Ένα Σαββατοκύριακο μακριά από την καθημερινότητα μπορεί να μοιάζει με μια μικρή ερωτική φούσκα. Οι βόλτες, οι συζητήσεις μέχρι αργά και η αίσθηση ότι ο χρόνος σταματά και όλα κυλούν αβίαστα δημιουργούν την εντύπωση πως έχεις γνωρίσει έναν άνθρωπο που σου ταιριάζει απόλυτα. Οι όμορφες στιγμές γεννούν την επιθυμία να γνωρίσεις περισσότερο τον άλλον και να παραμείνεις μέσα σε αυτό το συναίσθημα. Για λίγο, σταματάς να αναλύεις, να αμφισβητείς ή να σκέφτεσαι το μετά. Απλώς ζεις το παρόν και αφήνεσαι στις αισθήσεις σου.
Όμως κάθε ιδανικό Σαββατοκύριακο κάποια στιγμή τελειώνει. Οι βόλτες και οι στιγμές εγγύτητας δίνουν τη θέση τους στη Δευτέρα και στις απαιτήσεις της ρουτίνας. Εκεί είναι που συνειδητοποιείς ότι η σύνδεση με έναν άνθρωπο δεν δημιουργείται μέσα σε δύο ημέρες, όσο έντονες κι αν είναι αυτές.
Είναι μια ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα μπορούμε να αναπτύξουμε την οικειότητα και το δέσιμο που αναζητούμε. Η πραγματική οικειότητα απαιτεί χρόνο και συνέπεια και η ειλικρινής εικόνα ενός ανθρώπου φαίνεται μόνο με το πέρασμα του χρόνου και στην καθημερινότητά του. Πολλές φορές, οι μικρές πράξεις αγάπης μέσα στην καθημερινότητα, η σκέψη του άλλου και η ανάγκη να νιώθεις την παρουσία του κοντά, είναι αυτά που δημιουργούν τη βαθιά και πραγματική δέσμευση. Εκεί όπου μπορεί να υπάρξει απόσταση, φαίνεται τελικά και το πόσο μεγάλη είναι η ανάγκη για σύνδεση με τον άλλον.
Όταν, λοιπόν, τελειώσει αυτό το Σαββατοκύριακο, έρχεται μια στιγμή που συνειδητοποιείς ότι υπάρχει ένα κενό. Ένα κενό που μέσα στον ενθουσιασμό και την ένταση των στιγμών δεν μπορούσες να διακρίνεις. Είναι Δευτέρα, ανοίγεις το laptop και επιστρέφεις στις υποχρεώσεις της καθημερινής ζωής. Σκέφτεσαι πόσο όμορφα περάσαμε, όμως οι εκκρεμότητες και οι ρυθμοί της ημέρας σε επαναφέρουν γρήγορα στην πραγματικότητα.
Το κινητό δε χτυπά τόσο συχνά όσο ίσως περίμενες και ο άνθρωπος με τον οποίο μοιράστηκες όλες αυτές τις όμορφες στιγμές μοιάζει ξαφνικά πιο μακριά. Τότε αρχίζουν να γεννιούνται ερωτήματα: Γιατί νιώθω αυτή την απόσταση; Ήταν τελικά τόσο βαθιά αυτή η σύνδεση όσο φαινόταν εκείνες τις δύο ημέρες; Και, το σημαντικότερο, τη βιώσαμε και οι δύο με τον ίδιο τρόπο; Εκεί είναι που ο ενθουσιασμός δίνει τη θέση του στην πραγματικότητα και αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι η ένταση μιας όμορφης εμπειρίας δεν είναι πάντα αρκετή για να δημιουργήσει το δέσιμο που αναζητάς.
Το πιο σημαντικό είναι να περιορίσουμε τις προσδοκίες που γεννιούνται από ένα τέτοιο Σαββατοκύριακο. Ναι, περάσατε όμορφα, αλλά ήταν μόνο δύο ημέρες. Δεν προλαβαίνεις να γνωρίσεις πραγματικά τον άλλον σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα — το πώς σκέφτεται, πώς νιώθει και πώς λειτουργεί σε διαφορετικές καταστάσεις. Το βάθος έρχεται μέσα από την τριβή, τη σύνδεση, την ασφάλεια και την εμπιστοσύνη. Αυτά είναι που δημιουργούν τις βάσεις για μια ουσιαστική σχέση.
Η χημεία είναι κάτι διαφορετικό. Είναι άμεση, έντονη και σχεδόν ενστικτώδης. Δημιουργεί έξαψη και έλξη, αλλά δεν αρκεί από μόνη της για να χτίσει δεσμό. Το «τέλειο» συχνά είναι και ουτοπικό, γιατί στην πράξη κανένας άνθρωπος δεν είναι τέλειος. Μπορεί να δημιουργήσει ενθουσιασμό και ένταση, αλλά η καθημερινότητα πάντα έρχεται να σε προσγειώσει. Η πραγματική σύνδεση αρχίζει να χτίζεται όταν εμφανίζονται και οι διαφορές. Όταν δεν υπάρχουν ιδανικές συνθήκες και αρχίζεις να βλέπεις τον άλλον όπως είναι, όχι όπως θα ήθελες να είναι. Εκεί, όταν πέφτει η ανάγκη για την τέλεια εικόνα και τον εντυπωσιασμό, δημιουργείται ο πραγματικός χώρος για οικειότητα.
Το γρήγορο, το έντονο και το «μαγικό» μπορεί να σε συνεπάρει, αλλά η συνέπεια και η παρουσία είναι αυτά που τελικά χτίζουν την οικειότητα σε μια σχέση. Ίσως το ερώτημα δεν είναι πόσο τέλειο ήταν το διήμερο που περάσατε, αλλά τι συμβαίνει μετά από αυτό. Υπάρχει ενδιαφέρον και από τις δύο πλευρές; Υπάρχει συνέπεια στην επικοινωνία; Υπάρχει χώρος για να γνωρίσετε ο ένας τον άλλον πέρα από τις ιδανικές συνθήκες;
Η πραγματική σύνδεση δε φαίνεται στην κορύφωση της εμπειρίας, αλλά στη διάθεση να συνεχίσεις να επενδύεις στον άλλον όταν η ζωή επιστρέφει στους κανονικούς της ρυθμούς. Και να θυμάσαι ότι τα Σαββατοκύριακα πάντα θα τελειώνουν. Σημασία έχει αυτό που μένει τη Δευτέρα!
Συντάκτης: Αντιγόνη Μαραβελάκη
