Check it out: Διαγωνισμός Διηγήματος σε συνεργασία με τη Fylatos Publishing. Πάρε μέρος εδώ!

lbhkvjv

Όσο και αν μας αρέσει να κάνουμε σχέδια και να βάζουμε στόχους, δεν είναι λίγες οι φορές που τα πλάνα μας ανατρέπονται και δεν είναι πάντα στο χέρι μας να κάνουμε κάτι για να αλλάξουμε την κατάσταση. Τις στιγμές εκείνες που βλέπεις τα καράβια σου να ναυαγούν και τις ελπίδες σου να σβήνουν, ίσως έχεις δει τον εαυτό σου να διαπράττει τα παρακάτω λάθη μεγαλώνοντας έτσι το φιάσκο, αντί να το σβήσεις.

 

1. Κατηγορείς τον εαυτό σου

Λένε πως ο πιο αυστηρός κριτής μας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός και μάλλον έχουν δίκιο. Δεν είναι λίγες οι φορές που πάνω στην απελπισία της στιγμής οι άνθρωποι καταφεύγουν στο να δικάζουν κάθε μικρή ή μεγαλύτερη προσωπική απόφαση ως λάθος. Κατηγορείς λοιπόν τον εαυτό σου για τα πάντα. Για τη σχέση που τελείωσε άδοξα, για την επαγγελματική ευκαιρία που δε σου δόθηκε ή ακόμη και για τη φιλία εκείνη που τελικά δεν κατάφερε να αντέξει στο χρόνο. Ας μην ξεχνάμε όμως το πιο σημαντικό, πως για την έκβαση μιας κατάστασης, δε φταίει ποτέ ένας και μόνο άνθρωπος αλλά μια σειρά γεγονότων και καταστάσεων. Κάπου εκεί λοιπόν καλό θα ήταν να πεις στον αυστηρό εαυτό σου να κάνει ένα διάλειμμα.

 

2. Σκέφτεσαι πως δε θα επιτύχεις σε τίποτα, ποτέ ξανά

Μετά από μια αποτυχία, είτε πρόκειται για μια δύσκολη ημέρα στη δουλειά κατά την οποία δεν ανταποκρίθηκες όπως θα ήθελες ή θα μπορούσες, είτε πρόκειται για μια λογομαχία με το ταίρι την οποία θα μπορούσες να είχες αποφύγει μέσω της διπλωματίας, τείνεις να θεωρείς πως ποτέ δε θα καταφέρεις να τα πας όσο καλά θέλεις, είτε σε επαγγελματικό είτε σε προσωπικό επίπεδο. Η στάση αυτή ωστόσο δε θα σε βγάλει πουθενά οπότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι με ψυχραιμία να δεις πως κάτι τέτοιο είναι στατιστικά αδύνατον. Ο διαλογισμός ή ακόμη και ένας μεγάλος περίπατος μπορούν να σε βοηθήσουν να αφήσεις μια δύσκολη μέρα πίσω σου, χωρίς να σε πιάσει πανικός για την έκβαση όλων των ημερών από εδώ και πέρα. Άλλωστε, μόνο το τώρα είναι σίγουρα, όλα τα υπόλοιπα παραμένουν αέρας.

 

3. Τι θα γινόταν αν…

Είναι ακόμη αρκετά συχνό φαινόμενο μετά από μια αποτυχία να επιδίδεσαι σε σενάρια και υποθέσεις. Τι θα γινόταν αν είχες κάνεις διαφορετική επιλογή, αν μιλούσες λιγότερο και πήγαινες πιο συχνά στο γυμναστήριο ή ακόμη αν έδειχνες περισσότερη κατανόηση και μάθαινες να συγκρατείς το θυμό σου. Η λίστα των «αν» δεν έχει τέλος και δε βγάζει και κανένα απολύτως νόημα. Άλλωστε έστω και την τελειώνεις, τι θα τις κάνεις τόσες αβάσιμες υποθέσεις; Μείνει πρακτικός λοιπόν.

 

4. Συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους

Ίσως όταν νιώθεις πιεσμένος, η εύκολη και λιγότερο παραγωγική λύση, είναι να αρχίσεις να συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους. Είτε πρόκειται για γνωστούς και φίλους είτε για συγγενείς και συναδέλφους που σε κάποιο τομέα τα έχουν καταφέρει λίγο καλύτερα ή διαφορετικά από σένα, είναι απλώς το καθρέφτισμά τους μέσα σου. Εσένα σου φαίνονται επιτυχιμένοι γιατί εκεί επέλεξες να τους κατατάξεις πράγμα που δεν έκανες για τον εαυτό σου. Σε έναν κόσμο λοιπόν που όλα είναι σχετικά, διάλεξε να αφήσεις τη σύγκριση καθώς αν την ξεκινήσεις, δε θα τελειώσει ποτέ. Πάντα θα υπάρχει κάτι να συγκρίνεις με κάτι άλλο. Επομένως, γιατί να σπας το κεφάλι σου ψάχνοντας ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα σε ένα παπούτσι και μια μπανάκα;

 

5. Εγκαταλείπεις την προσπάθεια

Μετά από μια απογοήτευση ή μια αποκαρδιωτική εμπειρία, πολλές φορές ίσως σκεφτείς να παρατήσεις οποιαδήποτε προσπάθεια λέγοντας στον εαυτό σου πως πολύ απλά δεν είσαι ικανός να ξεχωρίσεις, να διαπρέψεις σε κάποιο αντικείμενο εργασίας ή να κρατήσεις τη σχέση με τον άνθρωπο που αγαπάς. Μαζί με την προσπάθεια όμως αφήνεις πίσω σου κάθε πιθανότητα βελτίωσης και εξέλιξης και αυτό είναι σίγουρα κάτι που δεν επιθυμείς.

 

Στην τελική, το μόνο που μας διδάσκει μια αποτυχία είναι να μαθαίνουμε από τα λάθη, τα παθήματα και τις εμπειρίες μας. Μόνο έτσι μπορούμε να μετατρέψουμε κάθε ήττα σε νίκη ή να δοκιμάσουμε μια καινούρια παρτίδα στην τελική. Για βαθειές αναπνοές και ξεκούραστους ύπνους χωρίς κόμπους στο λαιμό, το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να προσπαθούμε να φτάνουμε στον εαυτό μας όσο γίνεται πιο κοντά στο μηδέν, σε μια καινούρια προσπάθεια. Μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα τη φορά και ακόμη και αν αποτύχουμε, είπαμε, το παιχνίδι ξαναρχίζει, αρκεί να θέλουμε να παίξουμε.

Συντάκτης: Νεφέλη Μπαντελά
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου