Παρόλο που πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι η Generation Z ζει αποκλειστικά τη ζωή της μέσα από την οθόνη του κινητού και των πλατφορμών στις οποίες συμμετέχει, προσπαθώντας μανιωδώς να δείξει ότι μοιάζουν όλα τέλεια έτσι, υπάρχει ένα στοιχείο που την περιγράφει και μας εκπλήσσει θετικά για το πώς αντιλαμβάνεται τη ζωή γύρω της και πώς κρατάει ζωντανές τις αναμνήσεις. Ποια είναι αυτή; Η εκτύπωση φωτογραφιών ή και η χρήση αναλογικών φωτογραφικών μηχανών. Ε ναι λοιπόν, οι νέοι επιμένουν σε αυτή την νοοτροπία ακόμη και αν είχε σταματήσει αν υφίσταται τα τελευταία χρόνια. Πράγματι, οι τεχνολογικές εξελίξεις της τελευταίας 15ετίας με την κυκλοφορία των smartphones και η έντονη απήχηση του Instagram και του TikTok, έδειχναν ότι η αναλογική εποχή με τις φωτογραφικές μηχανές και τα άλμπουμ είχε τελειώσει, αλλά η Gen Z ήρθε άλλη μια φορά να αλλάξει τα δεδομένα. Για να μιλήσουμε και με νούμερα, σε άρθρο της New York Post επιβεβαιώνεται ότι το 43% των νέων ηλικίας 18 έως 27 ετών εκτυπώνει τακτικά φωτογραφίες, με το ποσοστό να είναι απροσδόκητα υψηλό καθώς είναι διπλάσιο από αυτό των προηγούμενων γενιών.

Τι είναι όμως αυτό που δημιουργεί αυτή την ανάγκη στους νέους και ποιοι λόγοι τους δημιούργησαν αυτή τη συνήθεια;

Η σκέψη και μόνο ότι όλα τα σημαντικά ντοκουμέντα υπάρχουν μόνο στη μνήμη ενός έξυπνου κινητού τηλεφώνου και σε καμία έντυπη μορφή, αρκεί για να δημιουργήσει μια αίσθηση φόβου καθώς σε περίπτωση που προκληθεί κάποιο πρόβλημα στη συσκευή εύκολα μπορούν να χαθούν όλα. Αυτό θα μπορούσε να αποτελεί έναν βασικό λόγο είναι η αλήθεια αρχικά, αλλά σίγουρα υπάρχουν και άλλοι εξίσου σημαντικοί. Η τόση πολλή προβολή των στιγμών της καθημερινότητας μέσω instagram που φαίνεται να γίνεται κανονικότητα και πλέον είναι φυσιολογικό να ανεβάζουμε story ό,τι και αν κάνουμε μπορεί ακόμη να επιδρά αρνητικά και να φέρει αντίθετα αποτελέσματα από τα αναμενόμενα. Ενώ δηλαδή θα ήταν λογικό να περιμένουμε ότι θα υπάρξει τάση προσκόλλησης σε αυτά, αντιθέτως οι νέοι αισθάνονται ότι η ανάμνηση παραμένοντας ψηφιακή δεν έχει μορφή και διάρκεια οπότε και προτιμούν εκτυπώνοντας τη, να την κρατήσουν ζωντανή και να την κάνουν να “πιάσει λίγο χώρο” ανάμεσα στα άλλα σημαντικά αντικείμενα που αποθηκεύουν. Συνδυαστικά με τη νέα συνήθεια της εκτύπωσης, έρχεται και η τοποθέτηση τους σε photo books ή αλλιώς άλμπουμ που το κάνει πια εντελώς old school και vintage. Στην Gen Z αρέσει να αγοράζει όμορφα και με ωραίο design άλμπουμ ώστε μέσα να αποθηκεύουν τις ωραιότερες αναμνήσεις από ταξίδια, βόλτες, εξόδους και άλλες στιγμές τους με τους δικούς της ανθρώπους και με χρονολογική σειρά. Και όντως, αυτό είναι πολύ γλυκό! Μια παραλλαγή του άλμπουμ είναι η διακόσμηση τοίχων και όχι μόνο με τις τυπωμένες φωτογραφίες. Δεν αγοράζουν κορνίζες, όπως οι προηγούμενες γενιές αλλά προτιμάνε να δημιουργούν κολλάζ σε τοίχους, καμβάδες, καθρέφτες και οτιδήποτε άλλο ταιριάζει με την αισθητική τους. Έτσι, αισθάνονται ότι έχουν κάθε ανάμνηση στο δικό τους χώρο και ανατρέχουν σε αυτή είτε για να τη θυμηθούν και κάπως να την ξαναζήσουν είτε για να πάρουν λίγη από την “ενέργεια” της τότε, αν βρίσκονται σε κάποια δύσκολη φάση. Επίσης, το εντυπωσιακό είναι ότι οι νέοι δεν ψάχνουν την τέλεια φωτογραφία να τυπώσουν, με τον πιο ωραίο φωτισμό και πόζα αλλά αυτή που αποτυπώνει τη στιγμή πιο δυνατή, τον αυθορμητισμό πιο υπαρκτό και δείχνει το συναίσθημα πιο ζωντανό σε σχέση με τις άλλες.

Όλα αυτά, εύκολα κατανοούμε ότι δείχνουν την ανάγκη των σύγχρονων νέων να κάνουν ένα διάλειμμα από την τόση τεχνολογία, επιστρέφοντας σε συνήθειες πιο … αναλογικές. Δεν είναι τυχαίο βέβαια ότι σχεδόν πάντα οι άνθρωποι φωτογράφιζαν τις πιο ωραίες στιγμές τους και με τους πιο σημαντικούς ανθρώπους τους και περίμεναν μέχρι να αποκτήσουν σε έντυπη μορφή. Το πιο όμορφο είναι βέβαια, ότι οι άνθρωποι πάντα είχαν και έχουν ανάγκη τους άλλους ανθρώπους με την φυσική παρουσία τους και όχι πίσω από οθόνες, ειδικά οι νέοι που αναζητάνε συνεχώς την παρέα τους θεωρώντας τη αντίδοτο σε ό,τι αντιμετωπίζει! Έτσι λοιπόν, αντιστεκόμενοι στον κάθε αλγόριθμο, απαιτούν τις στιγμές τους τυπωμένες και αποθηκευμένες σε μέρος που να αποτελεί ένα καταφύγιο.

Συντάκτης: Γεωργία Μπουρσιάνη
Επιμέλεια κειμένου: Αγγελική Θεοχαρίδη