Στο επεισόδιο αυτό ξεκινάμε από την επικαιρότητα των γηπέδων, τα αποτελέσματα της αγωνιστικής και τις γνώριμες ποδοσφαιρικές απορίες που μόνο το ποδόσφαιρο μπορεί να γεννήσει (ή και μόνο το ανισόρροπο μυαλό μου) με χιούμορ, αυτοσαρκασμό και μια πιο ανθρώπινη ματιά στο παιχνίδι. Μέσα από μικρά σχόλια και καθημερινές παρατηρήσεις, το ποδόσφαιρο λειτουργεί ως αφορμή για κουβέντα και όχι απλώς ως καταγραφή γεγονότων. Με αφορμή ένα εντυπωσιακό ψαλιδάκι και την έμπνευση που μπορεί να γεννήσει μια στιγμή στο γήπεδο, η κουβέντα οδηγείται στη μορφή του Sócrates: ενός ποδοσφαιριστή που ξεχώρισε όχι μόνο για το ταλέντο του, αλλά και για τη στάση ζωής του, την πολιτική του συνείδηση και τις προσωπικές του αντιφάσεις, εντός και εκτός γηπέδου.
Από εκεί, το επεισόδιο περνά σε μια προσωπική εξομολόγηση γύρω από τις κατaχρήσεις, την αίσθηση ότι ο χρόνος δεν μας περισσεύει και την ανθρώπινη τάση να αποφεύγουμε τον πόνο μέσα από λάθος δρόμους. Ένα επεισόδιο για το ποδόσφαιρο, τον χρόνο, τις εξαρτήσεις και τη δύσκολη αλλά αναγκαία διαδικασία να σταθούμε απέναντι στον εαυτό μας χωρίς VAR.
Επιμέλεια κειμένου: Αγγελική Θεοχαρίδη
