Δεν είναι πάντα εύκολο να ξεχωρίσεις πού τελειώνει η επιθυμία και πού αρχίζει η ανάγκη. Στην εποχή που το σ3ξ είναι πιο προσβάσιμο από ποτέ, η γραμμή αυτή γίνεται ακόμη πιο θολή. Δεν μιλάμε πια απλώς για libido ή για μια περίοδο αυξημένης ερωτικής διάθεσης. Μιλάμε για ένα μοτίβο συμπεριφοράς που επαναλαμβάνεται, επιμένει και τελικά καθορίζει τον τρόπο που σχετίζεσαι με τους άλλους αλλά και με τον εαυτό σου.
Ο λεγόμενος «εθισμός στο σ3ξ», που στην επιστημονική κοινότητα περιγράφεται ως καταναγκαστική σ3ξουαλική συμπεριφορά, δεν αφορά τη συχνότητα αλλά τον έλεγχο. Το βασικό ερώτημα δεν είναι πόσο συχνά θέλεις ή κάνεις σ3ξ, αλλά αν μπορείς να σταματήσεις όταν αυτό αρχίζει να επηρεάζει αρνητικά τη ζωή σου. Οι έρευνες δείχνουν ότι ένα ποσοστό περίπου 3% έως 6% των ενηλίκων εμφανίζει τέτοιου τύπου συμπτώματα, με κάποιες εκτιμήσεις να ανεβάζουν τον αριθμό ακόμη περισσότερο. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που πιθανότατα είναι πιο διαδεδομένο απ’ όσο φαίνεται, καθώς συχνά κρύβεται πίσω από ενοχή, στίγμα ή παρερμηνείες.
Σε αυτό το πλαίσιο, τα dating apps παίζουν έναν ιδιαίτερο ρόλο. Δεν δημιουργούν από μόνα τους την καταναγκαστική συμπεριφορά, λειτουργούν όμως ως επιταχυντής της. Η αμεσότητα, η αίσθηση απεριόριστων επιλογών και οι μικρές δόσεις επιβεβαίωσης που προσφέρει κάθε match ενισχύουν έναν κύκλο αναζήτησης και ικανοποίησης που δύσκολα σταματά. Το swipe γίνεται συνήθεια, η προσδοκία γίνεται ανάγκη και η σύνδεση μετατρέπεται σε στιγμιαία κατανάλωση.
Τα σημάδια δεν είναι πάντα κραυγαλέα, αλλά έχουν μια κοινή βάση. Η επανάληψη χωρίς ικανοποίηση, η χρήση του σ3ξ ως μέσο διαφυγής από το άγχος ή τη μοναξιά, η αίσθηση κενού μετά, οι ενοχές που επιστρέφουν ξανά και ξανά. Στις σχέσεις αυτό μεταφράζεται συχνά σε επιφανειακές επαφές, γρήγορη κλιμάκωση και εξίσου γρήγορη αποσύνδεση. Στο dating, μπορεί να το δεις σε ανθρώπους που κινούνται συνεχώς από επαφή σε επαφή, χωρίς να σταματούν, χωρίς να εμβαθύνουν, σαν να κυνηγούν κάτι που ποτέ δεν φτάνει.
Όταν αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν αυτό σε αφορά, συνήθως κάτι μέσα σου ήδη ξέρει. Δεν πρόκειται για ηθικό ζήτημα ούτε για θέμα «υπερβολής». Συχνά συνδέεται με βαθύτερες ανάγκες: άγχος που δεν εκτονώθηκε αλλιώς, συναισθηματικά κενά, τραύματα ή μια έντονη ανάγκη για σύνδεση που δεν βρήκε άλλο δρόμο. Το σ3ξ γίνεται τότε ένας τρόπος ρύθμισης, μια προσωρινή ανακούφιση που όμως δεν κρατά.
Η διαχείριση δεν ξεκινά με απαγορεύσεις αλλά με κατανόηση. Με το να δεις πότε ενεργοποιείται αυτός ο κύκλος, τι τον πυροδοτεί, τι προσπαθείς να καλύψεις μέσα από αυτόν. Η ψυχοθεραπεία, και ιδιαίτερα προσεγγίσεις όπως η γνωσιακή-συμπεριφορική, μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά. Εξίσου σημαντικό είναι να μπουν όρια, όχι μόνο στις συμπεριφορές, αλλά και στα ερεθίσματα, όπως η υπερβολική χρήση εφαρμογών.
Στο τέλος της ημέρας, το σ3ξ δεν είναι το πρόβλημα. Είναι η σχέση που έχεις μαζί του. Και όταν αυτή η σχέση πάψει να είναι επιλογή και γίνει ανάγκη, τότε δεν χρειάζεται κριτική, χρειάζεται φροντίδα, επίγνωση και χρόνο για να ξαναχτιστεί από την αρχή.
