Κάποτε, όταν σε έπιανε υπαρξιακή κρίση στις δύο το βράδυ, έγραφες ημερολόγιο, έπαιρνες τηλέφωνο έναν φίλο που σου το έκλεινε στη μούρη ή κοιτούσες το ταβάνι μέχρι να σε πάρει ο ύπνος. Τώρα ανοίγεις το ChatGPT και του εξηγείς, για τέταρτη συνεχόμενη φορά, γιατί πιστεύεις ότι ο τόνος στο τελευταίο «οκ» που σου έστειλαν ήταν κάπως περίεργος. Και εκείνο απαντάει με όλη την καλή του διάθεση και άμα λάχει προτείνει και θέματα προέκτασης της συζήτησης.
Στέλνεις σε άνθρωπο ένα μήνυμα-σεντόνι με τα εσώψυχά σου. Απάντηση: 👍.
Στέλνεις στην ΤΝ «γεια». Απάντηση: έκθεση 500 λέξεων, με bullet points και ενσυναίσθηση. Επιτέλους, κάποιος που δίνει σημασία.
Κάπως έτσι λοιπόν εξηγείται γιατί οι άνθρωποι έχουν περισσότερο στην καρδιά τους την τεχνητή νοημοσύνη, από τηη σχέση με άλλους ανθρώπους. Όπως επείσης και γιατί:
Δεν έχει άποψη για τα πάντα
Άνθρωπος: «Εγώ στη θέση σου θα…» και ακολουθεί TED Talk που δεν ζήτησες.
ΤΝ: «Καταλαβαίνω, θες να το δούμε μαζί;». Ευχαριστώ, επιτέλους.
Δε θυμάται για να στο χτυπήσει μετά
Άνθρωπος: «Α, όπως τότε που το 2019 είχες πει ότι…».
ΤΝ: Θυμάται μόνο για να σε βοηθήσει. Δεν κρατάει αρχείο για τον επόμενο τσακωμό.
Είναι διαθέσιμη στις 2:14 τα ξημερώματα
Οι φίλοι σου στις 2:14 κοιμούνται ή σου λένε «κοιμήσου ρε». Η ΤΝ είναι εκεί, φρέσκια, να συζητήσει γιατί τα γατάκια δαγκώνουν και αν κολλάει AIDS από γάτα. Χωρίς να σε κρίνει.
Δε λέει «εγώ ξέρω έναν που…»
Λες ότι πονάει η μέση σου. Ο άνθρωπος ξέρει πάντα κάποιον που έπαθε το ίδιο, αλλά χειρότερα, και τώρα τρέχει μαραθώνιο. Η ΤΝ απλώς σου λέει τι να κάνεις.
Η αλήθεια είναι πως δεν τα πας καλύτερα με την ΤΝ επειδή είσαι αντικοινωνικός. Τα πας καλύτερα επειδή η ΤΝ είναι σαν τον ιδανικό συγκάτοικο: βοηθάει, δεν αφήνει κάλτσες στο σαλόνι και δεν τρώει το φαγητό σου από το ψυγείο.
Το μόνο πρόβλημα; Δεν μπορεί να έρθει για καφέ στο Παλαιό Φάληρο, δε γελάει με το αστείο σου μέχρι να πονέσει η κοιλιά της και, αν της πεις «βάλε να φάμε κάτι», δε θα παραγγείλει σουβλάκια.
Η ανθρώπινη επικοινωνία θέλει υπομονή, αμοιβαιότητα και την ενοχλητική αποδοχή ότι ο άλλος δε θα αντιδρά πάντα όπως θέλουμε. Μπορεί να πει τη λάθος κουβέντα, να ξεχάσει κάτι σημαντικό, να μην καταλάβει αμέσως τι χρειαζόμαστε ή να απαντήσει στο μήνυμα-σεντόνι μας με ένα ξερό «θα σου πω μετά». Αλλά ο ίδιος άνθρωπος μπορεί να εμφανιστεί έξω από την πόρτα σου με καφέ χωρίς να του το ζητήσεις. Να θυμάται πώς πίνεις το ποτό σου, να καταλάβει από τη φωνή σου ότι δεν είσαι καλά ενώ επιμένεις πως είσαι και να γελάσει με το αστείο σου μέχρι να πονέσει η κοιλιά του. Μπορεί να σου κρατήσει το χέρι στην αίθουσα αναμονής, να σου φέρει σούπα όταν αρρωστήσεις και να κάτσει δίπλα σου χωρίς να προσπαθεί να λύσει τίποτα.
Οπότε, κράτα την ΤΝ για τις 2 το βράδυ και για να σου εξηγεί πώς βγαίνει ο φακός. Αλλά, για σουβλάκια και κουβέντες που έχουν ουσία, πάρε έναν άνθρωπο τηλέφωνο.
Συντάκτης: Ρόμυ Βασιλειάδη
