«Ο Παράδεισος δεν ήταν μια νοσταλγία. Ούτε, πολύ περισσότερο, μια ανταμοιβή. Ήταν ένα δικαίωμα»
-Ο μικρός Ναυτίλος (1985)
Ένας στίχος του Οδυσσέα Ελύτη στάθηκε η αφορμή για ένα επεισόδιο γύρω από μια ερώτηση που ίσως μας αφορά όλους:
Πότε αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι πρέπει να αποδείξουμε πως αξίζουμε;
Μιλάμε για την αξία, την αυτοαποδοχή, την ανάγκη για επιβεβαίωση και τη μεγαλύτερη ίσως αυταπάτη της εποχής μας: ότι η αγάπη, η αξιοπρέπεια και η θέση μας στον κόσμο είναι ανταμοιβές και όχι δικαιώματα.
Ίσως τελικά η αξία μας να μην είναι κάτι που κατακτιέται.
Ίσως να είναι κάτι που απλώς δεν πρέπει να ξεχνάμε.
