Τίποτα λιγότερο από την ίδια τη ζωή

Είσαι φως,
είσαι ήλιος.

Έτσι, σε γέννησα..
έτσι σε μεγάλωσα.

Φεύγα μακριά απ’ τις παλικαριές.
Τρέχα,
πέτα σε άλλες διαδρομές.

Αν το γέλιο σου ενοχλεί,
αν η χαρά σου πρέπει να κρυφτεί..
αν το ανάστημά σου οφείλει να συρρικνωθεί..
έλα σε μένα.

Αν το σώμα σου πονάει
και η καρδιά σου χίλιες φορές ξεσπάει,
έλα σε μένα.

Αν ξεχάσεις πως είσαι ήλιος,
αν δεν θυμάσαι πως έχεις φως…
έλα σε μένα.

Αν τα τακούνια σου εξοργίζουν,
αν το βλέμμα σου αλλάζει,
αν στο τέλος της μέρας
ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΣΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙ…
έλα σε μένα.

Τρέχοντας.
Χαράματα.
Με τις πιτζάμες.
Ξυπόλητη.
Έλα όπως είσαι.

Γιατί, τ’ ανδρείκελα θέλουν σίδερα,
και σύ κόρη μου…
φύλακα άγγελο πιστό.

Έλα σε μένα.
Κι αν χρειαστεί,
σου υπόσχομαι,
θα έρθω πρώτη
ΕΓΩ.