Χίος: Γυναίκα διαιτητής κατέληξε στο νοσοκομείο μετά από ξυλοδαρμό προπονητή

Υπάρχει μια φράση που ακούγεται πάντα μετά από τέτοια περιστατικά: «Εντάξει μωρέ, ήταν η ένταση της στιγμής». Μόνο που αυτή τη φορά, η «στιγμή» έστειλε μια γυναίκα διαιτητή στο νοσοκομείο. Και κάπου εδώ, το παιχνίδι τελειώνει. Σε αγώνα τοπικού πρωταθλήματος στη Χίο, μετά τη λήξη του ματς, ένας προπονητής θεώρησε καλή ιδέα να μεταφέρει την αγωνιστική του ένταση εκτός γραμμών. Όχι με λόγια μόνο. Με επίθεση. Σε γυναίκα διαιτητή. Το αποτέλεσμα δεν ήταν ούτε κάρτα ούτε αποβολή. Ήταν ασθενοφόρο.

Σύμφωνα με όσα αναφέρει το τοπικό Μέσο, chiospress.org, η αναμέτρηση ανάμεσα στον Όμηρο Καλλιμασιάς και τον Κανάρη Νενήτων στο πρωτάθλημα της Α’ κατηγορίας του τοπικού ποδοσφαίρου στη Χίο σημαδεύτηκε από ένα δυσάρεστο γεγονός. Μόλις ολοκληρώθηκε ο αγώνας που έληξε 1-1, ο προπονητής του Κανάρη κατευθύνθηκε στα αποδυτήρια, όπου κι επιτέθηκε στη γυναίκα διαιτητή. Η διαιτητής μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και στη συνέχεια κατέθεσε μήνυση, με αποτέλεσμα ο προπονητής να συλληφθεί από τις αστυνομικές αρχές. Κατόπιν προφορικής εντολής εισαγγελέα αφέθηκε ελεύθερος.

Κι όμως, αν το δεις ψυχρά, δεν «έγινε και κάτι πρωτόγνωρο». Γιατί έχουμε μάθει να τοποθετούμε τέτοιες συμπεριφορές στο ράφι με την ταμπέλα: «Ε, αυτά συμβαίνουν στα γήπεδα». Σαν να είναι φυσικό φαινόμενο. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η επίθεση. Είναι όλο το οικοσύστημα που την ανέχεται. Η κουλτούρα του «φώναζε, βγάλε το άχτι σου, είσαι άντρας». Η λογική ότι ο θυμός δικαιολογείται όταν φοράς φόρμα. Ότι η βiα γίνεται λίγο πιο ανεκτή όταν έχει προηγηθεί ένα 1-1.

Και κάπου εκεί μπαίνει και το φύλο. Γιατί αν δεν ήταν γυναίκα διαιτητής, θα είχε την ίδια “αυτονόητη” ένταση το θέμα; Ή θα περνούσε πιο γρήγορα ως «έντονη διαμαρτυρία»; Ας μη γελιόμαστε. Το «δεν άντεξε την πίεση» λέγεται αλλιώς όταν ο αποδέκτης είναι γυναίκα. Και το «ξέφυγε» ακούγεται πιο βαρύ όταν εκείνη δεν χωράει στο στερεότυπο του δυνατού, σκληρού, αντρικού χώρου.

Ο αθλητισμός δεν είναι χώρος αποσυμπίεσης για συσσωρευμένη βiα. Δεν είναι άλλοθι για να ξεχάσεις πού βρίσκεσαι και ποιον έχεις απέναντί σου. Και σίγουρα δεν είναι μέρος όπου η σωματική επίθεση γίνεται «παραφωνία της ημέρας». Γιατί αν συνεχίσουμε να το λέμε «μια κακή στιγμή», κάποια στιγμή θα πάψει να μας σοκάρει εντελώς.
Και τότε, το πρόβλημα δεν θα είναι μόνο στα γήπεδα. Θα είναι σε εμάς.