Κάπου ανάμεσα στα ατελείωτα swipes, τα «γεια, τι κάνεις;» που δεν οδηγούν ποτέ πουθενά και τα awkward μηνύματα που καταλήγουν να σε κάνουν να κλείνεις το κινητό από δεύτερο χέρι ντροπής, όλο και περισσότεροι άνθρωποι αρχίζουν να αντιμετωπίζουν τα dating apps όχι σαν χώρο γνωριμιών, αλλά σαν μια ψυχολογικά εξαντλητική part-time δουλειά. Και κάπου εκεί, μια καθηγήτρια ρητορικής από το Wisconsin αποφάσισε ότι ίσως το πρόβλημα δεν είναι πως δεν υπάρχουν «καλοί άνθρωποι» στις εφαρμογές, αλλά πως έχουμε μάθει να ψάχνουμε μέσα σε υπερβολικό θόρυβο.
Η Δρ. Τζένι Γιανγκ είχε κουραστεί από την εμπειρία των online γνωριμιών. Όπως περιγράφει, έψαχνε μια σοβαρή σχέση, όμως το μόνο που συναντούσε ήταν αμήχανα sexts, κουραστικές συνομιλίες και άνδρες που δεν ήξεραν τι ήθελαν. Μέχρι που μια μέρα, μέσα στην πλήρη απογοήτευση, έγραψε στο Google μια σχεδόν ειρωνική ερώτηση: «Πώς βρίσκεις πραγματικά μια βελόνα στ’ άχυρα;»
Η απάντηση που βρήκε ήταν απλή: «Κάψε το άχυρο».
Κάπως έτσι γεννήθηκε η περίφημη πλέον “Burned Haystack Dating Method” — ή αλλιώς η μέθοδος «καμένα άχυρα» — μια στρατηγική γνωριμιών που έχει γίνει viral τα τελευταία χρόνια, αποκτώντας φανατικούς υποστηρικτές αλλά και εξίσου έντονους επικριτές.
Η βασική ιδέα της μεθόδου είναι σχεδόν αντίθετη από όσα μας έχουν μάθει τα dating apps. Αντί να μιλάς με όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, η Γιανγκ υποστηρίζει ότι πρέπει να “καίς” γρήγορα ό,τι δεν σου ταιριάζει, ώστε να μείνουν μόνο οι πραγματικά συμβατοί άνθρωποι. Δηλαδή λιγότερο endless swiping και περισσότερο ξεκάθαρο φιλτράρισμα.
Η μέθοδος περιλαμβάνει δέκα βασικούς κανόνες. Ανάμεσά τους, η αποφυγή του ατελείωτου scrolling, η απενεργοποίηση ειδοποιήσεων από τις εφαρμογές, το να μην καταλήγεις “pen pal” με κάποιον που δεν προχωρά ποτέ σε πραγματικό ραντεβού και φυσικά ο πιο διάσημος κανόνας: “Block to Burn”. Με απλά λόγια; Αν κάποιος δεν σου ταιριάζει, τον μπλοκάρεις ώστε να μην επανεμφανίζεται συνεχώς στον αλγόριθμο και στην ψυχική σου ενέργεια.
Ένας ακόμη κανόνας που συζητήθηκε πολύ είναι η άποψη ότι οι γυναίκες δεν πρέπει να κυνηγούν άνδρες που δεν μπορούν ούτε να οργανώσουν ένα σωστό ραντεβού. Η Γιανγκ θεωρεί πως η προσπάθεια και η συνέπεια είναι από τα πρώτα φίλτρα σοβαρού ενδιαφέροντος, ενώ επιμένει ότι τα dating apps πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν διαδικασία επιλογής συντρόφου και όχι σαν «παραγγελία φαγητού».
Η ίδια υποστηρίζει ότι όταν άρχισε να εφαρμόζει τη μέθοδο, ένιωσε σαν να «ξεκλείδωσε έναν κώδικα». Δημιούργησε αρχικά μια μικρή ιδιωτική ομάδα στο Facebook για να ανταλλάσσει εμπειρίες με φίλες της, όμως η κοινότητα άρχισε να μεγαλώνει εκρηκτικά. Σήμερα η ομάδα αριθμεί πάνω από 260.000 μέλη και απευθύνεται σε γυναίκες και μη δυαδικά άτομα, χωρίς συμμετοχή ανδρών.
H Burned Haystack Method δεν παρουσιάζεται απλώς σαν dating advice. Η Γιανγκ τη συνδέει ανοιχτά με ζητήματα πατριαρχίας, τοξικής αρρενωπότητας και εξάντλησης των γυναικών μέσα στην ψηφιακή κουλτούρα των γνωριμιών. Στην περιγραφή της ομάδας, αναφέρει ότι η μέθοδος προσπαθεί να αντιμετωπίσει προβλήματα που δημιουργούνται από τον τρόπο με τον οποίο οι εφαρμογές ενθαρρύνουν συχνά επιθετικές, απρόσωπες ή συναισθηματικά ανεύθυνες συμπεριφορές.
Δε συμφωνούν όμως όλοι μαζί της.
Στο Reddit και γενικότερα στο διαδίκτυο, αρκετοί θεωρούν ότι η μέθοδος οδηγεί σε υπερβολικά αυστηρή κρίση απέναντι στους άνδρες και δημιουργεί μια κουλτούρα αποκλεισμών χωρίς χώρο για ανθρώπινη ατέλεια. Άλλοι μιλούν ανοιχτά για μισανδρία, ενώ αρκετοί υποστηρίζουν ότι όλοι οι άνθρωποι κουβαλούν δυσλειτουργίες και ανασφάλειες στις σχέσεις τους, όχι μόνο οι άνδρες.
Η Γιανγκ απαντά πως το μεγαλύτερο ρίσκο δεν είναι να αποκλείσεις κατά λάθος έναν «καλό άνδρα», αλλά να σπαταλήσεις χρόνια μέσα σε κακές ή επιβλαβείς σχέσεις επειδή έμαθες να δικαιολογείς διαρκώς προβληματικές συμπεριφορές.
H τεράστια απήχηση της μεθόδου μάλλον δε λέει μόνο κάτι για τις εφαρμογές γνωριμιών. Λέει κάτι και για τη συλλογική εξάντληση μιας γενιάς ανθρώπων που έχουν κουραστεί να προσπαθούν να “πουλήσουν” τον εαυτό τους σαν προφίλ, να αναλύουν replies σαν detectives και να ψάχνουν συναισθηματική σύνδεση μέσα σε interfaces που λειτουργούν περισσότερο σαν παιχνίδι παρά σαν ανθρώπινη επαφή.
Tελικά, όλο και περισσότεροι άνθρωποι αρχίζουν να πιστεύουν πως ο έρωτας δε βρίσκεται στο να ανοίξεις περισσότερο το φίλτρο, αλλά στο να μάθεις τι αξίζει πραγματικά να αποκλείσεις.
