Η ζωή έχει έναν παράξενο τρόπο να σε εκπλήσσει εκεί που δεν το περιμένεις.

Μην τα θεωρείς όλα δεδομένα. Ούτε τις μέρες που ξημερώνουν ίδιες, ούτε τους ανθρώπους που περνούν από τη ζωή σου, ούτε τις στιγμές που μοιάζουν τόσο συνηθισμένες, ώστε σχεδόν τις προσπερνάς. Εκεί που έχεις πια συνηθίσει τη διαδρομή, μπορεί ξαφνικά να σου ανοίξει έναν δρόμο που δεν είχες φανταστεί ποτέ. Γι’ αυτό, κράτα λίγο χώρο στην καρδιά σου για το απίστευτο.

Μην αφήνεις τις απογοητεύσεις να σου κλέβουν την ικανότητα να ονειρεύεσαι. Μην επιτρέπεις σε όσα δεν έγιναν, σε όσα δεν κράτησαν και σε όσους δεν έμειναν να σου δημιουργούν την πεποίθηση πως όλα έχουν ήδη κριθεί. Δεν έχεις δει ακόμη όλα όσα μπορεί να σου φέρει η ζωή. Δεν έχεις γνωρίσει όλους τους ανθρώπους που θα αγγίξουν την ψυχή σου. Δεν έχεις ζήσει όλες εκείνες τις στιγμές που μια μέρα θα θυμάσαι και θα χαμογελάς χωρίς κανέναν ιδιαίτερο λόγο.

Ίσως το απίστευτο να μη μοιάζει καθόλου με αυτό που περιμένεις. Μπορεί να έρθει μέσα από μια τυχαία συνάντηση, ένα βλέμμα που θα κρατήσει λίγο περισσότερο, μια κουβέντα που θα σου μείνει στο μυαλό ή ένα μήνυμα την ώρα που δεν περιμένεις τίποτα. Μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που θα εμφανιστεί απροσδόκητα και θα σου θυμίσει πώς είναι να ανυπομονείς, να γελάς αυθόρμητα, να νιώθεις εκείνη τη γλυκιά ταραχή που είχες ξεχάσει ότι υπάρχει.

Και τότε θα καταλάβεις πως δεν χρειάζονται πάντα μεγάλες υποσχέσεις για να συμβεί κάτι σπουδαίο. Μερικές φορές αρκεί μια στιγμή. Μια στιγμή που θα σε κάνει να νιώσεις πως ο κόσμος έγινε ξαφνικά λίγο πιο όμορφος.

Κράτα, λοιπόν, μέσα σου λίγη από εκείνη την αθωότητα που είχες κάποτε. Τότε που πίστευες πως όλα μπορούν να συμβούν. Τότε που ένα καλοκαιρινό απόγευμα, ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο ή μια βόλτα χωρίς προορισμό μπορούσαν να γίνουν οι πιο όμορφες αναμνήσεις σου. Μην ξεχνάς εκείνο το κομμάτι του εαυτού σου που συγκινείται με τα μικρά, που χαίρεται με τα απλά και που εξακολουθεί να πιστεύει στη μαγεία του να ζεις!

Ίσως μεγαλώνοντας να έμαθες να προστατεύεσαι. Να σκέφτεσαι περισσότερο, να περιμένεις λιγότερα, να κρατάς αποστάσεις και να μη δίνεσαι τόσο εύκολα. Και καλά κάνεις όταν χρειάζεται. Όμως πρόσεξε μη χτίσεις τόσο ψηλούς τοίχους, που να μην μπορεί να περάσει ούτε κάτι όμορφο. Γιατί η ζωή δεν σου ζητά να είσαι απροστάτευτος. Σου ζητά μόνο να μη γίνεις απρόσιτος απέναντι σε όσα αξίζουν.

Μη βιάζεσαι να εξηγήσεις τα πάντα. Μην προσπαθείς να ελέγξεις κάθε εξέλιξη, να προβλέψεις κάθε κατάληξη και να γνωρίζεις από την αρχή πού θα σε οδηγήσει κάθε καινούργια εμπειρία. Άφησε μερικά πράγματα να συμβούν. Άφησε χώρο στο απρόσμενο, στο αυθόρμητο, στο λίγο παράλογο. Μερικές από τις πιο όμορφες ιστορίες της ζωής σου μπορεί να ξεκινήσουν ακριβώς εκεί που δεν είχες κανένα σχέδιο. Και αν κάποια μέρα νιώσεις πως όλα έχουν μπει σε μια σειρά, πως τίποτα δεν σε εκπλήσσει πια και πως οι μέρες περνούν χωρίς ιδιαίτερο χρώμα, μην το πιστέψεις απόλυτα. Η ζωή δεν τελειώνει στις συνήθειές σου. Υπάρχουν ακόμη δρόμοι που δεν περπάτησες, αγκαλιές που δεν γνώρισες, μέρη που δεν είδες, γέλια που δεν μοιράστηκες και συναισθήματα που δεν έχεις ακόμη ανακαλύψει.

Κράτα λίγο χώρο στην καρδιά σου για το απίστευτο. Όχι επειδή πρέπει να περιμένεις ένα θαύμα κάθε μέρα, αλλά επειδή αξίζεις να μη χάσεις ποτέ την πίστη σου στην ομορφιά της ζωής.

Και πού ξέρεις; Ίσως το πιο όμορφο κομμάτι της ιστορίας σου να μην έχει γραφτεί ακόμη. Ίσως να βρίσκεται λίγο πιο πέρα, σε μια συνηθισμένη μέρα, σε μια απρόσμενη συνάντηση, σε ένα απόγευμα που θα μοιάζει με όλα τα άλλα.

Μέχρι τότε, ζήσε. Αγάπησε. Χαμογέλα. Και μην κλείνεις την πόρτα στην έκπληξη! Γιατί μερικές φορές, το απίστευτο δεν έρχεται για να αλλάξει απλώς τη ζωή σου. Έρχεται για να σου θυμίσει πόσο όμορφο είναι που τη ζεις.

Συντάκτης: Άννα Γιαννούλη