Μη βιάζεσαι να τον βρεις.
Τον άνθρωπό σου δεν τον συναντάς·
τον αναγνωρίζεις.
Στην αρχή θα μοιάζει με όλους.
Τίποτα το εντυπωσιακό.
Μια παρουσία απλή,
σχεδόν αδιάφορη.
Κι όμως, κάτι θα επιμένει.
Όχι θόρυβος,
μια ησυχία που δε σε βαραίνει.
Δε θα χρειαστείς να εξηγήσεις πολλά.
Ούτε να αποδείξεις.
Ό,τι είσαι
θα στέκεται χωρίς άμυνα.
Μη ζητήσεις τελειότητα.
Δε βρίσκεται εκεί.
Βρίσκεται στο ότι μπορείς
να είσαι ατελής
χωρίς να μικραίνεις.
Θα υπάρξουν κι άλλοι.
Πιο εύκολοι,
πιο έντονοι,
πιο βέβαιοι.
Μην τους μπερδέψεις.
Ο άνθρωπός σου
δε σε ταράζει,
σε ηρεμεί.
Κι αν αργήσει,
μη βιαστείς να τον αντικαταστήσεις.
Η μοναδικότητα
δε γεμίζει με παρουσία.
Γιατί όταν έρθει,
δε θα σε αλλάξει.
Θα σε αφήσει
να είσαι αυτό που ήσουν πάντα,
χωρίς προσπάθεια.
Και τότε θα καταλάβεις
πως δεν τον έψαχνες απλώς.
Τον περίμενες.
Συντάκτης: Στάθης Αναστασίου
