Έμειναν οι αριθμοί.
Όχι επειδή είχαν αξία. Αλλά επειδή δε ρωτούσαν τίποτα.
Οι άνθρωποι ζητούν εξηγήσεις.
Οι αριθμοί όχι.
Δε θυμώνουν. Δε φεύγουν. Δεν απογοητεύονται.
Μετριούνται εύκολα.
Και ξεχνιούνται γρήγορα.
Κάπως έτσι ό,τι δεν άντεχε η καρδιά μεταφράστηκε σε σύνολα.
Κι όταν τελείωσε το μέτρημα, κανείς δεν ήξερε πια τι ακριβώς είχε χαθεί.
Μέσα από τις ιστορίες μου προσπαθώ να κρατώ ζωντανές τις μικρές αλήθειες της καρδιάς, να θυμάμαι και να θυμίζω όσα κάνουν τον κόσμο πιο απαλό και φωτεινό. Μαζεύω στιγμές από το φως, τη θάλασσα, το γέλιο και τις σιωπές που ψιθυρίζουν αλήθειες. Κάθε ιστορία είναι ένας μικρός δρόμος για τη φαντασία, για το συναίσθημα, για την ελπίδα. Θέλω οι λέξεις να αγγίζουν αργά, να αφήνουν χώρο για ανάσα και για στοχασμό, να μεταμορφώνουν στιγμές της καθημερινότητας σε κάτι που μένει στην καρδιά.
