Τα χεράκια ανοιχτά, τα γόνατα λυγισμένα και μια συγκέντρωση που θα ζήλευε και ο πιο έμπειρος χορευτής. Ένας μικρός μπόμπιρας χορεύει κι αν δεν έχει συμπληρώσει ακόμη τα δύο του χρόνια, αυτό μάλλον αφορά τους υπόλοιπους. Εκείνος φοράει την ποντιακή του φορεσιά και προσπαθεί να χορέψει σέρρα μπροστά στους μεγαλύτερους, με όση σοβαρότητα μπορεί να χωρέσει σε ένα τόσο δα κορμάκι.
Η σκηνή καταγράφηκε το Σάββατο 31 Οκτωβρίου, στον ετήσιο χορό του Συλλόγου Ποντίων «Ξενιτέας» Νταχάου και Περιχώρων, στη Γερμανία. Τα βίντεο ανέβηκαν στο TikTok και ο πιτσιρίκος βρέθηκε να συγκεντρώνει τον θαυμασμό ανθρώπων που πιθανότατα δεν περίμεναν ότι θα χαμογελούσαν τόσο με έναν μικρό χορευτή.
«Καλέ, αυτό ίσα που έμαθε να περπατάει», σχολίασε ένας χρήστης. Εύλογη η παρατήρηση. Κάποιοι από εμάς περπατάμε δεκαετίες και ακόμη κοιτάμε τα πόδια του διπλανού για να βρούμε το βήμα. Ο μικρός, πάντως, δείχνει αποφασισμένος να συμμετάσχει. Με τον δικό του ρυθμό, τις δικές του κινήσεις και όλο το μεράκι του.
Και κάπου εκεί, μαζί με τη γλύκα, έρχεται και η συγκίνηση. Γιατί πίσω από αυτό το παιδάκι υπάρχει μια κοινότητα που εξακολουθεί να δίνει χώρο στη μουσική, στις φορεσιές και στους χορούς της. Ακόμη και μακριά από την Ελλάδα, οργανώνει γλέντια, συναντιέται και μεγαλώνει παιδιά που έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά την παράδοσή της.
Οι Πόντιοι έχουν ένα ιδιαίτερο καμάρι όταν χορεύουν. Το βλέπεις στην προσήλωση, στο σώμα, στη σημασία που δίνουν στο κάθε βήμα. Και έχουν κάθε λόγο να νιώθουν περήφανοι για τη φροντίδα με την οποία διατηρούν αυτή την κληρονομιά. Η σέρρα, άλλωστε, έχει εγγραφεί από το 2022 στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας, με την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος να στηρίζει το αίτημα και να υπογραμμίζει τη σημασία της διαφύλαξής της.
Αυτή η φροντίδα χρειάζεται ανθρώπους. Χρειάζεται όσους μαθαίνουν τα βήματα στους νεότερους, όσους αφιερώνουν χρόνο στις πρόβες και όσους συνεχίζουν να στήνουν τις εκδηλώσεις των συλλόγων. Χρειάζεται και μικρά παιδιά που μπορούν να σταθούν κοντά στους μεγάλους, να παρατηρήσουν, να δοκιμάσουν, να χαρούν. Να νιώσουν ότι υπάρχει θέση και για εκείνα. Ο μικρός του βίντεο έχει ακόμη πολλά χρόνια μπροστά του για να μάθει τα βήματα. Προς το παρόν, αρκεί που θέλει να τα κάνει. Που βρίσκεται εκεί, με τη φορεσιά του, και προσπαθεί να ακολουθήσει έναν χορό τον οποίο άνθρωποι πολύ μεγαλύτεροί του αγαπούν και τιμούν.
Κι αν κάτι αξίζει να κρατήσουμε από αυτή την εικόνα, είναι πόσο όμορφα μεταδίδεται η αγάπη για μια παράδοση όταν τα παιδιά τη συναντούν μέσα στη χαρά. Σε ένα γλέντι, δίπλα στους δικούς τους, με τη μουσική να παίζει και χώρο για τα μικρά τους βήματα.
Να τον χαίρονται τον μικρό χορευτή. Και να συνεχίσουν να του κάνουν χώρο. Απ’ ό,τι φαίνεται, θα τον χρειαστεί.
