Άφησε κάτω ό,τι κάνεις. Μην ασχολείσαι άλλο με την ακρίβεια, τα ενοίκια, την κίνηση και τα λοιπά ασήμαντα που απασχολούν τον μέσο κοινό θνητό. Η Ελλάδα έχει επιτέλους στραφεί προς το πραγματικό της μέλλον: πρέπει να βρούμε ποιος θα στεφθεί Μέγας Αλέξανδρος, ποιος θα γίνει Ποσειδώνας και ποιος διαθέτει την απαραίτητη φυσική ομορφιά για να ενσαρκώσει τον Ερμή.

Ο Δήμος Γαλατσίου έκρινε μάλλον ότι τα συμβατικά καλλιστεία έχουν καταντήσει βαρετά. Μις Ελλάς, Μις Υφήλιος, μαγιό, βραδινή τουαλέτα, απάντηση για την παγκόσμια ειρήνη – τα έχουμε δει όλα αυτά. Ο λαός διψά για κάτι πιο ουσιαστικό. Θέλει χλαμύδα, σανδάλι, στεφάνι και έναν καλοσχηματισμένο Απόλλωνα να διασχίζει την πασαρέλα σαν να κατεβαίνει από τον Όλυμπο, αλλά με λεωφορείο από την Κυψέλη.

Και η στιγμή έφτασε.

 

 

Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου, στις 20:30, το Ανοιχτό Θέατρο του Άλσους Βεΐκου θα φιλοξενήσει τον «Δ΄ Αρχαιοελληνικό Διαγωνισμό Ομορφιάς 2026», υπό την αιγίδα του Δήμου Γαλατσίου και με ελεύθερη είσοδο. Γιατί ο πολιτισμός πρέπει να είναι προσβάσιμος σε όλους, ειδικά όταν περιλαμβάνει άντρες και γυναίκες ντυμένους Μέγας Αλέξανδρος, Ποσειδώνας και ενδεχομένως Σπάρτακος- ο γνωστός αρχαιοελληνικός ήρωας, αρκεί να παραβλέψεις ότι ήταν Θράκας μονομάχος που ηγήθηκε εξέγερσης σκλάβων εναντίον της Ρώμης. Αλλά εντάξει, μην κολλάμε τώρα σε ιστορικές λεπτομέρειες και χαλάσουμε το concept. Χλαμύδα φοράει; Αρχαίος είναι; Περνάει.

Η συγκεκριμένη διοργάνωση δεν πραγματοποιείται για πρώτη φορά. Είναι η τέταρτη, καθώς οι τρεις προηγούμενες φιλοξενήθηκαν στο Λουτράκι. Απλώς τώρα το αρχαιοελληνικό κάλλος παίρνει το ΚΤΕΛ, ανεβαίνει Αθήνα και εγκαθίσταται πανηγυρικά στο Γαλάτσι. Ένα φυσικό επόμενο βήμα για έναν θεσμό που φιλοδοξεί κάποτε να ταξιδέψει όπου υπάρχει ελληνισμός και να κατακτήσει τον κόσμο. Όπως ο Μέγας Αλέξανδρος, αλλά με περισσότερο contouring.

Εμπνευστής και διοργανωτής του διαγωνισμού είναι ο Βασίλης Ντάτος, ο οποίος, σύμφωνα με όσα έχει δηλώσει, κατοχύρωσε την ιδέα το 2016. Κι εδώ οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε ότι είδε ένα τεράστιο κενό στην αγορά. Διότι όλοι αναρωτιόμασταν ποιος θα συνδυάσει επιτέλους την κλασική αρχαιότητα με το «Next Top Model», αλλά κανείς δεν είχε το θάρρος να το κάνει.

Η επιλογή των διαγωνιζομένων δίνει έμφαση στη φυσικότητα, ώστε προφανώς να τηρούνται αυστηρά οι αισθητικές προδιαγραφές της εποχής του Περικλή. Δεν έχει γίνει γνωστό εάν θα απαιτείται ακτινογραφία ή εάν η κριτική επιτροπή θα εξετάζει τους υποψηφίους σύμφωνα με τη χρυσή τομή.

Οι άντρες και οι γυναίκες που συμμετέχουν εμφανίζονται με αρχαιοελληνικές περιβολές, υφαντά ενδύματα, κοσμήματα και παραστάσεις εμπνευσμένες από την αρχαιότητα. Την ώρα που κάθε διαγωνιζόμενος βγαίνει στην πασαρέλα, το κοινό ενημερώνεται για το πρόσωπο που εκπροσωπεί. Έτσι, η διοργάνωση συνδυάζει καλλιστεία και μάθημα Ιστορίας, διότι τίποτα δεν βοηθά περισσότερο στην κατανόηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου από έναν κοιλιακό που έχει αλειφθεί με baby oil.

Δεν γνωρίζουμε ακόμη ποια ακριβώς θα είναι τα κριτήρια της επιτροπής. Θα βαθμολογείται η συμμετρία του προσώπου; Η χάρη στο περπάτημα; Η ικανότητα να κοιτάζει κάποιος αγέρωχα προς την Περσία; Θα υπάρχει δοκιμασία όπου ο υποψήφιος Ποσειδώνας πρέπει να χτυπήσει την τρίαινα και να βγάλει νερό ή αρκεί να περπατάει ωραία με μπλε ύφασμα;

Επίσης, τι συμβαίνει αν εμφανιστούν δύο Μέγες Αλέξανδροι; Θα λύσουν τη διαφορά τους σε εκστρατεία μέχρι την Ινδία ή με μία κλασική δοκιμασία catwalk; Ο Ερμής θα πρέπει να παραδώσει κάποιο δέμα αυθημερόν για να αποδείξει ότι αξίζει τον τίτλο; Ο Ποσειδώνας θα αποκλείεται αν δε γνωρίζει κολύμπι; Είναι σοβαρά ερωτήματα και ο ελληνικός λαός δικαιούται απαντήσεις.

Στόχος του εμπνευστή είναι τα αρχαιοελληνικά καλλιστεία να ταξιδέψουν εκτός συνόρων, να διοργανώνονται όπου υπάρχει ελληνισμός και ο μεγάλος τελικός να φιλοξενείται στην Ελλάδα. Eurovision, αλλά με χλαμύδες. Κάθε χώρα θα στέλνει τον δικό της Απόλλωνα, θα ψηφίζουν οι ομογενείς και στο τέλος κάποιος θα φωνάζει «Greece, twelve points» κρατώντας δάφνες και αμφορέα.

Οι πρόγονοι μπορεί να μας έδωσαν τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία, το θέατρο και τις επιστήμες. Εμείς, όμως, πήραμε αυτή τη βαριά κληρονομιά και κάναμε το μόνο που πραγματικά της έλειπε: καλλιστεία στο Άλσος Βεΐκου. Ο πολιτισμός επέστρεψε στον τόπο που γεννήθηκε. Μια χαρά.