Είχαμε και οι δυο γαλάζιο.
Μη σου πω και λίγο μαύρο και άσπρο
και κάποιο κίτρινο τις φωτεινές μας μέρες.
Αυτά τα κομμάτια,
τα φέρναμε κοντά.
Χαιρόμασταν ότι μοιάζουν.
Κι άρα, ότι ταιριάζουν.
Πέρασαν εποχές χωρίς εξομολογήσεις.
Πατήσαμε χιόνια χωρίς ενθουσιασμό.
Φτιάξαμε ξανά και ξανά
τον ίδιο νερόβραστο καφέ…
να τον κατεβάσουμε παρέα στον ίδιο άβολο καναπέ.
Μα όσο και να ζουλιόμασταν
σε μια ζωή κοινή,
ποτέ μας δεν κολλήσαμε.
Εσύ ήθελες να μιλάς για τον καιρό,
κι εγώ για ήλιους και φεγγάρια.
Αισθητή η διαφορά μας.
