Στην Ελλάδα είμαστε τυχεροί στο κομμάτι του αθλητισμού, όχι μόνο επειδή πολλοί αθλητές διαπρέπουν και μας κάνουν περήφανους κερδίζοντας μετάλλια, αλλά και επειδή έχουμε από τους πιο ιστορικούς αθλητικούς συλλόγους που συνεχίζουν να βρίσκονται σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο ακόμη και μετά από δεκαετίες. Φυσικά, σε αυτούς ανήκει και ο δικέφαλος του Βορρά, ο ΠΑΟΚ.
Πρόσφατα μάλιστα συμπληρώθηκαν και τα 100 χρόνια από την ίδρυση του, τα οποία και γιορτάστηκαν τόσο από την ίδια την ομάδα, όσο και από τους φιλάθλους στη Θεσσαλονίκη. Ο ΠΑΟΚ είναι και ένας οργανισμός με μεγάλη ιστορία πίσω του. Ιδρύθηκε αρχικά στην Κωνσταντινούπολη το 1875 ως αθλητικός και πολιτιστικός σύλλογος με την αρχική του ονομασία να είναι «Ερμής» σωματείου της Κωνσταντινούπολης «Ερμής». Μετά την μικρασιατική καταστροφή λοιπόν μια ομάδα προσφύγων που είχε εγκατασταθεί στη Θεσσαλονίκη παίρνει την απόφαση να επανιδρύσει το 1926 τον «Πανθεσσαλονίκειο Αθλητικό Όμιλο Κωνσταντινουπολιτών». Η συνέχεια και η πορεία της ομάδας γνωστή σε όλους μας.
View this post on Instagram
Χτες κυκλοφόρησε μια μικρού μήκους ταινία προς τιμήν του, για τον εορτασμό των 100 χρόνων από το Γιώργο Μαυρίδη και την «Μόλυ Prodyctions». Ο Μαυρίδης λοιπόν που είναι και πιστός φίλαθλος της ομάδας ανάρτησε στο Instagram την μίνι ταινία με πρωταγωνιστή ένα μικρό παιδί το Σοφοκλή. Η ιστορία λοιπόν έχει ως εξής κάθε πρωί η μητέρα του τον φωνάζει να ξυπνήσει για να φάει πρωινό. Ο Σοφοκλής το πρώτο πράγμα που κάνει ανοίγοντας τα μάτια του είναι να φορέσει την ασπρόμαυρη φανέλα με τον αριθμό 7, να πιει βιαστικά το γάλα του και να πάει στο γήπεδο της γειτονίας να παίξει μπάσκετ. Κάθε μέρα ο μικρός κάνει την ίδια διαδρομή με το σύνθημα «Δικέφαλε μεγάλωσα και άλλαξαν πολλά». Μια μέρα στο γήπεδο που έπαιζαν τα παιδιά γνωρίζουν ένα άλλο παιδί τον Κωνσταντίνο, ο οποίος βρίσκει στήριγμα στην παρέα του Σοφοκλή, αφού η δική του τον έδιωξε. «Κωνσταντίνε, χρειαζόμαστε άτομο. Θέλεις να έρθεις να παίξεις;», ακούγεται από μια μεριά να του λέει ο Σοφοκλής και ίσως αυτό να ήταν και το πιο συγκινητικό κομμάτι της ιστορίας.
Η ιστορία τελειώνει με το μήνυμα: «Η ταινία είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα. Παρόλα αυτά τα παιδιά δε μάλωσαν ποτέ, παρά μόνο για τις ανάγκες των γυρισμάτων. Στην πραγματικότητα ακόμα παίζουν στην αλάνα. Τους ευχαριστούμε».
Ακόμη κι αν δεν είσαι φίλαθλος του ΠΑΟΚ, οφείλεις να παραδεχτείς ότι το φιλμάκι ήταν άκρως συγκινητικό και νοσταλγικό, με μια δόση από μια άλλη εποχή πιο αθώα, που το παιχνίδι γίνονταν στις αλάνες. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι «ιερά» τέρατα του μπάσκετ και του ποδοσφαίρου, κάπως έτσι ξεκίνησαν. Ο Γιώργος Κούδας, ο Δημήτρης Σαράφης και ο Γιώργος Τουρσουνίδης ξεκίνησαν από τις γειτονιές της συμπρωτεύουσας, φτάνοντας τελικά να παίζουν για μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές ομάδες.
