Υπάρχουν έρωτες που δεν χρειάζονται μεγάλες δηλώσεις για να αποδείξουν τη δύναμή τους. Ο Νικήτας Τσακίρογλου μίλησε για τη Χρυσούλα Διαβάτη, τη γυναίκα με την οποία μοιράζεται σχεδόν 65 χρόνια ζωής, και μας θύμισε κάτι πολύ απλό: πως η αγάπη αποκτά διαφορετική αξία όταν αντέχει στον χρόνο.


Με ιδιαίτερη συγκίνηση και τρυφερότητα αναφέρθηκε ο Νικήτας Τσακίρογλου στη σύζυγό του, Χρυσούλα Διαβάτη, κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην εκπομπή «Στούντιο στις 3» του ΣΚΑΪ, την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου. Ο καταξιωμένος ηθοποιός μίλησε για την κοινή τους διαδρομή, η οποία μετρά σχεδόν 65 χρόνια, αλλά και για όσα θεωρεί πως έχουν συμβάλει στη μακροχρόνια συντροφικότητά τους. Όπως αποκάλυψε, όταν γνωρίστηκαν εκείνος ήταν μόλις 27 ετών, ενώ η Χρυσούλα Διαβάτη ήταν ακόμη νεότερη. Από τότε, οι δυο τους πορεύτηκαν μαζί, δημιουργώντας μια σχέση που άντεξε στις αλλαγές, στις απαιτήσεις της καθημερινότητας και στις προκλήσεις μιας ολόκληρης ζωής. Μιλώντας για το μυστικό ενός ευτυχισμένου γάμου, ο ηθοποιός στάθηκε στον αλληλοσεβασμό, επισημαίνοντας πως βασική αρχή του είναι να μη συμπεριφέρεται στους άλλους με τρόπο που δεν θα ήθελε να του συμπεριφερθούν. Παράλληλα, αναγνώρισε πως τόσο εκείνος όσο και η σύζυγός του υπήρξαν ανέκαθεν διαφορετικοί χαρακτήρες, γεγονός που, κατά τη γνώμη του , λειτούργησε θετικά στη σχέση τους.

Ωστόσο, εκείνο που ξεχώρισε περισσότερο από τις δηλώσεις του ήταν η βαθιά αναγνώριση της παρουσίας της Χρυσούλας Διαβάτη στη ζωή του. Ο Νικήτας Τσακίρογλου παραδέχτηκε πως, αν δεν είχε μοιραστεί μαζί της όλα αυτά τα χρόνια, η ζωή του θα ήταν διαφορετική και, όπως χαρακτηριστικά είπε, «άχαρη». Σε μια εποχή όπου οι προσωπικές σχέσεις συχνά βρίσκονται στο επίκεντρο της δημοσιότητας για τις εντάσεις και τους χωρισμούς τους, η εξομολόγηση του ηθοποιού έφερε στο προσκήνιο μια διαφορετική εικόνα: εκείνη της συντροφικότητας που έχει χτιστεί μέσα από δεκαετίες κοινών εμπειριών. Ο ηθοποιός αναφέρθηκε επίσης με συγκίνηση στη δύσκολη περίοδο που διανύει η σύζυγός του λόγω της περιπέτειας της υγείας της. Μάλιστα, εξέφρασε την ελπίδα του για ένα θαύμα, περιγράφοντας πόσο σκληρή έχει γίνει για εκείνον αυτή η δοκιμασία.

Και ίσως μέσα σε αυτή τη δυσκολία να αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα όλα όσα μοιράστηκαν οι δυο τους. Γιατί, έπειτα από τόσα χρόνια, η αγάπη δεν περιορίζεται στις όμορφες αναμνήσεις, αλλά εκφράζεται και μέσα από την παρουσία, τη φροντίδα και την επιθυμία να παραμείνει ο άλλος δίπλα σου. Όχι επειδή έζησαν μια τέλεια ζωή, ούτε επειδή δεν γνώρισαν διαφωνίες, απογοητεύσεις ή δύσκολες στιγμές. Αλλά επειδή, παρά τις αλλαγές που φέρνουν τα χρόνια, κατάφεραν να διατηρήσουν κάτι από εκείνο το πρώτο «μαζί». Είναι οι άνθρωποι που είδαν ο ένας τον άλλον να μεγαλώνει, να αλλάζει, να χάνει και να ξαναβρίσκει τον εαυτό του, που μοιράστηκαν όχι μόνο γιορτές, ταξίδια και ευτυχισμένες στιγμές, αλλά και αγωνίες, απώλειες, αρρώστιες και καθημερινές δυσκολίες.

Και φυσικά, η διάρκεια ενός γάμου ή μιας σχέσης από μόνη της δεν αποτελεί απόδειξη ευτυχίας. Καμία σχέση δεν αξίζει να διατηρείται απλώς για να μετρά περισσότερα χρόνια. Εκείνο που αξίζει να θαυμάζουμε είναι η συντροφικότητα που εξακολουθεί να περιλαμβάνει σεβασμό, τρυφερότητα και αμοιβαία επιλογή. Γιατί είναι όμορφο να ερωτεύεσαι κάποιον στα 20 ή στα 30 σου. Είναι, όμως, ακόμη πιο όμορφο να φτάνεις στα 80 και στα 90 σου και, κοιτάζοντας πίσω σε μια ολόκληρη ζωή, να αισθάνεσαι πως αυτός ο άνθρωπος ήταν ένα από τα πιο πολύτιμα κομμάτια της. Γιατί αυτή είναι μία από τις πιο τρυφερές μορφές αγάπης: να έχεις ζήσει σχεδόν 65 με κάποιον και, αν σου δινόταν η ευκαιρία να τα ξαναζήσεις, να ήθελες πάλι εκείνον δίπλα σου.

Συντάκτης: Σταματούλα Ψυχιά