Κάποτε, όταν κάποιος μας καλούσε σε ραντεβού, το μεγάλο ερώτημα ήταν αν υπήρχε χημεία. Αν θα περνούσαμε όμορφα, αν θα βρίσκαμε κοινά ενδιαφέροντα ή αν θα καταλήγαμε να κοιτάζουμε διακριτικά το ρολόι μας, αναζητώντας μια αξιοπρεπή δικαιολογία για να φύγουμε. Σήμερα, όμως, φαίνεται πως προστέθηκε ακόμη ένα ερώτημα στη λίστα: «Του αρέσω πραγματικά ή απλώς λιγουρεύτηκε εκείνο το ριζότο με τα μανιτάρια;»
Κι αν σου ακούγεται υπερβολικό, μια πρόσφατη έρευνα της αυστραλιανής Finder έρχεται να μας θυμίσει πως ο έρωτας μπορεί να περνάει από το στομάχι, αλλά μερικές φορές σταματάει εκεί.
Σύμφωνα με τα ευρήματα που παρουσίασε αυστραλιανό δημοσίευμα, περίπου ένας στους επτά singles παραδέχτηκε ότι έχει βγει ραντεβού χωρίς ιδιαίτερο ερωτικό ενδιαφέρον, απλώς για να απολαύσει κάτι δωρεάν. Ένα γεύμα, ένα ποτό ή ακόμη και μια έξοδο που διαφορετικά θα επιβάρυνε το πορτοφόλι του. Και κάπως έτσι, το φλερτ απέκτησε μια νέα διάσταση, λίγο ρομαντική, λίγο οικονομική και αρκετά μπερδεμένη.
Δηλαδή, αυτό συμβαίνει και όταν το μενού κερδίζει τις εντυπώσεις. Κάνε εικόνα το σκηνικό. Έχεις ετοιμαστεί, έχεις διαλέξει προσεκτικά τι θα φορέσεις και κάθεσαι απέναντι από κάποιον που θεωρείς ενδιαφέροντα. Προσπαθείς να ανοίξεις συζήτηση, να ανακαλύψεις κοινά στοιχεία και να καταλάβεις αν υπάρχει πιθανότητα για δεύτερο ραντεβού.
Ο άνθρωπος απέναντί σου, όμως, δείχνει ιδιαίτερο ενθουσιασμό όταν εμφανίζεται ο κατάλογος. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό σημάδι. Άλλωστε, ποιος δεν ενθουσιάζεται με ένα καλό φαγητό; Το ζήτημα είναι να μη διαπιστώσεις στο τέλος ότι η μεγαλύτερη σύνδεση της βραδιάς ήταν εκείνη ανάμεσα στο ραντεβού σου και στο επιδόρπιο. Γιατί άλλο πράγμα είναι να απολαμβάνεις ένα ωραίο δείπνο με κάποιον και άλλο να αντιμετωπίζεις τον συνοδό σου σαν προσωπικό χορηγό γαστρονομικών εμπειριών.
Βέβαια, ας μην κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε. Με το κόστος ζωής να ανεβαίνει, ακόμη και μια απλή έξοδος μπορεί να απαιτεί οικονομικό προγραμματισμό. Ένα ποτό εδώ, ένα δείπνο εκεί και ξαφνικά ο τραπεζικός σου λογαριασμός αρχίζει να σου στέλνει διακριτικά μηνύματα ανησυχίας.
Ίσως, λοιπόν, να μην προκαλεί τόσο μεγάλη έκπληξη το γεγονός ότι κάποιοι βλέπουν τα ραντεβού και ως μια ευκαιρία να περάσουν καλά χωρίς να ξοδέψουν. Το αστείο είναι πως κάποτε αναρωτιόμασταν αν κάποιος μας προσέγγιζε για την προσωπικότητά μας. Τώρα μπορεί να χρειαστεί να εξετάσουμε και το ενδεχόμενο να μας προσέγγισε επειδή αναφέραμε πως γνωρίζουμε ένα εξαιρετικό ιταλικό εστιατόριο.
Και το χειρότερο; Μπορεί πράγματι να είναι εξαιρετικό. Το φλερτ δεν έχει φύλο, ούτε και ο λογαριασμός. Αν σκέφτεσαι ότι αυτή η συμπεριφορά αφορά αποκλειστικά τις γυναίκες, η ίδια έρευνα έχει μια μικρή έκπληξη. Άνδρες και γυναίκες παραδέχτηκαν σε παρόμοια ποσοστά ότι έχουν βγει ραντεβού με κίνητρο κάποιο δωρεάν όφελος.
Επομένως, ας αφήσουμε στην άκρη τα γνωστά στερεότυπα. Η αγάπη για το δωρεάν φαγητό φαίνεται πως είναι αρκετά δημοκρατική. Το ποιος θα πληρώσει, άλλωστε, είναι μια συζήτηση που υπάρχει εδώ και χρόνια. Άλλοι προτιμούν να μοιράζονται τον λογαριασμό, άλλοι θεωρούν ευγενικό να πληρώνει εκείνος που έκανε την πρόσκληση και άλλοι επιμένουν να κεράσουν επειδή έτσι αισθάνονται όμορφα. Καμία από αυτές τις επιλογές δεν είναι από μόνη της προβληματική. Αρκεί να μη μετατρέπεται η καλή πρόθεση του ενός σε δεδομένη υποχρέωση προς τον άλλο.
Και πού βρίσκεται τελικά το πρόβλημα; Δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να απολαύσεις ένα δωρεάν δείπνο. Ούτε χρειάζεται να αισθανθείς υποχρεωμένος να ερωτευτείς κάποιον επειδή πλήρωσε τον λογαριασμό. Το κέρασμα δεν είναι συμβόλαιο και το δεύτερο ραντεβού δεν περιλαμβάνεται στην τιμή του πρώτου.
Η διαφορά βρίσκεται στην πρόθεση. Είναι διαφορετικό να βγεις με κάποιον, να προσπαθήσεις να τον γνωρίσεις και τελικά να διαπιστώσεις πως δεν ταιριάζετε. Και εντελώς διαφορετικό να γνωρίζεις εξαρχής ότι δεν ενδιαφέρεσαι, αλλά να συνεχίζεις επειδή έχεις βάλει στο μάτι εκείνο το εστιατόριο που ήθελες να δοκιμάσεις εδώ και μήνες.
Στη δεύτερη περίπτωση, ίσως το πιο τίμιο ραντεβού να ήταν τελικά με το ίδιο το φαγητό. Γιατί, όσο κι αν αλλάζουν οι συνήθειες στις γνωριμίες, η ειλικρίνεια παραμένει αρκετά ελκυστική. Δε χρειάζονται εντυπωσιακά εστιατόρια, ακριβά κοκτέιλ ή κρατήσεις με θέα για να γνωρίσεις κάποιον ουσιαστικά. Μερικές φορές ένας απλός καφές είναι αρκετός για να καταλάβεις αν θέλεις να ξαναδείς τον άνθρωπο απέναντί σου. Και αν το ραντεβού πάει καλά, μπορείτε πάντα να κανονίσετε εκείνο το ωραίο δείπνο. Αν πάλι δεν πάει, τουλάχιστον θα έχετε γλιτώσει την αμήχανη στιγμή που ο ένας σχεδιάζει το κοινό σας μέλλον και ο άλλος αναρωτιέται αν προλαβαίνει να παραγγείλει ακόμη ένα γλυκό. Γιατί ο έρωτας μπορεί να περνάει από το στομάχι, αλλά καλό θα ήταν να μην τελειώνει μόλις αδειάσει το πιάτο.
Συντάκτης: Ράνια Λιάσκου
