“One should always be in love, that is why one should never marry”, μία φράση του Oscar Wilde, η οποία λέει πως: «Πρέπει να είμαστε πάντα ερωτευμένοι, γι’ αυτό ακριβώς δεν πρέπει ποτέ να παντρευόμαστε.»
Πρόκειται για φράση την οποία είτε θα λατρέψεις είτε θα μισήσεις, αναλόγως με τη φιλοσοφία, τη στάση και τις πεποιθήσεις της ζωής σου και, εννοείται πως, με βάση αυτές θα πορευτείς. Η ερμηνεία αυτής της φράσης, λοιπόν, είναι πως ο έρωτας είναι μία κατάσταση πάθους, η οποία διαρκεί όσο είναι ελεύθερος κανείς, ενώ ο γάμος συχνά σκοτώνει τον ρομαντισμό και τον ενθουσιασμό. Γύρω από το όνομα του έρωτα έχουν γραφτεί τραγούδια, έχουν παιχτεί θεατρικά έργα, συγγραφείς τον εξυμνούν, συνεπώς αποτελεί ένα ζήτημα και διαχρονικό αλλά και ένα ζήτημα το οποίο απασχολεί βαθιά.
Θα έχεις ακούσει και εσύ πολλές απόψεις για τον έρωτα, όπως ότι δεν κρατάει για πάντα, ότι υπάρχει κεραυνοβόλος έρωτας, ότι δεν υπάρχει κεραυνοβόλος έρωτας, ότι θέλουμε να κρατάει για πάντα, αλλά αυτό το «για πάντα» είναι για σήμερα μόνο, ότι πρέπει να τον ζούμε στα άκρα ή ότι πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί, ότι καλό είναι να μετουσιώνεται σε αγάπη και άλλα συναισθήματα, διαφορετικά δεν έχει νόημα.
Ο έρωτας δεν είναι κάτι απλό, ούτε κάτι για το οποίο μπορεί να μιλήσει κανείς σε μία νύχτα και να λήξει εκεί. Ο έρωτας είναι χάος και αυτό το τόσο όμορφο αλλά και τόσο βασανιστικό χάος πολλές φορές δυσκολεύεται να διατηρηθεί αναλλοίωτο μέσα στα πλαίσια ενός γάμου ή μιας μακροχρόνιας σχέσης. Ο έρωτας είναι έντονος και ζωντανός στα πρώτα στάδια μίας σχέσης ή ενός γάμου, όμως μετά η καθημερινότητα και η ρουτίνα συχνά παίρνουν τη θέση ενός μέρους αυτής της έντασης. Δεν είναι πάντα εφικτό να παραμείνει αναλλοίωτη αυτή η σπίθα, καθώς με την πάροδο του χρόνου επέρχεται συχνά μία απομυθοποίηση του άλλου προσώπου, ειδικά όταν υπάρχει και οικογένεια. Βέβαια, υπάρχουν και ζευγάρια που καταφέρνουν να κρατούν ζωντανό ένα κομμάτι αυτής της έντασης, απλώς ίσως με διαφορετική μορφή από εκείνη των πρώτων ημερών. Είναι αρκετά δύσκολο, λοιπόν, να είσαι με έναν άνθρωπο 10 χρόνια, για παράδειγμα, και να νιώθεις ακριβώς το ίδιο πάθος, την ίδια αβεβαιότητα, την ίδια τρέλα και την ίδια καψούρα των πρώτων φορών. Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα πως η αγάπη χάνει την αξία της ή ότι δεν μπορεί να υπάρξει βαθιά σύνδεση μέσα στον χρόνο.
Επομένως, σύμφωνα με τη συγκεκριμένη οπτική του Oscar Wilde, όποιος επιθυμεί να βιώνει μόνιμα αυτή την ακραία ένταση ίσως δυσκολευτεί μέσα στη σταθερότητα ενός γάμου ή μιας οικογενειακής ζωής. Δεν είναι λίγες οι φορές που μέσα σε έναν γάμο μπορεί να έχεις την ανάγκη να αισθανθείς και πάλι ζωντανός και να αναρωτηθείς αν αυτή η ανάγκη είναι κάτι παροδικό ή κάτι βαθύτερο. Ακόμα, δεν είναι σπάνιο κάποιος να νιώσει ξανά σύνδεση ή έλξη για ένα άλλο πρόσωπο, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι η σχέση του δεν έχει αξία.
Βέβαια, από την άλλη σκοπιά, γίνεται κανείς για πάντα να ζει τόσο δυνατά αλλά και τόσο μοναχικά; Ή μήπως τελικά η πορεία του ανθρώπου είναι να αναζητά τη συντροφικότητα, την ασφάλεια και την οικογένεια; Ίσως τελικά να μην υπάρχει μία σωστή απάντηση. Όλα έχουν να κάνουν με τα θέλω, τις ανάγκες και τον τρόπο που επιλέγει ο καθένας να αγαπά. Γιατί τόσο ο έρωτας όσο και η σταθερότητα έχουν τη δική τους ομορφιά αλλά και το δικό τους τίμημα. Εσύ θα άντεχες;
Συντάκτης: Διατσέντα Μαράτου
