Από μικρός μαθαίνεις να κυνηγάς. Είναι στην ανθρώπινη φύση αυτό άλλωστε! Να κυνηγάς στόχους, πράγματα, ανθρώπους, καταστάσεις. Πάντα υπάρχει κάτι που λείπει. Κάτι που πιστεύεις ότι, αν το αποκτήσεις, θα νιώσεις επιτέλους γεμάτος. Ένα καλύτερο σπίτι, περισσότερα χρήματα, μια σχέση, μια επιτυχία, ένα όνειρο που περιμένεις να γίνει πραγματικότητα. Και έτσι περνάει ο καιρός. Τρέχεις πίσω από το επόμενο «θέλω». Μόλις το φτάσεις, χαίρεσαι για λίγο. Πολύ λίγο! Ύστερα εμφανίζεται ένα καινούργιο. Μια νέα επιθυμία. Ένας νέος στόχος και ξανά από την αρχή.
Κάποια στιγμή όμως καταλαβαίνεις κάτι πολύ σημαντικό. Η ευτυχία δεν βρίσκεται πάντα σε αυτά που σου λείπουν. Βρίσκεται πολλές φορές σε αυτά που ήδη έχεις και δεν τους δίνεις σημασία. Σκέψου το λίγο!
Πόσα πράγματα θεωρείς δεδομένα; Ξυπνάς το πρωί και αναπνέεις χωρίς δυσκολία. Έχεις ένα κρεβάτι να κοιμηθείς. Ένα πιάτο φαγητό στο τραπέζι. Έναν άνθρωπο να πάρεις τηλέφωνο όταν δεν είσαι καλά. Ένα σώμα που σε κουβαλάει κάθε μέρα. Μερικές μικρές στιγμές γέλιου μέσα στη ρουτίνα σου. Όλα αυτά συνήθως τα προσπερνάς. Δεν τα μετράς ως ευτυχία. Τα θεωρείς αυτονόητα. Όμως δεν είναι, ρε γαμώτο!
Η αλήθεια είναι πως ο άνθρωπος συνηθίζει εύκολα ό,τι έχει. Ακόμα και τα πιο όμορφα πράγματα της ζωής του. Γι’ αυτό πολλές φορές δεν καταλαβαίνει την αξία τους παρά μόνο όταν τα χάσει. Τότε θυμάται!
Θυμάται τις απλές μέρες που κάποτε θεωρούσε βαρετές. Τους ανθρώπους που ήταν δίπλα του και δεν τους έδινε την προσοχή που άξιζαν. Τις στιγμές που πέρασαν και δεν θα ξαναγυρίσουν ποτέ.
Η ευτυχία λοιπόν δεν είναι ένας προορισμός που θα φτάσεις κάποτε. Δεν είναι ένα βραβείο που θα σου δοθεί όταν τα καταφέρεις όλα. Είναι ένας τρόπος να βλέπεις τη ζωή.
Δεν χρειάζεται να αποκτήσεις τα πάντα για να νιώσεις καλά. Κανείς δεν τα έχει όλα άλλωστε! Πάντα θα υπάρχει κάτι που λείπει. Πάντα θα υπάρχει κάποιος που έχει περισσότερα από εσένα. Αν περιμένεις να γίνουν όλα τέλεια για να είσαι ευτυχισμένος, μάλλον θα περιμένεις για πάντα και ευτυχία δεν θα νιώσεις ποτέ.
Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να μάθεις να εκτιμάς αυτά που ήδη υπάρχουν γύρω σου.
Να απολαμβάνεις τον καφέ σου χωρίς να βιάζεσαι. Να χαίρεσαι μια κουβέντα με έναν φίλο. Να αγκαλιάζεις τους δικούς σου ανθρώπους όσο τους έχεις κοντά σου. Να κοιτάζεις ένα ηλιοβασίλεμα χωρίς να σκέφτεσαι τα προβλήματα της επόμενης μέρας. Άστο το ρημάδι το μυαλό να αδειάσει για λίγο!
Οι πιο μεγάλες χαρές της ζωής συχνά κρύβονται στα πιο απλά πράγματα. Σε πράγματα που δεν μετριούνται με χρήματα και τίτλους.
Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να έχεις όνειρα ή φιλοδοξίες. Να έχεις! Να προσπαθείς. Να εξελίσσεσαι. Να διεκδικείς μια καλύτερη ζωή, αλλά να μην ξεχνάς να ζεις μέχρι να φτάσεις εκεί. Γιατί πολλοί άνθρωποι περνούν όλη τους τη ζωή προετοιμάζοντας το αύριο και χάνουν το σήμερα. Κυνηγούν συνεχώς κάτι που βρίσκεται πιο μπροστά και δεν βλέπουν τον θησαυρό που βρίσκεται ήδη στα χέρια τους. Κυνηγούν το αύριο, δίχως να τους εγγυάται κανείς ότι θα βρίσκονται εκεί αύριο!
Όταν σταματάς για λίγο και λες μέσα σου «έχω περισσότερα από όσα νομίζω», τότε αλλάζει ο τρόπος που βλέπεις τα πράγματα. Δεν αλλάζει απαραίτητα η ζωή σου. Αλλάζει η ματιά σου πάνω σε αυτή και πολλές φορές αυτό είναι υπεραρκετό!
Στο τέλος της ημέρας, η ευτυχία δεν κρύβεται σε όσα σου λείπουν. Κρύβεται σε όσα ήδη υπάρχουν γύρω σου και περιμένουν να τα προσέξεις. Δεν είναι να αποκτάς όλα όσα θέλεις. Είναι να μάθεις να απολαμβάνεις όλα όσα έχεις. Και όταν το καταφέρεις αυτό, θα ανακαλύψεις πως ίσως ήσουν πιο πλούσιος απ’ όσο νόμιζες από την αρχή. Και μην το παίρνεις προσωπικά, όλοι έχουμε υποκύψει σε αυτό το λάθος!
Συντάκτης: Άννα Γιαννούλη
