Ένα βίντεο από την παραλία Ιταλίδα στο Άνω Κουφονήσι έχει γίνει viral και προκαλεί μια μικρή θλίψη σε όσους προλάβαμε τα Κυκλαδονήσια πριν μετατραπούν σε θεματικά πάρκα «αυθεντικού ελληνικού καλοκαιριού». Ξέρετε, τότε που πήγαινες σε ένα νησί για να δεις το νησί και όχι για να σε δουν όλοι οι υπόλοιποι ότι πήγες.
Στα πλάνα, η παραλία είναι τόσο ασφυκτικά γεμάτη, ώστε σε ορισμένα σημεία χρειάζεται σχεδόν να ζητήσεις άδεια από τρεις παρέες, δύο ψάθες και ένα φουσκωτό φλαμίνγκο για να φτάσεις μέχρι τη θάλασσα. «Κουράστηκα και που το είδα», «όλη η Αθήνα είναι εκεί» και «πρέπει να πάρουν μέτρα» είναι μερικά από τα σχόλια που συνοδεύουν το βίντεο. Κάποιος περιέγραψε την εικόνα ακόμη πιο εύστοχα: «Πλατεία Συντάγματος με αμμουδιά».
Και κάπως έτσι, η Ιταλίδα, μία από τις ομορφότερες παραλίες του Άνω Κουφονησίου, απέκτησε όλα όσα της έλειπαν: κυκλοφοριακή συμφόρηση χωρίς αυτοκίνητα, προσωπικό χώρο αντίστοιχο με βαγόνι του μετρό στις οκτώ το πρωί και αρκετά κινητά τηλέφωνα για να καταγραφεί το ίδιο ηλιοβασίλεμα από 746 διαφορετικές γωνίες.
Να βρείτε μια να σας τρέχει στα Κουφονήσα να τη βγάνετε ωραίες φωτό στην Ιταλίδα! Στα Καπροαμάλφια και τα ποζιτάνα πάνε όλοι. pic.twitter.com/JUnEghw734
— Vitto “La Polpetta” (@4lhc_athens) July 28, 2026
Γιατί, ας μην κρυβόμαστε— άλλωστε δεν υπάρχει και χώρος στην παραλία για να κρυφτούμε. Τα Κουφονήσια έπεσαν θύματα ακριβώς εκείνου που τα έκανε τόσο δημοφιλή: της ομορφιάς τους. Αρχικά τα «ανακάλυψαν» οι ψαγμένοι. Μετά πήγαν όσοι ήθελαν να είναι ψαγμένοι. Έπειτα εμφανίστηκαν οι influencers για να ενημερώσουν και τους υπόλοιπους ότι υπάρχει αυτό το μυστικό, παρθένο νησί, το οποίο γνώριζαν πλέον περίπου 800.000 άνθρωποι. Και στο τέλος πήγαμε όλοι μαζί για να απολαύσουμε την ηρεμία που δεν ήταν πια μαζί μας στο δωμάτιο.
Η διαδικασία είναι γνωστή. Κάποιος ανεβάζει μία φωτογραφία με τιρκουάζ νερά και γράφει «hidden gem». Ακολουθούν δέκα ταξιδιωτικά αφιερώματα με τίτλο «Το άγνωστο νησί που θυμίζει Καραϊβική». Στη συνέχεια φτάνουν τα reels, τα drone, οι λίστες με τα «δέκα πράγματα που πρέπει οπωσδήποτε να κάνεις» και οι αναλυτικές οδηγίες για το σημείο στο οποίο πρέπει να σταθείς, ώστε να βγάλεις ακριβώς την ίδια αυθόρμητη φωτογραφία με όλους τους προηγούμενους.
Μέχρι που το «hidden gem» δεν είναι πια ούτε hidden ούτε ακριβώς gem. Είναι ένα υπέροχο μέρος που παλεύει να αναπνεύσει κάτω από το βάρος της επιτυχίας του.
Βέβαια, υπάρχει και μια μικρή υποκρισία στη νοσταλγία μας. Όλοι θέλουμε τα Κουφονήσια όπως ήταν παλιά, αρκεί να μπορούμε να πάμε κι εμείς. Ο υπερτουρισμός δεν αποτελείται από κάποια μυστηριώδη, ξένη φυλή τουριστών που εισέβαλε στο νησί. Είμαστε εμείς. Εμείς που κλείσαμε εισιτήριο, εμείς που ανεβάσαμε το story, εμείς που βάλαμε το location και μετά ενοχληθήκαμε επειδή το είδαν και οι υπόλοιποι.
Δεν ευθύνονται, φυσικά, οι άνθρωποι επειδή θέλουν να επισκεφθούν ένα όμορφο μέρος. Η διαχείριση της επισκεψιμότητας, η προστασία των παραλιών, οι αντοχές των υποδομών και η διατήρηση του χαρακτήρα ενός μικρού νησιού δεν μπορούν να αφεθούν στο «όποιος προλάβει, άπλωσε πετσέτα». Όταν ένας προορισμός δέχεται πολύ περισσότερο κόσμο από όσο μπορεί να αντέξει, η εμπειρία υποβαθμίζεται για όλους: για τους κατοίκους, για το περιβάλλον και τελικά για τους ίδιους τους επισκέπτες.
Μέχρι να βρεθεί, πάντως, κάποια λύση, η Ιταλίδα προσφέρει τη νέα, ολοκληρωμένη εμπειρία του ελληνικού καλοκαιριού: κρυστάλλινα νερά, χρυσαφένια άμμο και την ευκαιρία να γνωρίσεις από πολύ κοντά —πάρα πολύ κοντά— εκατοντάδες συνανθρώπους σου.
Το μόνο που μένει είναι να εγκατασταθεί στην είσοδο ένα μηχάνημα που θα κόβει χαρτάκια προτεραιότητας για τη βουτιά. «Παρακαλείται ο αριθμός 327 να περάσει στη θάλασσα».
