Γωγώ Κυριακίδου

Δύσκολη κι ιδιότροπη από παιδί, υψώνω τείχη για να χτίσω το παραμύθι που μου ταιριάζει. Δείχνω πως έχω τον έλεγχο, αλλά –μη γελιέσαι– δεν ξέρω πού πάνε τα τέσσερα! Ξέρω, όμως, να αγαπάω βαθιά, να γελάω δυνατά και να βρίσκω την αλήθεια στα μάτια των ανθρώπων. Το Αιγαίο νερώνει το αίμα μου, ενώ ο Λευκός είναι ζωγραφισμένος στην καρδιά μου. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς τη θάλασσα κι όσα τη θυμίζουν. Πιστεύω στις λέξεις κι έχω δει μαγικά πράγματα να συμβαίνουν, αν τις ενώσεις σωστά.