Εραστές πνίγονται
και ξανανταμώνουν σ’ αυτό το υγρό ταξίδι
υποσχέσεων και σκέψεων.
Λαίμαργα, βιαστικά,
και παθιασμένα.
Ολοκληρωτικά,
αλλά και επιτακτικά
δίνεται και παραδίνεται στην ηδονή
της στιγμής.
Tης μικρούλας στιγμής
που το δύο μπαίνει μέσα
στο ένα.
Ένα στόμα λέξεις,
ένας κόσμος δικός μου και δικός σου
έτοιμοι να ενωθούν,
να γνωριστούν
στο κατώφλι.
Κόλαση η διάβαση,
παράδεισος το ξέπλυμα της ψυχής
όταν αυτό φτάσει
στον πυρήνα της.
Φιλί μου,
δοσμένο, λυτρωμένο, παγωμένο
κι άλλοτε κλεμμένο
ευχή μου
και κατάρα.
Συντάκτης: Αθηνά Τσάνταλη
