Σε μια χώρα όπου η οικονομία ευημερεί στους αριθμούς, αλλά η καθημερινότητα ασφυκτιά στην πραγματικότητα, το παράλογο έχει πάψει να αποτελεί εξαίρεση και έχει γίνει σχεδόν θεσμός.
Ένα κράτος που επιδεικνύει την αυστηρότητά του απέναντι στον οικονομικά αδύναμο, την ίδια στιγμή που μεγάλες οικονομικές υποθέσεις αποκαλύπτουν διαχρονικά κενά εποπτείας και ελέγχου. Μια κοινωνία όπου η πρώτη κατοικία μπορεί να μετατραπεί σε επενδυτικό προϊόν, η ανθρώπινη ανάγκη σε λογιστική υποχρέωση και η επιβίωση σε καθημερινή άσκηση αντοχής.
Πού τελειώνει η ελεύθερη αγορά και πού αρχίζει η κοινωνική ευθύνη; Πόσο δίκαιο είναι ένα οικονομικό σύστημα όταν οι συνέπειες της κρίσης κατανέμονται άνισα; Και τελικά, ποιος πληρώνει τον λογαριασμό όταν οι θεσμοί αποτυγχάνουν να προστατεύσουν το δημόσιο συμφέρον;
Σε αυτή την εκπομπή μιλάμε για τις παθογένειες της ελληνικής οικονομίας, την επιλεκτική αυστηρότητα, την κοινωνική ανισότητα, την κρατική λογοδοσία και την κανονικοποίηση του παραλόγου.
Με πολιτική σάτιρα, μαύρο χιούμορ και μια γερή δόση κοινωνικού προβληματισμού, επιχειρούμε να φωτίσουμε τις αντιφάσεις μιας πραγματικότητας όπου όλοι μιλούν για ανάπτυξη, αλλά όλο και περισσότεροι αναρωτιούνται πώς θα βγάλουν τον μήνα.
Γιατί στην Ελλάδα μπορεί να μη συμφωνούμε για το ποιος ευθύνεται για την οικονομική κατάσταση. Ένα, όμως, είναι βέβαιο: ο λογαριασμός πάντα φτάνει. Το ερώτημα είναι σε ποιον.
Συντάκτης: Αμέλια Έβανς
