Καρυοφυλλιά Καραμπέτη: Ξαναγίνεται “Μήδεια” για κάθε γυναίκα που κακ0ποιείται

29 χρόνια μετά η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη ξαναγίνεται “Μήδεια” στο Δημοτικό θέατρο Λυκαβηττού. Για κάθε γυναίκα που κακοποιείται. Η μεγάλη επιστροφή στον ρόλο που σημάδεψε την καριέρα της και τα λόγια της ηθοποιού για τη β1α κατά των γυναικών που συγκλονίζουν.

Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη της εμφάνιση ως «Μήδεια», η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη επιστρέφει στον εμβληματικό ρόλο που είχε ερμηνεύσει το 1997, αυτή τη φορά υπό τη σκηνοθετική ματιά του Νικίτα Μιλιβόγεβιτς. Και αν τότε η Μήδεια ήταν ένας από τους σημαντικότερους ρόλους της πορείας της, σήμερα η επιστροφή της μοιάζει να συνομιλεί ακόμη πιο έντονα με την πραγματικότητα.

Στην συνέντευξη που παραχώρησε η ηθοποιός στον Αθήνα 9.84 και στον Ευτύχη Γρυφάκη. Μιλήσει για την επικαιρότητα του χαρακτήρα της Μήδειας. Καθώς η ιστορία της δεν αντιπροσωπεύει μόνο τα χρόνια του Ευριπίδη αλλά εξακολουθούν να υφίσταται μέχρι και σήμερα. Η φετινή οπτική επί σκηνής ακολουθεί την ηρωίδα από το τέλος της ιστορίας. Αφού η Μήδεια έχει σκοτώσει τα παιδιά της και μένει μόνη της με τις ενοχές, με παιδικά πράγματα και παιχνίδια και αντιμέτωπη με τις πράξεις της.

Η νέα παράσταση δεν επιχειρεί απλώς να ξαναδιηγηθεί την τραγωδία του Ευριπίδη. Στέκεται πάνω στη γυναίκα πίσω από τον μύθο: την προδομένη, αποκλεισμένη και εξόριστη γυναίκα που οδηγείται στα άκρα. «Η Μήδεια, σκ0τώνοντας τα παιδιά της, ουσιαστικά αυτοκτ0νεί. Και αυτό αποτυπώνεται στην παράστασή μας, καθώς, όπως λέει και η ίδια, είναι σαν να μπήγει το μαχαίρι δυο φορές στην καρδιά της. Γιατί η Μήδεια δεν είναι μια απλή γυναίκα, είναι μια θεότητα, μια μορφή με υπερφυσικές δυνάμεις και μια πολύ ιδιαίτερη σχέση με τη μαγεία, τη φύση και το θείο».

«Ενώ ερμηνεύω αυτόν τον ρόλο τόσα χρόνια και ενώ ο Ευριπίδης, με την τεράστια ποιητική του δύναμη, μας δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσουμε τους λόγους και τις συνθήκες που οδηγούν σε αυτή την απίστευτη κατάσταση, παρ’ όλα αυτά, ως άνθρωπος, όταν βλέπω στις ειδήσεις γεγονότα όπως η υπόθεση με το νεκρό βρέφος στην Κυψέλη, παγώνει το αίμα μου. Είναι αδιανόητο, δεν μπορεί να το συλλάβει ο νους μου. Τελικά, η πραγματικότητα ξεπερνάει την Τέχνη».

Η καλλιτέχνης αναφέρθηκε και στην β1α κατά των γυναικών και στην σημερινή τους θέση στην κοινωνία. Καθώς η ίδια η Μήδεια ανοίγει αυτήν την συζήτηση ήδη πολλούς αιώνες πριν. «Δυστυχώς, ακόμα και σήμερα , υπάρχουν κάποιοι άντρες που δεν μπορούν να καταλάβουν ότι η σύζυγος ή η σύντροφος δεν είναι κτήμα τους και προτιμούν να την σκοτώσουν, να τη σπάσουν στο ξύλο ή να την κακοποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο παρά να την αφήσουν ελεύθερη όπως δικαιούται κάθε ανθρώπινο ον να επιλέξει πώς θα ζήσει τη ζωή του. Κάθε φορά που ακούω κάτι τέτοιο, θυμώνω, θλίβομαι. Για κάθε γυναίκα που βιάζεται, κακ0ποιείται ή δολ0φονείται είναι σαν υφίσταμαι το ίδιο πράγμα κι εγώ προσωπικά και κάθε γυναίκα. Η αλλαγή έρχεται μέσα από την ενεργοποίηση και τις διεκδικήσεις των πολιτών, είτε με την ψήφο τους είτε με τη συμμετοχή τους στα κοινά, είτε με τις διαδηλώσεις και τις διαμαρτυρίες».
Και αυτό θα κρατήσουμε σαν φυλαχτό από εκείνη. Όταν μια γυναίκα κακ0ποιείται ή δολοφ0νείται δεν γίνεται απλά στην γειτόνισσα μας, σε μια συνομήλικη ή σε μία άλλη. Κάθε φορά ένα κομμάτι δικό μας φεύγει, με την ανοχή και την σιωπή ένα μέρος της αξιοπρέπειας και της ασφάλειας μας πεθαίνει μαζί τους.