Η Ελένη Βαλαβάνη μιλάει για τον εθισμό στον πόνο. Δες όλο το άρθρο εδώ!

ohniuilh

Η συγκατοίκηση ήταν και θα παραμένει ένα ακανθώδες θέμα ανάμεσα στα ζευγάρια. Μήπως είναι πολύ νωρίς, μήπως «συγκατοίκηση» συνεπάγεται αυτόματα και ισχυρότερη δέσμευση, να μετακομίσουμε κοντά στους γονείς μου, λέει ο ένας, να βρούμε κοντά στη δουλειά μου λέει ο άλλος, δεν είναι πολύ φωτεινό αυτό το διαμέρισμα, εγώ έχω συνηθίσει να μένω κέντρο, γενικά το πανηγύρι και οι διαφωνίες πολλές φορές ξεκινάνε με το που τεθεί επί τάπητος η πρόταση. Κι ακόμα κι αν ξεπεραστούν αυτά με λίγη καλή θέληση κι αμοιβαίες υποχωρήσεις κανείς δεν εγγυάται ότι η συμβίωση θα είναι αρμονική και η ζωή θα κυλάει ανέφελα. Προσοχή, «ανέφελα» δεν εννοεί κανείς χωρίς καβγάδες κι αντιπαραθέσεις και «πάω να κοιμηθώ στον καναπέ, αλλιώς θα σε πνίξω στον ύπνο σου», αυτό είναι ανέφικτο. Ανέφελα σημαίνει ότι η συμβίωση είναι εξίσου ευχάριστη και για τους δύο, ότι βρίσκετε σιγά-σιγά κοινούς ρυθμούς και πως το κοινό σας σπίτι αποτελεί καταφύγιο κι όχι φυλακή.

Συγκατοίκηση δε σημαίνει ότι θα σταματήσουν να σε ενοχλούν αυτά που ήδη σε ενοχλούσαν στον άλλο, αλλά και ότι είναι αρκετά πιθανό να διαπιστώσεις πως σε ενοχλούν άλλα τόσα όπως το ότι δεν αφήνει ποτέ ζεστό νερό για σένα, ότι δε συγκινείται να ανανεώσει το χαρτί υγείας που μόλις ο ίδιος τελείωσε και ότι πρωί ενώ θέλει να σηκωθεί στις 9, βάζει το ξυπνητήρι να βαράει από τις 7.30. Το γεγονός ότι αγαπιέστε και είστε σίγουροι ότι επιθυμείτε να ζείτε μαζί, είναι σίγουρα προαπαιτούμενο για να κάνετε αυτό το βήμα, ωστόσο δεν είναι εγγύηση ότι η συμβίωσή σας θα είναι και επιτυχημένη και δε θα καταλήξετε να αναρωτιέστε αμήχανα μήπως ήσασταν καλύτερα πριν, ο καθένας στο σπιτάκι του και να βρίσκετε όποτε γουστάρετε.

Πολλές συγκατοικήσεις ξεκίνησαν με τις καλύτερες των προθέσεων και κατέληξαν φιάσκο. Δεν αναφερόμαστε σε ζευγάρια που ρουτίνιασαν, έπαψαν να είναι ερωτευμένα, βαρέθηκαν ο ένας τον άλλο και κατέληξαν απλοί συγκάτοικοι, από βόλεμα ή για πρακτικούς λόγους, αλλά για ζευγάρια που δε διανοούνται πως θα χωρίσουν, απλώς διαπίστωσαν ότι το «πολύ μαζί» δεν τους ταιριάζει, δεν το έχουν, δεν μπορούν να το διαχειριστούν όσες προσπάθειες κι αν καταβάλουν.

Τα θέματα που μπορεί να προκύψουν ποικίλουν κι ενώ εκ πρώτης όψεως μπορεί να φαίνονται ασήμαντα, με τον καιρό εξελίσσονται σε προβλήματα μεγατόνων. Μπορεί ο ένας να είναι εξαιρετικά τεμπέλης αναφορικά με τις δουλειές του σπιτιού ή τσαπατσούλης και να επαφίεται στο γεγονός πως θα αστράψει το σπίτι λόγω της ανάγκης του άλλου για τάξη. Έτσι ο ένας είναι αραχτός και ο άλλος όρθιο πτώμα να παριστάνει νυχθημερόν τη Μαίρη Παναγιωταρά. Μπορεί κάποιες συνήθειες του άλλου να είναι εξαιρετικά εκνευριστικές όπως το γεγονός ότι θέλει να μιλάει με τα φιλαράκια του σε ανοιχτή ακρόαση 5 ώρες κάθε μέρα ή να μαζεύει κόσμο όποτε του ‘ρθει, να θέλει να κοιμάται με τα φώτα ορθάνοιχτα ενώ ο άλλος ενοχλείται και από το φως που μπαίνει από χαραμάδα, να κάνει μονίμως κατάληψη στην τηλεόραση ή να πατάει με τα παπούτσια τη λευκή μοκέτα. Έτσι είχε συνηθίσει, έτσι πράττει. Θα μου πεις τα ήξερες κι από πριν αυτά, δεν τα ήξερες; Ναι, θα σου απαντήσω εγώ, αλλά αφενός άλλο να τα ανέχεσαι μία στο τόσο όταν μένεις σπίτι του ή να μην τα ανέχεσαι καν γιατί στο δικό σου σπίτι κουμάντο κάνεις εσύ κι άλλο σε καθημερινή βάση. Άνθρωπος είσαι, κουρελιάζουν τα νεύρα.

Επιπρόσθετα, ενδέχεται να ανακύψουν κι άλλα ζητήματα, πολύ πιο σοβαρά. Η μάνα του για παράδειγμα που επιμένει να έρχεται επίσκεψη 3 φορές την εβδομάδα κι έχει για όλα μια κακή κουβέντα, το γεγονός ότι πίστευε ότι θα μπορούσε να συνυπάρξει με το κατοικίδιό σου αλλά δεν τα καταφέρνει με τίποτα και μουρμουράει καντήλια που όλα του τα ρούχα είναι καλυμμένα με τρίχες του Μαξ, μέχρι και διαφωνίες περί των οικονομικών. Καλώς ή κακώς πλέον οφείλετε να έχετε ένα κοινό ταμείο για τα έξοδα του σπιτιού και δεν είναι ό, τι καλύτερο να νιώσεις ότι πιάνεσαι κότσος ή ότι τη βγάζετε ανά δύο μήνες με αναμμένα κεριά γιατί το έτερόν σου ήμισυ έκανε γόβες ή κράνος για τη εξοπλισμό για τη μηχανή το ποσό για το ρεύμα.

Και θα ισχυριστεί κάποιος ότι όταν υπάρχει αγάπη όλα λύνονται και θα συμφωνήσω, αλλά αγάπη δε σημαίνει να καταπιέζεστε και να σκοτώνεστε διαρκώς επειδή απλά δεν μπορείτε να συνυπάρξετε. Κι αν η απόφαση είναι να χωρίσετε τα τσανάκια σας και να επιστρέψει ο καθένας από ‘κει πού ‘ρθε συνεχίζοντας τη σχέση σας από μακριά κι αγαπημένοι, μόνο αποτυχία δεν πρέπει να θεωρηθεί. Μη σου πω ότι είναι και πιο ώριμο και ωφέλιμο να παραδεχτείτε ότι ζείτε καλύτερα το μαζί σας όταν μένετε σε διαφορετικά σπίτια και ουδείς επιτρέπεται να σας κρίνει. Και στο κάτω-κάτω κι αυτό λύση δεν είναι; Δε συνιστά αποτυχία το να μη σας βγει η συγκατοίκηση, αντίθετα το να τη σταματήσετε είναι ο τρόπος και ο ρυθμός που έχετε βρει από κοινού ώστε να καταφέρετε να διατηρήσετε αυτό που έχετε λύνοντας το πρόβλημα και όχι τη σχέση σας. Και σίγουρα προτιμότερο από το να φτάσετε στο σημείο να σιχαθείτε ο ένας τον άλλο και να σας πιάνει σφίξιμο κάθε φορά που θα περνάτε την πόρτα της φωλίτσας σας.

Και κάποτε ίσως το ξανασυζητήσετε. Αφού υπογράψετε πρώτα ιδιωτικό συμφωνητικό με όρους και ρήτρες και ποινές που θα καθορίσουν τη συμβίωσή σας. Ξενέρωτο μεν, ενδεχομένως αποτελεσματικό, δε.

 

Συντάκτης: Κατερίνα Δούκα
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου