Check it out: Διαγωνισμός Διηγήματος σε συνεργασία με τη Fylatos Publishing. Πάρε μέρος εδώ!

9ubipbpib

Εκείνη η ερωτική επιστολή που κάποτε τόλμησες κι έστειλες. Ή εκείνη που έμεινε αποθηκευμένη σε κάποια πρόχειρα να τη σκονίζουν οι αμφιβολίες. Αυτόματες καταγραφές ή δομημένες εξομολογήσεις, είναι τα δικά σας αληθινά ερωτικά γράμματα και τα θέλουμε. Τόλμησε να τα μοιραστείς μαζί μας και με το πρόσωπο που απευθύνονται. Τα περιμένουμε στο info@ pillowfights.gr με τίτλο «Συστημένα».

 

Γράφει η Κορίνα.

Ποτέ μου δεν μπόρεσα να συνηθίσω τα αεροπλάνα, παρ’ όλο που λόγω της δουλειάς του πατέρα μου μετακινούμασταν συνέχεια. Μάλλον γι’ αυτό να αγαπούσα από μικρή τόσο τα ταξίδια -μπορεί να φταίει κι ο ωροσκόπος μου.

Σε αντίθεση με τα αεροπλάνα, λοιπόν, τα ταξίδια με πλοίο τα προτιμούσα χίλιες φορές. Ακόμα κι αν περνούσαν αργά και βασανιστικά οι ώρες. Δε χόρταινα ποτέ τη θάλασσα. Γεννημένη καλοκαίρι σε νησί, καταλαβαίνεις.

Ξανά τα ίδια, λοιπόν. Αμέτρητες οι ώρες και το λιμάνι σου αργεί ακόμα να φανεί. Και πώς να κοιμηθείς; Έρχομαι να σε βρω. Έκπληξη, όμως -κι όχι απ’ τις καλές. Είμαι τρελή, το ξέρεις καλά. Ξέρω ακριβώς πού θα σε βρω. Να ‘ναι καλά τα social media και το gps.

Μη γελιέσαι, αγάπη μου. Αυτή τη φορά δεν πρέπει να χαρείς που θα με δεις. Δεν έρχομαι για καλό. Έρχομαι να ικανοποιήσω λίγο τον εγωισμό μου και να νιώσω λίγο λιγότερο ηλίθια για το ότι κάθε φορά έπεφτα σαν μικρό παιδί στα κόλπα σου. Χρειάστηκαν πολλές προσπάθειες για να μάθω να ελέγχω τον εαυτό μου και τις εκφράσεις του προσώπου μου. Προσπαθώ πολύ, αλήθεια, να μη σου ρίξω αυτό το ειρωνικό υφάκι που τόσο θέλω. Δεν είμαι καλή ηθοποιός, να με συγχωρείς. Εδώ παίρνεις εσύ το βραβείο.

Ποτέ δεν ήταν δύσκολο να σε πλησιάσω, ένα βλέμμα αρκούσε. Πώς να γλυτώσεις απ’ τη χημεία; Εκεί που κερδίζει η λογική κι ο εγωισμός, χάνει ο έρωτας κι εκεί τελειώνει το παιχνίδι. Απλά αυτή τη φορά θα έχω εγώ τον τελευταίο λόγο. Συγχώρα με. Ήρθα να σου κάνω ό,τι μου έκανες. Να μείνω για όσο χρειάζεται, να σε κάνω να νιώσεις και να εξαφανιστώ. Κι αν κάτι πάει λάθος και νιώσω να σε ερωτεύομαι για δεύτερη φορά, θα φύγω πιο γρήγορα. Με συμμάχους τη μνήμη και τον εγωισμό, δε θα μείνω ποτέ.

Αντικρίζω το λιμάνι σου και μελαγχολώ. Εσύ ποτέ δεν έψαξες το δικό μου. Μακάρι τα πράγματα να ήταν διαφορετικά, αλλά μέσα μου δεν μπορώ να σε συγχωρήσω -και δεν ξέρω κι αν θα τα καταφέρω και ποτέ. Έπρεπε να διπλοσκεφτείς πριν πράξεις, αγάπη μου.

Κι όταν φύγω, μην κάνεις ούτε για μια στιγμή πως λυπάσαι κι ας είναι αυτός ο απώτερος σκοπός μου. Δε θα σε πιστέψω. Έπαιξες κι έχασες. Καλώς τα δέχτηκες κι ετοιμάσου να τα χάσεις όλα.