Υπάρχουν δύο μέρη στα οποία μπορείς να παρακολουθήσεις ατελείωτες συζητήσεις, διαφωνίες, αναβολές και αποφάσεις που δεν εφαρμόζονται ποτέ. Το ένα είναι η Βουλή, το άλλο είναι η ομαδική συνομιλία της παρέας σου. Με τη διαφορά ότι στη Βουλή υπάρχει τουλάχιστον μια ημερήσια διάταξη, ενώ στη δική σας ομαδική μπορεί να ξεκινήσετε συζητώντας πού θα πάτε για ποτό και να καταλήξετε να αναλύετε γιατί η Μαρία δεν έχει ξεπεράσει ακόμη τον πρώην της. Κι όλα αυτά μέσα σε δεκαεπτά λεπτά, με 86 μηνύματα και τρία ηχητικά που κανείς δεν έχει την ψυχική αντοχή να ακούσει.
Η ομαδική της παρέας είναι ένας μικρός θεσμός. Έχει πρόεδρο, αντιπολίτευση, ανεξάρτητους βουλευτές και τουλάχιστον ένα μέλος που εμφανίζεται μόνο όταν μυριστεί κουτσομπολιό. Δεν υπάρχουν εκλογές, αλλά οι ρόλοι έχουν μοιραστεί από την πρώτη κιόλας εβδομάδα λειτουργίας της. Και φυσικά, κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη όταν κάτι πάει στραβά.
Πρώτο και σημαντικότερο ζήτημα στην ημερήσια διάταξη: «Πού θα βγούμε το Σάββατο;». Μια ερώτηση τόσο απλή, που θα μπορούσε να απαντηθεί με δύο λέξεις. Αμ δε! Ο ένας θέλει χαλαρό ποτό, ο άλλος φαγητό, κάποιος προτείνει ένα μαγαζί στην άλλη άκρη της Αττικής και ο γνωστός αναποφάσιστος δηλώνει «εμένα όλα μου κάνουν». Μέχρι να συμφωνήσετε, έχει φτάσει Κυριακή και τελικά παραγγέλνετε σουβλάκια στα σπίτια σας. Η πρόταση μεταφέρεται στην επόμενη συνεδρίαση, χωρίς να έχει οριστεί ημερομηνία.
Και κάπου εκεί εμφανίζεται ο υπουργός Οικονομικών της παρέας. Είναι εκείνος που θυμάται ποιος χρωστάει τρία ευρώ από τον καφέ του περασμένου Μαρτίου, ποιος δεν έβαλε βενζίνη στην τελευταία εκδρομή και ποιος πλήρωσε λιγότερα στο κοινό δώρο γενεθλίων. Διαθέτει καλύτερο αρχείο κι από λογιστικό γραφείο, αλλά εξακολουθεί να ξεχνάει κάθε χρόνο τα γενέθλια των φίλων του… Προτεραιότητες είναι αυτές.
Ακολουθεί το υπουργείο Εξωτερικών, που αναλαμβάνει τις διπλωματικές σχέσεις. Γιατί, ας μην κοροϊδευόμαστε, σε κάθε παρέα υπάρχουν μικρές συμμαχίες, παρεξηγήσεις και δύο άνθρωποι που κάποτε τσακώθηκαν για κάτι τόσο ασήμαντο, ώστε σήμερα κανείς δεν θυμάται τι ακριβώς συνέβη. Όλοι, όμως, θυμούνται ότι δεν πρέπει να καθίσουν δίπλα δίπλα. Έτσι, κάθε έξοδος απαιτεί περισσότερη διπλωματία κι από διεθνή σύνοδο κορυφής.
Ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελεί το μέλος που διαβάζει τα πάντα, αλλά δεν απαντάει ποτέ. Μπορεί να έχουν σταλεί σαράντα μηνύματα, να έχει οργανωθεί ταξίδι, να έχει ακυρωθεί, να έχει ξαναοργανωθεί και εκείνο να εμφανιστεί τρεις ημέρες αργότερα με ένα αθώο «Τι κανονίσαμε τελικά;». Είναι ο ανεξάρτητος παρατηρητής. Δεν συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις, αλλά απαιτεί πλήρη ενημέρωση για τα αποτελέσματα.
Υπάρχει, βέβαια, και η επιτροπή προσωπικών υποθέσεων. Εκεί εξετάζονται τα ερωτικά, τα επαγγελματικά και τα υπαρξιακά ζητήματα όλων των μελών. Ένα απλό «μου έστειλε» αρκεί για να ξεκινήσει έκτακτη συνεδρίαση. Ακολουθούν αναλύσεις μηνυμάτων, ερμηνείες σημείων στίξης και ψηφοφορία για το αν πρέπει να απαντηθεί το περιβόητο «τι κάνεις;». Το εντυπωσιακό είναι ότι η παρέα μπορεί να μην καταφέρνει να επιλέξει εστιατόριο, αλλά για την ερωτική ζωή του καθενός διαθέτει ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο.
Και μην ξεχνάμε τις φωτογραφίες: μία ανεβαίνει στην ομαδική και ξαφνικά ξεκινά δημόσια διαβούλευση. «Εδώ δεν βγήκα καλά», «στείλε την άλλη», «μην ανεβάσεις αυτή», «εμένα γιατί με έκοψες;». Η έγκριση μιας κοινής φωτογραφίας απαιτεί ομοφωνία, πράγμα σχεδόν αδύνατο όταν συμμετέχουν περισσότεροι από τέσσερις άνθρωποι με διαφορετική άποψη για το καλό τους προφίλ.
Κι όμως, μέσα σε αυτό το υπέροχο χάος κρύβεται κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Η ομαδική δεν είναι απλώς ένα μέρος γεμάτο ειδοποιήσεις, αστεία και άλυτες εκκρεμότητες. Είναι εκεί όπου κάποιος θα γράψει «δεν είμαι καλά» και οι υπόλοιποι, ακόμη κι εκείνοι που αγνοούσαν επί μέρες τα σχέδια για έξοδο, θα εμφανιστούν αμέσως. Είναι οι αυθόρμητες φωτογραφίες, τα εσωτερικά αστεία που δεν καταλαβαίνει κανένας τρίτος και οι συζητήσεις που ξεκινούν με γέλια και καταλήγουν σε αληθινές εξομολογήσεις.
Γιατί, τελικά, μπορεί η ομαδική της παρέας να έχει περισσότερα άλυτα θέματα κι από τη Βουλή, αλλά έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα: όταν τα πράγματα δυσκολεύουν πραγματικά, οι περισσότεροι αφήνουν τις διαφωνίες στην άκρη και γίνονται ομάδα.
Όσο για το πού θα βγείτε το Σάββατο; Μην πιέζετε καταστάσεις. Το θέμα παραμένει υπό διαβούλευση. Άλλωστε, κάποιος μόλις έστειλε «Παιδιά, άσχετο, να σας πω τι έγινε χθες;».
