Με ρωτάς αν ο συλλογισμός μου διεγείρεται από παράνομες ουσίες·
από εκείνες που εξατμίζουν τη συνείδηση και ύστερα την αδειάζουν πάνω σε παθιασμένες λευκές κόλλες,
που διψούν να ντυθούν με ρομαντικούς στίχους και μελάνι από πένες ακριβές.
Σου το αρνούμαι.
Σου ομολογώ όμως, πως η ψυχή μου πίνει αχόρταγα από τον έρωτα και την αγάπη.
Δικαιωματικά μπορείς να με αποκαλείς αλκοολική.
Εθισμένη στον έρωτα και στην αγάπη.
Μη χαρείς.
Τα σφηνοπότηρα δεν ικανοποιούν πια τη λαιμαργία του εθισμού μου.
Μόνο νταμιτζάνες ξεχειλισμένες από έρωτα και αγάπη μπορώ να πιω.
Άσπρο πάτο λοιπόν.
