Ένα «σόρυ» αν σε πλήγωσα
κι ένα «θενκς» αν σε γοήτευσα.
Γιατί στο τίποτα είσαι απόλυτα αγενής,
ενώ στους φθόγγους τους ελληνικούς πολλά βαρύς.
Μάθαμε στον ξενικό αυτοπροσδιορισμό,
τόσο που κάποιες φορές φοβάμαι και να εκφραστώ.
Η μητρική μου γλώσσα κρύβει αλήθεια,
μα γω, Κυρίες και Κύριοι, μεγάλωσα με τη συνήθεια.
Και ‘κει που ο δόλιος ερωτεύτηκα,
άνοιξα το λεξικό να δω πώς λέγεται στα εγγλέζικα.
Γιατί εντάξει, μπορεί το «ζε τ’ εμ» μου να αρκεί…
λες και ποιος είναι έτοιμος καν να το σκεφτεί.
Έτσι, διαλέγω – τ’ αποφάσισα – καλύμματα
για όλα τα γλωσσικά μου τα νοήματα.
Κι αν τύχει και κριθώ δειλός με μεγαλείο,
μάρτυς μου σίγουρα, δε θα’ ναι το σχολείο.
Συντάκτης: Αθηνά Τσάνταλη
