Δεν κοστίζουν τίποτα. Κι όμως, αν μπορούσαμε να τις αγοράσουμε, μάλλον θα ήταν ανεκτίμητες. Υπάρχουν κάτι μικρές πολυτέλειες που δεν θα τις βρεις σε κανένα ξενοδοχείο πέντε αστέρων. Δεν χρειάζονται κράτηση, βαλίτσα ή πιστωτική κάρτα. Δεν έχουν room service και σίγουρα δεν συνοδεύονται από κάποιο fancy cocktail. Είναι πολύ πιο απλές.
- Να στεγνώνεις στον ήλιο μετά τη θάλασσα και να μη βιάζεσαι να φορέσεις ρούχα.
- Να ανοίγεις το παράθυρο το βράδυ και να μπαίνει μέσα εκείνος ο ζεστός αέρας που μυρίζει καλοκαίρι.
- Να ακούς τζιτζίκια χωρίς να καταλαβαίνεις πότε ξεκίνησαν και πότε σταμάτησαν.
- Να κάθεσαι έξω «για λίγο» και το λίγο να γίνεται δύο ώρες.
- Να κοιτάς την ώρα και να λες:
— Έλα μωρέ, έχουμε ακόμα.
Και να μην ξέρεις αν μιλάς για το βράδυ, για τις διακοπές ή για ολόκληρη τη ζωή σου. Τον Αύγουστο υπάρχει κάτι παράξενο με τον χρόνο. Δεν σταματάει ακριβώς, αλλά κάπως χαλαρώνει. Τα απογεύματα μοιάζουν μεγαλύτερα. Τα βράδια δεν έχουν συγκεκριμένη ώρα λήξης. Και το αύριο μπορεί να περιμένει μέχρι το πρωί. Ίσως γι’ αυτό οι πιο όμορφες πολυτέλειες του Αυγούστου είναι αυτές που δεν μπορούμε να φωτογραφίσουμε.
6. Το να ξυπνήσεις και να μην έχεις κανένα λόγο να σηκωθείς αμέσως.
7. Το κρύο νερό μετά από μια ζεστή μέρα.
8. Το καρπούζι που τρώγεται όρθιος πάνω από τον νεροχύτη για να μη στάξει παντού.
9. Τα βρεγμένα μαλλιά που στεγνώνουν μόνα τους.
10. Τα σεντόνια που μυρίζουν ήλιο.
11. Ένα παγωτό που λιώνει πιο γρήγορα απ’ όσο προλαβαίνεις να το φας.
12. Μια καρέκλα έξω από το σπίτι.
13. Και εκείνο το «κάτσε λίγο ακόμα» που σχεδόν πάντα είναι η καλύτερη ιδέα της ημέρας.
Και ίσως έχουμε μάθει να λέμε πολυτέλεια μόνο ό,τι κοστίζει πολύ. Ένα ακριβό ταξίδι, ένα ωραίο ξενοδοχείο, ένα τραπέζι σε ένα μέρος που πρέπει να κλείσεις εβδομάδες πριν. Όμως υπάρχουν και άλλες πολυτέλειες.
14. Το να έχεις χρόνο.
15. Το να μην κοιτάς συνέχεια το κινητό.
16. Το να μη χρειάζεται να είσαι κάπου συγκεκριμένα.
17. Το να μπορείς να βαρεθείς χωρίς να αισθάνεσαι ότι χάνεις κάτι.
18. Το να μείνεις λίγο παραπάνω εκεί που περνάς όμορφα.
Και ίσως αυτές να είναι οι πραγματικές πολυτέλειες που ξεχνάμε μέσα στη χρονιά. Γιατί μόλις τελειώσει ο Αύγουστος, θα ξαναβάλουμε ξυπνητήρια. Θα κοιτάμε ρολόγια. Θα βιαζόμαστε. Θα έχουμε λίστες, υποχρεώσεις και εκείνο το μόνιμο «πρέπει να προλάβω». Γι’ αυτό, όσο υπάρχει ακόμα χρόνος, ας μην ψάχνουμε συνέχεια κάτι μεγάλο για να θυμόμαστε από αυτό το καλοκαίρι. Ας αφήσουμε λίγο τα κινητά στην άκρη. Ας κάτσουμε έξω μέχρι να νυχτώσει. Ας φάμε το τελευταίο κομμάτι καρπούζι. Ας ακούσουμε τα τζιτζίκια χωρίς να κάνουμε τίποτα άλλο. Ας πούμε ένα ακόμη «κάτσε λίγο». Γιατί μπορεί τελικά η πιο ακριβή πολυτέλεια που έχουμε να είναι αυτή που ξεχνάμε πιο συχνά να χρησιμοποιούμε:
ο χρόνος μας.
Και αυτόν, ευτυχώς, ο Αύγουστος ακόμα μας αφήνει να τον ξοδέψουμε όπως θέλουμε.
Επιμέλεια κειμένου: Αγγελική Θεοχαρίδη
