Ο Μάιος έχει έναν περίεργο τρόπο να μας μπερδεύει. Ίσως να φταίει ο ήλιος που αρχίζει να γίνεται πιο γενναιόδωρος, τα απογεύματα που σταδιακά μυρίζουν γιασεμί, ίσως τα πρώτα ποτά στα μπαλκόνια που, χωρίς να το καταλάβουμε, κρατάνε μέχρι αργά. Όπως και να έχει, κάθε χρόνο συμβαίνει το ίδιο… ερωτευόμαστε. Πιο εύκολα απ’ ό,τι θα έπρεπε και, ναι, συχνά με ίσως λίγο πιο λάθος τρόπο απ’ ό,τι θα θέλαμε να το παραδεχτούμε.

Δεν είναι ότι τον χειμώνα τα συναισθήματα παύουν να υπάρχουν, απλώς είμαστε πιο επιφυλακτικοί. Κρυβόμαστε πίσω από κασκόλ, δουλειά, υποχρεώσεις και νέτφλιξ. Ο Μάιος έχει έναν τρόπο να σε ηρεμεί, όπως ο φίλος που σου λέει «έλα μωρέ, χαλάρωσε λίγο» και τότε βρίσκεσαι να χαμογελάς σε ανθρώπους που πριν έναν μήνα ούτε θα παρατηρούσες.

Είναι ο μήνας που ένα βλέμμα κρατάει λίγο παραπάνω, που ένα μήνυμα αποκτά μεγαλύτερη σημασία απ’ ό,τι του αξίζει. Ακόμα και ένα απλό «τι κάνεις;» μπορεί να αλλάξει σημασία και να σημαίνει «μήπως ξεκινάει κάτι;». Στο σημείο αυτό ξεκινάει το παιχνίδι. Γιατί ο Μάιος δεν φέρνει μόνο έρωτες αλλά και αυταπάτες μέσα σε ωραία συσκευασία.

Ξαφνικά, ο άνθρωπος που γνώρισες σε ένα χαλαρό ποτό γίνεται «ενδιαφέρων». Ο άλλος που σου έστειλε στις 2 το βράδυ γίνεται «μυστηριώδης». Και εκείνος που αργεί να απαντήσει… «μάλλον έχει βάθος». Ο εγκέφαλος παίρνει άδεια και τη θέση του αναλαμβάνει μια ρομαντική φωνή που λέει «δώσε μια ευκαιρία, τι έχεις να χάσεις;». Με το μυαλό, παράλληλα, να σκέφτεται ενδεχομένως λίγη αξιοπρέπεια, λίγο χρόνο και μερικά βράδια ύπνου, αλλά οκ, λεπτομέρειες.

Ο Μάιος έχει μέσα του ένα χάρισμα, το οποίο σε κάνει να βλέπεις δυνατότητες εκεί που υπάρχουν απλώς συμπτώσεις. Να επενδύεις συναίσθημα σε κάτι που ακόμα δεν έχει αποφασίσει αν θέλει να υπάρξει. Και το πιο ωραίο είναι ότι το κάνεις με χαμόγελο. Γιατί όλα γύρω μοιάζουν πιο ελαφριά. Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό, στην πραγματικότητα είναι και λίγο μαγικό. Γιατί λίγο αφήνεις τον εαυτό σου να νιώσει χωρίς υπερβολική ανάλυση. Να ζήσει το «τώρα» χωρίς να γράφει σενάρια για το «μετά». Απλώς… δεν συμβαίνει πάντα.
Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, ο Μάιος είναι και ο μήνας των υπερ-σεναρίων. «Μου έστειλε καλημέρα δύο φορές, κάτι σημαίνει αυτό». «Με κοίταξε διαφορετικά». «Είπε ότι του αρέσει η μουσική που ακούω, αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο».

Κάπως έτσι, μέσα σε λίγες μέρες, ένα απλό φλερτ αποκτά υπόσταση σχέσης στο μυαλό μας. Μέχρι που… δεν αποκτά στην πραγματικότητα. Εκεί είναι το δεύτερο κομμάτι της ιστορίας, το «λίγο πιο λάθος». Γιατί ο Μάιος δεν μας κάνει απλώς ανοιχτούς, μας κάνει και λίγο πιο πρόθυμους να αγνοήσουμε τα σημάδια. Αυτά τα μικρά, διακριτικά red flags που σε άλλες εποχές θα βλέπαμε από χιλιόμετρα. Είναι οι φράσεις που ακούμε συνήθως, το «δεν ξέρω τι θέλω αυτή την περίοδο». Το «είμαι λίγο μπερδεμένος/η». Το «ας δούμε πώς θα πάει».
Τον Μάιο, αυτά μεταφράζονται περίεργα αισιόδοξα: «Θα αλλάξει γνώμη». «Θα δει πόσο ταιριάζουμε». «Χρειάζεται απλώς χρόνο».
Spoiler: συνήθως δεν αλλάζει γνώμη, δεν «βλέπει» κάτι παραπάνω και ο χρόνος απλώς περνάει. Αλλά ξέρεις κάτι; Αυτό δεν ακυρώνει την εμπειρία.

Γιατί, όσο και αν γελάμε με τα «λάθος» του Μαΐου, υπάρχει κάτι πολύ ανθρώπινο σε όλα αυτά. Είναι αυτή η ανάγκη να συνδεθούμε, να νιώσουμε, να πιστέψουμε, έστω και για λίγο, ότι κάτι όμορφο μπορεί να ξεκινήσει από το πουθενά. Και καμιά φορά, όντως ξεκινάει. Απλώς, για κάθε μία ιστορία που εξελίσσεται, υπάρχουν άλλες δέκα που μένουν σε εκείνο το γλυκό, αμήχανο στάδιο του «θα μπορούσε». Και ίσως τελικά αυτό να είναι το νόημα του Μαΐου. Όχι να βρεις απαραίτητα τον μεγάλο έρωτα της ζωής σου, αλλά να θυμηθείς πώς είναι να αφήνεσαι. Να χαμογελάς χωρίς λόγο. Να φτιάχνεις μικρές ιστορίες στο κεφάλι σου και να τις ζεις, έστω και για λίγο. Αρκεί να κρατάς και μια μικρή δόση ρεαλισμού στην τσέπη. Σαν αντηλιακό, αλλά για τις προσδοκίες. Γιατί ο ήλιος του Μαΐου είναι υπέροχος… αλλά καίει αν δεν προσέξεις.

Οπότε ναι, ερωτεύσου, φλέρταρε, στείλε εκείνο το μήνυμα, πες «ναι» σε εκείνο το ποτό. Ζήσε τη στιγμή. Απλώς, αν δεις ότι κάτι αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με σενάριο παρά με πραγματικότητα, χαμογέλα, πιες μια γουλιά από το ποτό σου και θυμήσου ότι είναι απλά Μάιος. Όλα επιτρέπονται… μέχρι να έρθει ο Ιούνιος και να βάλει τα πράγματα σε μια πιο ρεαλιστική σειρά.

 

Συντάκτης: Ράνια Λιάσκου