Μία απολύτως φυσιολογική βραδιά για την ελληνική τηλεόραση εκτυλίχθηκε την Πέμπτη, όταν ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος υποδέχτηκε τον Νίκο Καρβέλα και κατάφερε, ήδη από την παρουσίαση, να πατήσει το μοναδικό κουμπί που δεν έπρεπε να πατήσει.
Ο παρουσιαστής χαρακτήρισε τον καλεσμένο του, μεταξύ άλλων, πιθανό «soundtrack της ελληνικής παρακμής». Κι όταν ο Νίκος Καρβέλας άκουσε τη λέξη «παρακμή», θέλησε να αποκατασταθεί πρώτα η ιστορία. Γιατί ο Νίκος Καρβέλας δεν είναι παρακμή, ανίδεοι πανίβλακες. Ούτε soundtrack παρακμής. Ούτε playlist. Ούτε καν τραγούδι που σου πετάει το Spotify επειδή άκουσες μία φορά Άννα Βίσση στις τρεις το πρωί. Ο Νίκος Καρβέλας είναι «ακμή» και καλό θα ήταν να το σημειώσουμε, ώστε να μη χρειαστεί να γίνει ξανά αυτή η κουβέντα. Όχι σοβαρά, να μην ξαναγίνει.
Ο συνθέτης ενημέρωσε τον Κωνσταντίνο Μπογδάνο ότι δεν πιστεύει πως υπάρχει ούτε ένας Έλληνας που να τον θεωρεί προσωποποίηση της παρακμής. Για να ενισχύσει τη θέση του, κατέθεσε στο τηλεοπτικό δικαστήριο τα έργα «Δαίμονες», «Μάλα» και «Καμπάνες του Εντελβάις», μαζί με φιλοσοφία, ποίηση και γενικά ολόκληρο τον φάκελο «Νίκος Καρβέλας – Άπαντα». Με απλά λόγια, ο συνθέτης αντιμετώπισε την εισαγωγή του παρουσιαστή σαν προσωπική επίθεση στον δυτικό πολιτισμό και άρχισε να παρουσιάζει τα έργα του λες και βρισκόταν στη Χάγη και έπρεπε να αποδείξει ότι δεν ευθύνεται για την trash δεκαετία του ’90.
Όταν ο Μπογδάνος προσπάθησε να διευκρινίσει ότι είχε πει «soundtrack της παρακμής» και όχι «προσωποποίηση», ο Καρβέλας ζήτησε VAR. «Θες να βάλουμε playback;» τον ρώτησε, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι συνομιλεί με έναν άνθρωπο «αλάνθαστο σε ό,τι λέει». Μία δήλωση εξαιρετικά βολική, καθώς καταργεί αυτομάτως την ανάγκη επιχειρημάτων, διορθώσεων, διευκρινίσεων και γενικά ολόκληρη τη φιλοσοφική παράδοση των τελευταίων 2.500 ετών.
Τελικά έβαλε ο ίδιος τέλος στη συζήτηση με την πρόταση που θα μπορούσε να βρίσκεται γραμμένη κάτω από προτομή του σε κάποια πλατεία του μέλλοντος:
«Μπορεί να είμαι οτιδήποτε άλλο εκτός από παρακμή. Είμαι ακμή».
Ακμή, λοιπόν. Το θέμα θεωρείται λήξαν και οποιαδήποτε διαφορετική άποψη θα εξετάζεται μόνο παρουσία playback.
Στη συνέχεια, ο Νίκος Καρβέλας αποκάλυψε ότι δεν έχει πάρει ναρκωτικά, δεν πίνει αλκοόλ και παραμένει, όπως είπε, «άσπιλος και αμάραντος». Η δήλωση προκάλεσε ένα μικρό πολιτισμικό σοκ, καθώς ένα σημαντικό μέρος του ελληνικού πληθυσμού θεωρούσε μέχρι σήμερα ότι ολόκληρη η δημόσια παρουσία του αποτελεί αποτέλεσμα ενός πειράματος που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’70 και κανείς δεν τόλμησε να διακόψει. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ πιο συναρπαστική: ο Νίκος Καρβέλας τα κάνει όλα αυτά μόνος του. Χωρίς βοηθήματα. Χωρίς χημικά πρόσθετα. Χωρίς ούτε ένα ποτήρι κρασί για το θάρρος.
Όπως εξήγησε, κάποτε ήπιε τέσσερις γουλιές μπύρα, έχασε την επαφή με το περιβάλλον, κάθισε στο πιάνο και στη συνέχεια πήγε για ύπνο. Μετά το περιστατικό, αποφάσισε προφανώς ότι το αλκοόλ δεν είναι για εκείνον. Από τα 18 μέχρι τα 75 του, όπως δήλωσε, δεν έχει πιει ούτε μία γουλιά κρασί. Το συκώτι του πρέπει να βρίσκεται σε εργοστασιακή κατάσταση και να συνοδεύεται ακόμη από εγγύηση αντιπροσωπείας.
Παρότι δεν έχει πάρει ποτέ ναρκωτικά, ο Νίκος Καρβέλας παραδέχτηκε ότι θα ήθελε πολύ να δοκιμάσει LSD και άλλες παραισθησιογόνες ουσίες, ώστε να δει εικόνες και χρώματα. Πρόκειται για μια απολύτως κατανοητή επιθυμία από έναν άνθρωπο που έχει ήδη δει την Άννα Βίσση να πολεμά δαίμονες σε ροκ όπερα και μάλλον αναζητεί πλέον μεγαλύτερες συγκινήσεις. Η υγεία του, ωστόσο, δεν του επιτρέπει τέτοιους πειραματισμούς, ενώ ο ίδιος φοβάται ότι μπορεί «να χαθεί». Ο φόβος δεν είναι εντελώς αβάσιμος, καθώς στα 18 του κάπνισε ένα άγνωστης σύνθεσης τσιγάρο και, σύμφωνα με την περιγραφή του, έφυγε κατευθείαν από τον πλανήτη. Δεν μπορούσε να μιλήσει, να καταλάβει τι του έλεγαν ή να παίξει πιάνο, ενώ αισθανόταν ότι ήταν «ο Νίκος Καρβέλας κάπου χαμένος». Ο αδελφός του τον μετέφερε σε ψυχίατρο, ο οποίος φέρεται να του είπε να παρακαλάει να επιστρέψει ο αδελφός του από εκεί όπου είχε πάει.
Επέστρεψε τελικά, έγραψε τους «Δαίμονες», τη «Μάλα», μερικές εκατοντάδες τραγούδια και, αρκετές δεκαετίες αργότερα, ανακοίνωσε στην ελληνική τηλεόραση ότι είναι αλάνθαστος.
Το σημαντικότερο συμπέρασμα από τη συνέντευξη είναι ότι όσα έχουμε παρακολουθήσει όλα αυτά τα χρόνια αποτελούν τον απολύτως νηφάλιο Νίκο Καρβέλα. Κανείς δε γνωρίζει τι θα συνέβαινε αν τελικά δοκίμαζε LSD, αλλά πιθανότατα θα έβλεπε τον Θεό, θα διαφωνούσε μαζί του, θα ζητούσε playback και στο τέλος θα τον ενημέρωνε ότι κάνει λάθος.
Γιατί ο Νίκος Καρβέλας δεν είναι παρακμή.
Είναι ακμή.
Το είπε ο ίδιος και, όπως επίσης είπε ο ίδιος, είναι αλάνθαστος.
