kid2

Μεγαλώνουμε, ερωτευόμαστε, χωρίζουμε και μετά από πολλές τρικυμίες και φουρτούνες καταλήγουμε τελικά να βρούμε τον άνθρωπο της ζωής μας, εκείνον που περιμέναμε τόσο καιρό. Ο καιρός όμως περνά πιο γρήγορα απ’ όσο πιστεύαμε κι η οικογένεια που θέλουμε να φτιάξουμε είναι προ των πυλών. Θυμόμαστε πως όσο βλέπαμε τις διενέργειες των δικών μας γονέων καθώς μεγαλώναμε, λέγαμε -και συνεχίζουμε να λέμε- πως δε θέλουμε να τους μοιάσουμε σε κάποιες από τις τακτικές που χρησιμοποιούσαν για την εκμάθησή μας ή για τον τρόπο διαπαιδαγώγησής μας.

Μπορεί ορισμένοι να μην έχουν κάνει ακόμα δικά τους παιδιά, αλλά παρατηρούμε τους νέους γονείς. Πιο μοντέρνοι, πιο «ελεύθεροι», ίσως σε μερικές περιπτώσεις και πιο ενεργοί από τους δικούς μας. Με καινούριες ιδέες, νέες αντιλήψεις και νέα μυαλά, προσπαθούν να κάνουν τη διαφορά μεταξύ των άλλων. Η αλήθεια είναι όμως, πως δεν τα καταφέρνουν πάντα. Οι καιροί έχουν αλλάξει. Ο ρυθμός της ζωής, γίνεται ακόμα πιο γρήγορος κι ακόμα πιο γρήγορος, όσο ο καιρός περνά. Οι απαιτήσεις μεγαλώνουν κι ο κόσμος μοιάζει να μη σταματά ποτέ.

Κι όσο οι στιγμές περνούν, αργά ή γρήγορα καταλήγουμε να γινόμαστε ίδιοι. Γινόμαστε ίδιοι, με τους δικούς μας γονείς. Όχι γιατί απαραίτητα είχαν δίκιο, αλλά η υπομονή μεταξύ μας, καμιά φορά αλλάζει και μειώνεται με το πέρασμα των χρόνων. Οι δραστηριότητες που πρέπει να προλάβουμε μες στη μέρα, αυξάνονται δραματικά. Όμως, όπως οι δικοί μας γονείς προσπαθούσαν να είναι υπόδειγμα για εμάς για να παίρνουμε τα σωστά μηνύματα, έτσι είμαστε κι εμείς, οι νέοι γονείς, με περισσότερες ίσως, ευθύνες απ’ ότι πριν.

Μπορεί η ψυχραιμία πια να χάνεται πιο εύκολα από πριν και να μην υπάρχει όση ενέργεια υπήρχε. Η διαπαιδαγώγηση γίνεται ακόμα πιο δύσκολη. Οι γονείς δεν μπορούν να είναι εκεί. Ορισμένοι δουλεύουν δύο και τρεις δουλειές για να παρέχουν τα πάντα στην οικογένειά τους. Αλλά δεν είναι αυτό το γεγονός που είναι ενοχλητικό. Πιο ενοχλητικό είναι πως το σχολείο, η κοινωνία γενικά, δεν είναι όπως παλιά. Πλέον, αν δεν υπάρχει κάποιος έξτρα δάσκαλος να δείξει στο παιδί, το παιδί δε θα μάθει από το σχολείο. Αν οι γονείς δεν αφιερώσουν όλο τους τον χρόνο και τα χρήματα στην εκπαίδευση του παιδιού, εκείνο θα μείνει πίσω. Αν δε συζητήσουν μαζί του για τα προβλήματα και τα θέματα της κοινωνίας, εκείνο κινδυνεύει περισσότερο απ’ όσο παλιότερα.

Όπως κι αν έχει, τα λάθη παραμένουν και κάποιες φορές είναι και ολέθρια. Υπάρχουν περιπτώσεις που θυμόμαστε τους δικούς μας γονείς, σε στιγμές που δε φέρθηκαν όπως έπρεπε -κι είναι αρκετές. Ορισμένες μας πληγώνουν ακόμα ή μας έχουν αφήσει μια γλυκόπικρη ανάμνηση. Σε άλλες πάλι περιπτώσεις, μας έχουν δημιουργήσει κάποιες ανασφάλειες που μας κυνηγάνε μέχρι σήμερα. Γιατί όταν είμαστε σε τρυφερή ηλικία και προσπαθούμε να μάθουμε τον κόσμο, κάνουμε λάθη, άλλες φορές μεγάλα κι άλλες μικρά. Το θέμα είναι πως δεν αντιμετωπίζονταν από τους γονείς μας πάντα με την ίδια ψυχραιμία που τους άρμοζε. Έτσι άνοιξαν κάποια τραύματα, τα ίδια που εμείς προσπαθούμε να μην ανοίξουμε στα παιδιά μας.

Τελικά, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, οι νέοι γονείς προσπαθούν περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, καθώς οι κίνδυνοι είναι ακόμα περισσότεροι και ο χρόνος ακόμα πιο περιορισμένος. Εκείνοι όμως δε σταματούν, θυμούνται το στόχο τους. Χρειάζεται πολύ σθένος και υπομονή για όλα εκείνα που περνούν. Είναι τόσα πολλά αυτά που πρέπει να προλάβουν, γιατί θέλουν να προσφέρουν στα παιδιά τους, ότι δεν είχαν εκείνοι. Θέλουν ένα καλύτερο μέλλον για εκείνα.

Μπορεί για τους περισσότερους μεγάλους σε ηλικία γονείς, οι νέοι να μην καταφέρνουν και τόσα πολλά, αλλά εμείς ξέρουμε πως προσπαθούν να σπάσουν το generation trauma πολλών χρόνων. Γι’ αυτό και μόνο, αξίζουν πολλά μπράβο και πολλή αγάπη. Κι ευτυχώς οι καιροί αλλάζουν και μπορούν να βελτιωθούν πολλά πράγματα μες στην οικογένεια -κι έξω απ αυτή. Το καλύτερο που έχουμε εμείς να κάνουμε είναι να γίνουμε πραγματικά η αλλαγή για τα δικά μας παιδιά, ασχέτως το τι κάνουν οι γύρω μας. Γιατί, όσο κατακρίνουμε τους άλλους γονείς ή προσπαθούμε να το παίξουμε ανώτεροι, δεν κερδίζουμε. Μια τέτοια νίκη χρειάζεται πραγματική προσπάθεια.

 

 

Θέλουμε και τη δική σου άποψη!

Στείλε το άρθρο σου στο info@pillowfights.gr και μπες στη μεγαλύτερη αρθρογραφική ομάδα!

Μάθε περισσότερα ΕΔΩ!

Συντάκτης: Σία Πέρση
Επιμέλεια κειμένου: Ζηνοβία Τσαρτσίδου