Article of the day: Η Μαρία Αθανασοπούλου εξηγεί τι δεν ειναι απόλυτος έρωτας. Δες εδώ. 

gyilg

Υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί τύποι σχέσεων που στηρίζονται και διαχωρίζονται με βάση τον χαρακτήρα του ζευγαριού. Όπως συναντάμε και τις ιδανικές -στα μάτια μας- σχέσεις, εντοπίζουμε και τις πιο πολύπλοκες, αυτές που ίσως αναρωτιόμαστε καμιά φορά πώς και γιατί εξακολουθούν να διατηρούνται. Σίγουρα, στην πορεία της ζωής θα βρεις διάφορες και αλλόκοτες -για σένα- προσωπικότητες με στοιχεία που φθείρουν πολλές φορές τους γύρω αλλά και τους ίδιους.

Ένας δεσμός έχει διάρκεια χάρη στο αμοιβαίο συναίσθημα και την επικοινωνία. Εκεί που χάνεται συνήθως η μπάλα είναι στον τρόπο επικοινωνίας. Υπάρχει μια μεγάλη απόσταση ανάμεσα στην ουσιαστική και την απλή συζήτηση. Κατά 90% μπορείς να συνομιλήσεις για πολλά θέματα με τον οποιονδήποτε, ο σύντροφός σου όμως αποτελεί ένα πρόσωπο που χρήζει ανοιχτής αντιμετώπισης. Ανοιχτή δε σημαίνει απαραίτητα δίχως μυστικά, αλλά χωρίς δεύτερες προθέσεις. Τις περισσότερες φορές οι προθέσεις είναι υποσυνείδητες που τρέφονται από την ανάγκη για προσωπική επιβεβαίωση κι οδηγούν σε έναν μη εποικοδομητικό ανταγωνισμό. Το να βλέπεις ανταγωνιστικά το ταίρι σου είναι σίγουρα ανθυγιεινό και για τους δύο κι εκδηλώνεται υποδόρια μέσα από συμπεριφορές που αποσκοπούν κάπου.

Παρ’ όλο που ο σεβασμός των προσωπικών επιλογών είναι αναγκαίος, υπάρχει και η έννοια της «χάρης». Με απλά λόγια, λόγω των συναισθημάτων, συνηθίζονται τα χατίρια. Να κάνεις δηλαδή αυτό που θέλει ο άλλος ενώ εσύ δεν το προτιμάς. Τι συμβαίνει όμως όταν αυτή η πράξη δεν καθοδηγείται από την αγάπη αλλά από συμφέρον;

 

 

 

Μπορεί να μην το αναγνωρίζεις συνειδητά, αλλά το να πράττεις με κίνητρο την απόκτηση κυριαρχίας, αντί για τη χαρά του άλλου, υποδηλώνει προσωπική ανασφάλεια. Αναμφισβήτητα, η πραγματική ουσία της σχέσης απέχει χιλιόμετρα από αυτήν τη μορφή. Σε καμία περίπτωση δεν απολαμβάνεις εντελώς τη συντροφιά του, αλλά αναζητάς διαρκώς την προσοχή και το πάνω χέρι. Ο δεσμός δεν είναι αγώνας επικράτησης αλλά μια κοινή πορεία. Γιατί η ιδεολογία πίσω από αυτή τη συμπεριφορά βασίζεται στο άυλο -και υλικό καμιά φορά- κέρδος. Όσο μεγαλύτερη η χάρη που εκτελείς τόσο περισσότερο το όφελος.

Σου παρέχει μια ικανοποίηση η αίσθηση ότι ο άλλος σου χρωστάει κάτι. Ότι μετά από την κίνησή σου θα είναι υποχρεωμένο το ταίρι σου να σού προσφέρει πίσω ή πιθανόν σε μία αδύναμη στιγμή θα μπορέσεις να το χρησιμοποιήσεις εναντίον του. Βέβαια,όλο αυτό γυρνάει μπούμερανγκ συνήθως κι αντί για κερδισμένος, βγαίνεις χαμένος. Δημιουργείς θυμό κι ενοχές στον άλλον και σταδιακά χάνεις την εκτίμησή του.

Πέρα όμως από το κερδοσκοπικό χαρακτήρα αυτής της νοοτροπίας, σε φθείρει και σε εσωτερικό επίπεδο. Δεν ευχαριστείς τις δικούς σου σκοπούς και δεν κινείσαι με βάση τον πραγματικό σου εαυτό. Ίσως προτρέπεσαι και σε πράξεις που δε συμβαδίζουν  με την κοσμοθεωρία σου και φτάνεις σε ένα σημείο καταπίεσης. Αν το σκεφτείς λίγο βαθύτερα, μπορεί να συνειδητοποιήσεις ότι ίσως και να μην ταιριάζεις ουσιαστικά με τον άλλον. Το να εκπληρώνεις τις δικές του επιθυμίες και να παραμερίζεις τις δικές σου, οδηγεί σε μία αλλοίωση προσωπικότητας. Εν τέλει, αν όλο συμβιβάζεσαι και περνάει η δική του μεριά –για όποιον σκοπό κι αν γίνεται αυτό- ποια είναι τα κοινά χαρακτηριστικά σας;

Γι’ αυτό, σκέψου λίγο καλύτερα αν όντως κερδίζεις κάτι από τον συνεχή ανταγωνισμό ή μήπως χάνεις πολύτιμες στιγμές και φθείρεις και τους δύο. Στο κάτω-κάτω ο σύντροφός σου είναι ο άνθρωπός σου. Είναι αυτός που θα στραφείς και θα στηριχτείς όταν θα έχεις ανάγκη. Ενωμένοι θα πρέπει να αντιμετωπίζετε τα εμπόδια που εμφανίζονται και να απαλύνετε ο ένας τις δυσκολίες του άλλου, όχι να δημιουργείτε επιπλέον.

Συντάκτης: Ιωάννα Μ.
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου