Λήμνον Ανεμόεσσαν (η Λήμνος των ανέμων), όπως την αποκαλούσε ο Όμηρος

Η Λήμνος είναι ένας προορισμός που παραμένει αυθεντικός και συνάμα γοητευτικός. Αυτό το νησί έχει μια ιδιαίτερη ενέργεια και μια αύρα που σε κάνει να θες να επιστρέψεις. Με όμορφες παραλίες, παραδοσιακά χωριά, πλούσια ιστορία και μοναδικά τοπία θα σου προσφέρουν μια διαφορετική εμπειρία χωρίς να έχει τίποτα να ζηλέψει από τα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου, ακόμα και από τους πιο πολυσύχναστους προορισμούς.

Η πανέμορφη Μύρινα, η πρωτεύουσα του νησιού, δεν θα μπορούσε παρά να είναι η αφετηρία του ταξιδιού μας. Αυτό όμως που μαγνητίζει αμέσως τα βλέμματα είναι το εμβληματικό κάστρο που δεσπόζει πάνω σε έναν βραχώδη λόφο και χωρίζει την πόλη στα δύο. Τον Ρωμέικο Γιαλό, την πιο αρχοντική γειτονιά και τον Τούρκικο Γιαλό, που είναι η πλευρά του λιμανιού.

Ανεβαίνοντας το λιθόστρωτο μονοπάτι, κάπου ανάμεσα στα χαλάσματα του κάστρου, μπορεί να συναντήσεις τα λεγόμενα πλατώνια (ελάφια Dama dama) που ζουν ελεύθερα μέσα στα τείχη. Aν και θεωρούνται άγρια ζώα, έχουν πλέον εξοικειωθεί με την ανθρώπινη παρουσία και θα τα δεις συχνά να κατεβαίνουν και να κινούνται ατάραχα τόσο μέσα στα σοκάκια, όπως και σε διάφορα σημεία του νησιού. Φτάνοντας στο υψηλότερο σημείο του κάστρου, η πανοραμική θέα από τα τείχη του φρουρίου, σε συνδυασμό με το βαθύ μπλε του πελάγους που χάνεται στο απέραντο γαλάζιο του ουρανού, θα σου κόψει την ανάσα. Ιδιαίτερα την ώρα του ηλιοβασιλέματος, όταν ο ορίζοντας είναι καθαρός, διακρίνεται το Άγιο Όρος.

Σε μικρή απόσταση από τη Μύρινα, στην κορυφή του βουνού Κάκαβος, θα συναντήσουμε ένα μοναδικό θέαμα, την Παναγία Κακαβιώτισσα, ένα ξωκλήσι χτισμένο μέσα σε μια σπηλιά χωρίς σκεπή. Ο θρύλος λέει ότι το εκκλησάκι έχτισαν οι ίδιοι οι μοναχοί για να προστατευτούν από τους πειρατές και για πολλά χρόνια ήτανε το πνευματικό καταφύγιο για κάθε ερημίτη. Όταν ο τελευταίος ασκητής αποφάσισε να εγκαταλείψει το βουνό, παρέδωσε την πολύτιμη εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου σε έναν ντόπιο βοσκό και του ανέθεσε την ιερή αποστολή να την επιστρέφει κάθε Λαμπροτρίτη (Τρίτη του Πάσχα) που γιορτάζει. Οι απόγονοι της οικογένειας του βοσκού φυλάσσουν την εικόνα μέχρι και σήμερα συνεχίζοντας μια παράδοση από γενιά σε γενιά και έτσι, μία φορά το χρονο τη μεταφέρουν πάνω στο βουνό για να τελεστεί η θεία λειτουργία, σε μια μεγάλη πομπή. Ακολουθώντας μια διαδρομή με πέτρινα σκαλοπάτια και πλησιάζοντας το βράχο νιώθεις τη ψυχή σου να γαληνεύει και ταυτόχρονα νιώθεις μαγεμένος απο το μεγαλείο της φύσης ατενίζοντας τον ορίζοντα από την κορυφή.

Φυσικά, από το ταξίδι δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι…εξερευνήσεις στους αρχαιολογικούς χώρους. Πρώτη μας στάση η Πολιόχνη που θεωρείται ότι είναι η αρχαιότερη πόλη της Ευρώπης. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού, απέναντι από την Τροία. Μπορείτε να συνδυάσετε την επίσκεψη σας με μια βόλτα στην παραλία της Αγ.Τριάδας γνωστή και ως Κοκκινόβραχος, λόγω του βράχου με το κοκκινωπό χρώμα που υπάρχει στην αρχή της.

Δεύτερη στάση, καθώς κατευθυνόμαστε Βορειοανατολικά, θα βρεθούμε στην Ηφαιστία και θα θαυμάσουμε το εντυπωσιακό αρχαίο θέατρο. Σύμφωνα με την μυθολογία ο Δίας θύμωσε με τον Ήφαιστο, επειδή πήρε το μέρος της Ήρας πανω σε έναν καβγά και τον πέταξε μακριά από τον Όλυμπο, όπου και προσγειώθηκε στη Λήμνο. Οι κάτοικοι του νησιού τον περιέθαλψαν καθώς κατά την πτώση του τραυματίστηκε και εκείνος ως ένδειξη ευγνωμοσύνης τους δίδαξε την τέχνη του. Έτσι έχτισαν προς τιμήν του θεού της φωτιάς την αρχαία πόλη της Ηφαιστείας, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νησιού (μετά τη Μύρινα). Στη συνέχεια και σε κοντινή απόσταση βρίσκονται τα Καβείρια και η Σπηλιά του Φιλοκτήτη. Εκεί θα δούμε το αρχαίο ιερό που ήταν αφιερωμένο στους Κάβειρους, παιδιά του Ήφαιστου και της θεάς Καβειρώ, θεότητες που συνδέονταν με τη φωτιά, τη μεταλλουργία, τη γονιμότητα και πίστευαν ότι προστάτευαν τους ναυτικούς. Από κάτω ακριβώς βρίσκεται και η περίφημη σπηλιά που είναι προσβάσιμη μέσα από τον αρχαιολογικό χώρο. Ο Φιλοκτήτης ήταν ένας από τους ήρωες που ταξίδευαν προς την Τροία, έχοντας μαζί του το θρυλικό τόξο και βέλη του Ηρακλή. Στη διαδρομή τον δάγκωσε ένα φίδι, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά. Εξαιτίας του τραύματος του, ο Οδυσσέας και οι σύντροφοι του τον εγκατέλειψαν στη Λήμνο, όπου έζησε μόνος για δέκα χρόνια. Σύμφωνα με τον μύθο, βρήκε καταφύγιο σε μια θαλάσσια σπηλιά και χρησιμοποίησε τη Λημνιακή γη, τον ιαματικό πηλό του νησιού, για να επουλώσει το τραύμα του. Δέκα χρόνια αργότερα, ένας χρησμός αποκάλυψε ότι η Τροία δεν μπορούσε να κατακτηθεί χωρίς τον Φιλοκτήτη και το τόξο του. Έτσι, ο Οδυσσέας επέστρεψε στη Λήμνο για να τον πάρει μαζί του πίσω στην Τροία. Στη διαδρομή ανάμεσα στους δύο αρχαιολογικούς χώρους βρίσκεται η παραλία Σαράβαρη, μια ιδανική στάση για μπάνιο.

Συνεχίζοντας προς το βόρειο τμήμα του νησιού, ο δρόμος οδηγεί στο Φαρακλό (ή Φαλακρό). Ένα μέρος που μοιάζει να έχει βγει από ταινία επιστημονικής φαντασίας. Το έδαφος είναι γεμάτο με εντυπωσιακούς βραχώδεις σχηματισμούς σε χρυσοκίτρινες και γκριζοκόκκινες αποχρώσεις. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι πρόκειται για καυτή ηφαιστειακή λάβα που ήρθε σε επαφή με το θαλασσινό νερό και πάγωσε ακαριαία, πριν από εκατομμύρια χρόνια, φανερώνοντας οτι η Λήμνος ήταν κάποτε ένα ενεργό ηφαιστειακό νησί. Το να περπατάς ανάμεσα σε αυτά τα ιδιαίτερα πετρώματα σου δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε άλλο πλανήτη, σε ένα σεληνιακό τοπίο, έχοντας όμως και τη θάλασσα στα πόδια σου. Κοντά στο Γεωλογικό πάρκο Φαρακλού βρίσκεται η παραλία Πηγαδέλι της Παναγίας, που ονομάστηκε έτσι επειδή ακριβώς στη μέση της αμμουδιάς υπάρχει ένα φυσικό πηγάδι με γλυκό νερό.

Συνεχίζοντας τη διαδρομή βορειοδυτικά του νησιού, θα συναντήσουμε τις Αμμοθίνες. Μία έκταση γεμάτη με λόφους από ψιλή χρυσή άμμο που συνεχώς αλλάζουν σχήμα και μορφή ανάλογα με τη φορά του ανέμου. Όταν ο Γιάννης Δαλιανίδης έψαχνε ένα εξωτικό τοπίο για την ταινία «Μιά Ελληνίδα στο χαρέμι» το βρήκε στην καρδιά του Αιγαίου. Η παρέα των Ρένα Βλαχοπούλου, Χρόνη Εξαρχάκου, Βαγγέλη Σειληνού και Μαρίας Ιωαννίδου, άφησαν για λίγο τα άνετα στούντιο της Φίνος Φίλμ και περιπλανήθηκαν στην έρημο ή αλλιώς “Σαχάρα” της Λήμνου χαρίζοντας μας μοναδικές στιγμές γέλιου. Αφήνωντας πίσω την καυτή άμμο, η παραλία Γομάτι απλώνεται μπροστά σου, σαν όαση δροσιάς.

Οι παραλίες της Λήμνου είναι αμέτρητες και ξεχωρίζουν για τη φυσική ομορφιά, τα κρυστάλλινα νερά και τις ατέλειωτες αμμουδιές. Ο επισκέπτης έχει να επιλέξει μεταξύ πολυσύχναστων, κοσμοπολίτικων, παρθένων, ερημικών και απομονωμένων ακτών. Μερικοί παραθαλάσσιοι προορισμοί που αξίζει να επισκεφτείτε από τους πιο γνωστούς και εντυπωσιακούς είναι το Κέρος για τους λάτρεις του windsurfing και του kitesurfing, το Φαναράκι (μικρό και μεγάλο) δυο όμορφοι κόλποι με προστατευμένα νερά, Χαβούλη, Εβγάτης και άλλοι πολλοί.

Μετά τις βουτιές στις παραλίες της Λήμνου, η εξερεύνηση συνεχίζεται στο τραπέζι…ανάμεσα σε πιάτα με παραδοσιακά φλωμάρια (τα ντόπια χειροποίητα ζυμαρικά), τα ξακουστά τυριά, το λευκό καλαθάκι και το σκληρό μελίχλωρο (ή μελίπαστο), εκλεκτό θυμαρίσιο μέλι, τα περίφημα κρασιά από το αρωματικό λευκό Μοσχάτο Αλεξανδρείας μέχρι το κόκκινο Λημνιό και το παραδοσιακό γλυκό του νησιού, τα Βενιζελικά, που ονομάστηκαν έτσι προς τιμήν του Ελευθέριου Βενιζέλου.

Το νησί της Λήμνου, όσα λόγια κι αν προσπαθήσεις να βρεις για να το περιγράψεις και όσες φωτογραφίες κι αν δεις μέσα από μία οθόνη, δεν μπορούν να αποτυπώσουν την αυθεντική ομορφιά του τόπου. Και δεν είναι άλλωστε τυχαίο που θεωρείται το διαμάντι του Βόρειου Αιγαίου. Ένα νησί γεμάτο αντιθέσεις, που σε περιμένει να το ανακαλύψεις.