Ο Σωτήρης Τσαφούλιας μίλησε για το δικαίωμα μιας γυναίκας να αποφασίζει για το σώμα της. Στην τηλεοπτική συνέχεια της κουβέντας, όμως, ακούσαμε ότι «έχασε πόντους» και πως δε χρειάζεται να βγαίνει μπροστά σε όλα τα κοινωνικά ζητήματα. Σαν να βαθμολογείται η εμφάνισή του σε πάνελ, την ώρα που το αρχικό ερώτημα αφορά μια πραγματική απόφαση στη ζωή μιας γυναίκας.
Η αφορμή ήταν η συνέντευξή του στις Rainbow Mermaids. Ο σκηνοθέτης αναφέρθηκε στην κριτική που, όπως είπε, δέχτηκε από την Αγγελική Ηλιάδη και τη Σαμπρίνα για τη θέση του υπέρ της αυτοδιάθεσης. Του φάνηκε παράδοξο να διαφωνούν μαζί του δύο γυναίκες που, κατά τη δική του περιγραφή, είχαν αμφισβητήσει στερεότυπα με τη δημόσια παρουσία τους. Του φάνηκε, όπως δήλωσε παράδοξο να μιλάνε για αμορφωσιά αυτές οι δύο γυναίκες, αντί να ακούσει ένα τέτοιο σχόλιο από την Ελένη Λουκά.
Στο «Happy Day» η Σταματίνα Τσιμτσιλή στάθηκε στον τρόπο με τον οποίο τις ανέφερε: θεώρησε ότι το σχόλιό του για την «αμορφωσιά» άφηνε υπονοούμενο για τις ίδιες και ότι τις ειρωνεύτηκε. Ανάμεσα σε έντονες κριτικές που δέχθηκε ο σκηνοθέτης και από την εκπομπή της Χρηστίδου αλλά και από του Λιάγκα, είναι ξεκάθαρο ότι σύσσωμο το ελληνικό βάθρο της πρωινής ζώνης θέλησε να τον δικάσει. Μα, όταν δικάζεις έναν άνθρωπο για τις απόψεις του, δεν είναι πιο σώφρον να εξετάζεις το σύνολο αυτών; Ασφαλώς μπορείς να τον θεωρείς λάθος και να εξηγήσεις πού διαφωνείς. Το ότι δεν τον έχει ανακηρύξει κανείς κοινωνικό ταγό είναι αυτονόητο. Ευτυχώς, για να υπερασπιστείς μια θέση δημόσια, δε χρειάζεσαι ανακήρυξη.
Ο ίδιος δεν είναι ειδικός επειδή σκηνοθετεί, όπως δε γίνεται κάποιος λιγότερο άξιος να ακουστεί επειδή τραγουδά ή παρουσιάζει μια πρωινή εκπομπή. Η δουλειά κανενός δεν τελειώνει το επιχείρημά του πριν καν το ακούσουμε. Μπορούμε να διαφωνήσουμε μαζί του, να του καταλογίσουμε ειρωνεία, να ζητήσουμε μεγαλύτερη προσοχή στα λόγια του. Χρειάζεται, όμως, να πούμε και τι απαντάμε στην κεντρική του θέση: ποιος αποφασίζει για ένα σώμα που δεν είναι το δικό του;
Αυτό το ερώτημα εξαφανίζεται εύκολα ανάμεσα σε προσωπικές ατάκες. Η μία πλευρά μετρά «πόντους», η άλλη εξηγεί το ουσιαστικό της υπόθεσης, με το ζήτημα να μένει πάλι εκτός πλάνου. Η διαφωνία για τις αμβλώσεις δεν είναι αγώνας δημοφιλίας ανάμεσα σε αναγνωρίσιμα πρόσωπα, αυτό είναι το σημαντικότερο εδώ που πρέπει να τονιστεί.
Ο Τσαφούλιας είπε ότι δεν περίμενε να δεχθεί κριτική από δυο γυναίκες που υπήρξαν μπροστά από την εποχή τους. Δεν περίμενε ίσως να δεχθεί κριτική από γυναίκες εν γένει, όταν υπερασπίζεται το δικαίωμα τους να ελέγχουν το σώμα τους. Αυτό είναι βέβαια ένα δεύτερο επίπεδο στο οποίο χρειάζεται να θέλεις να μπεις για να τον καταλάβεις και ασφαλώς δεν αποτελλεί ξεκάθαρη δική του θέση. Ωστόσο, όσο μετράμε ποιος κέρδισε τις εντυπώσεις, φεύγουμε εντελώς από την ουσία, που είναι ότι εκεί έξω κάθε στιγμή υπάρχει μια γυναίκα που καλείται να ζήσει με την απόφαση. Εκείνη θα υποστεί τις συνέπειες, ακόμη κι όταν όλοι οι υπόλοιποι θα έχουν αλλάξει θέμα. Το σώμα της δεν είναι θέμα προς έγκριση σε κανένα πάνελ κι εκεί και μόνο αξίζει να σταθούμε.
Συντάκτης: Virtual Unreality
