Ήρθε η στιγμή για να βγεις στην αγορά εργασίας και να πιάσεις την πρώτη σου δουλειά. Όλα ωραία και καλά, έχεις τρομερό άγχος και είναι λογικό. Όλοι γύρω σου σου λένε «να είσαι εργατικός», «να έχεις υπομονή», «να δουλεύεις σκληρά» και άλλα τέτοια. Ναι, είναι πολύ σωστά όλα αυτά. Όμως δεν είναι μόνο αυτά. Υπάρχουν και άλλα που εγώ προσωπικά θα ευχόμουν να με είχαν προειδοποιήσει από πριν και να μη χρειαστεί να τα μάθω με τον δύσκολο τρόπο.
Μην προσπαθείς από την πρώτη μέρα να αποδείξεις πολλά πράγματα. Ναι, η πρώτη εντύπωση μετράει, αλλά αυτό που μένει στην τελική είναι οι συνολικές πράξεις. Οπότε, καλύτερα να αφιερώσεις χρόνο στο να αντιληφθείς πώς λειτουργεί το σύστημα γύρω σου.
Θα νιώσεις άχρηστος στην αρχή. Ίσως ακούγεται βαριά λέξη, αλλά αυτή είναι η ωμή αλήθεια, δυστυχώς. Θα νιώθεις ότι τίποτα από όσα κάνεις δεν είναι σωστό, ότι είσαι βάρος στους συναδέλφους σου, θα γυρνάς σπίτι, θα απαριθμείς τα λάθη σου και θα σου μοιάζουν τεράστια. Η αλήθεια είναι πως το πιο πιθανό είναι όλοι να τα έχουν ήδη ξεχάσει και μόνο σε σένα να είναι βάρος.
Θα ντρέπεσαι να κάνεις ερωτήσεις. Για να μη σε πουν ανίδεο ή για να μην ακουστούν χαζές, και κάθε φορά που θα κάνεις ερώτηση θα είναι με δισταγμό, αφού πρώτα την έχεις προβάρει 5 φορές στο μυαλό σου. Σύντομα θα καταλάβεις πως είναι καλύτερο να ρωτάς παρά να γίνονται λάθη.
Δε θα σε συμπαθήσουν όλοι και αυτό θα πονέσει. Θα νομίζεις πως είναι γιατί έχεις κάνει ή έχεις πει κάτι λάθος. Όμως θα υπάρχουν άνθρωποι που θα σε συμπαθήσουν, άλλοι που θα είναι αδιάφοροι και ίσως κάποιοι που δεν θα σε χωνέψουν ποτέ. Αυτό δεν λέει κάτι για την αξία σου.
Δεν είναι ανάγκη να γίνεις με όλους μία παρέα. Στην τελική, δεν γίνεται αυτό, διότι δεν μπορούμε να ταιριάζουμε με όλους. Επιπλέον, δεν πήγες εκεί για να κάνεις φίλους. Όμως η ευγένεια και ο σεβασμός προς όλους είναι απαραίτητα. Και μία έξτρα συμβουλή πάνω σε αυτό: μείνε έξω από κουτσομπολιά και κλίκες.
Μην αφήσεις τη δουλειά να γίνει η ταυτότητά σου. Αν μια μέρα δεν πήγε καλά, δεν σημαίνει ότι απέτυχες ως άνθρωπος. Πρέπει να δουλεύεις για να ζεις, όχι να ζεις για να δουλεύεις.
Θα κουραστείς περισσότερο ψυχικά παρά σωματικά. Το να είσαι συνεχώς σε εγρήγορση, να προσπαθείς να μην κάνεις λάθος και να γνωρίζεις νέους ανθρώπους είναι εξαντλητικό. Αυτό μειώνεται με τον χρόνο. Όμως η ψυχική κούραση είναι κάτι που γενικά υποτιμάμε. Στη σωματική, με έναν ύπνο και ένα χαλαρωτικό μπάνιο, θα είσαι εντάξει. Στην ψυχική, όχι. Είναι κάτι που το κουβαλάς και, ενώ θα σχολάσεις, θα σε τρώει καθημερινά. Γι’ αυτό πρέπει να μη θυσιάσεις την ψυχική σου υγεία για κανέναν και τίποτα.
Δε χρειάζεται να παίρνεις τα πάντα προσωπικά. Αν σου γίνει μία παρατήρηση, δε σημαίνει πως δε σε θεωρούν ικανό.
Κανείς δε σε προετοιμάζει για το πόσο δύσκολο είναι να είσαι χάλια και να πρέπει να σηκωθείς από το κρεβάτι σου και να πας στη δουλειά. Κανείς δεν μπορεί να σε προειδοποιήσει πραγματικά γι’ αυτό, αν δεν το ζήσεις. Είτε μιλάμε για σωματικό πόνο είτε για ψυχικό.
Θα υπάρχουν στιγμές που θα θες να τα παρατήσεις. Θα πιστεύεις πως τίποτα δεν πάει καλά και όλοι και όλα είναι εναντίον σου.
Δεν το καταλαβαίνεις όσο το ζεις, αλλά μια πρώτη δουλειά δε σου μαθαίνει μόνο ένα επάγγελμα. Σου μαθαίνει ότι μπορείς να αντέξεις περισσότερα απ’ όσα νόμιζες και ότι είναι εντάξει να είσαι αρχάριος. Όλοι, ακόμη και οι πιο έμπειροι συνάδελφοι, κάποτε ξεκίνησαν από ακριβώς το ίδιο σημείο.
Συντάκτης: Βαλάντου Σαρρή
