Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων. Εκείνοι που μπορούν να βρουν μέσα σε τρία δευτερόλεπτα το φορτιστή τους και εκείνοι που αγοράζουν καινούργιο γιατί ο προηγούμενος… «κάπου είναι». Και μετά υπάρχει κι εκείνη η μυστηριώδης κατηγορία που έχει επτά φορτιστές, αλλά κανένας δεν είναι αυτός που χρειάζεται εκείνη τη στιγμή.

Το σπίτι μας, όσο περίεργο κι αν ακούγεται, λέει πολλά για εμάς. Όχι επειδή οι πετσέτες είναι διπλωμένες με συγκεκριμένο τρόπο ή επειδή τα παπούτσια βρίσκονται σε απόλυτη ευθεία, αλλά γιατί ο χώρος στον οποίο ζούμε ακολουθεί τον τρόπο που λειτουργεί το μυαλό μας. Φυσικά, δε μιλάμε για επιστημονική διάγνωση. Αν σήμερα η καρέκλα της κρεβατοκάμαρας φιλοξενεί όλα τα ρούχα που «δεν είναι άπλυτα αλλά ούτε και αρκετά καθαρά για την ντουλάπα», δε σημαίνει ότι κάτι πάει στραβά. Σημαίνει απλώς ότι είσαι άνθρωπος.

Ας δούμε λοιπόν τρεις διαφορετικούς, αλλά πιο συχνούς , τρόπους οργάνωσης που συναντάμε στον περίγυρο μας και τι μπορεί να λένε για την προσωπικότητα που κρύβεται πίσω από αυτούς.

 

1. Η απόλυτη τάξη

Ανοίγεις ένα ντουλάπι και νιώθεις ότι μπήκες σε βίντεο οργάνωσης στο TikTok. Τα δοχεία είναι ίδια, τα ζυμαρικά έχουν ετικέτες, τα μπαχαρικά στέκονται σε απόλυτη ευθεία και οι πετσέτες είναι διπλωμένες τόσο τέλεια που σχεδόν φοβάσαι να τις αγγίξεις.

Αν έτσι είναι το σπίτι σου, πιθανότατα αγαπάς την οργάνωση γιατί σου προσφέρει ηρεμία. Όταν όλα βρίσκονται στη θέση τους, νιώθεις ότι και το μυαλό σου αναπνέει λίγο καλύτερα. Δεν σημαίνει ότι είσαι αυστηρό άτομο. Απλώς λειτουργείς καλύτερα όταν υπάρχει πρόγραμμα και μια μικρή αίσθηση ελέγχου.

Ανήκεις στους ανθρώπους που θα γράψουν λίστα για το σούπερ μάρκετ και θα επιστρέψουν έχοντας αγοράσει μόνο όσα χρειάζονταν. Ναι, υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι και τους ζηλεύουμε λίγο.

Βέβαια, έχεις κι εσύ την αδυναμία σου. Αν κάποιος αφήσει τα κλειδιά πάνω στο τραπέζι αντί για το μπολάκι της εισόδου, το μάτι σου θα τα εντοπίσει πιο γρήγορα κι από ανιχνευτή μετάλλων. Δεν θα πεις κάτι… αλλά θα τα βάλεις στη θέση τους σχεδόν αντανακλαστικά.

 

2. Η δημιουργική ψυχή

Το σπίτι σου έχει μια δική του λογική. Ίσως μόνο εσύ την καταλαβαίνεις, αλλά υπάρχει. Στο τραπεζάκι του σαλονιού συνυπάρχουν ένα βιβλίο, ένα κερί, δύο λαστιχάκια για τα μαλλιά, μια κούπα καφέ και ένα σημειωματάριο με ιδέες που έγραψες στις δύο τα ξημερώματα, επειδή «σου ήρθε έμπνευση».

Και το καλύτερο; Αν κάποιος σε ρωτήσει πού είναι οι μπαταρίες, θα απαντήσεις χωρίς δεύτερη σκέψη. Γιατί μπορεί να φαίνεται χαοτικό στους άλλους, αλλά εσύ ξέρεις ακριβώς πού βρίσκεται το καθετί.

Οι άνθρωποι αυτής της κατηγορίας συνήθως έχουν αυθορμητισμό και δημιουργικότητα και δεν εγκλωβίζονται εύκολα σε κανόνες. Προτιμούν να ζήσουν τη στιγμή παρά να αγχωθούν επειδή ένα μαξιλάρι είναι στραβό.

Και μεταξύ μας, έχουν ένα δίκιο. Οι πιο ωραίες βραδιές με παρέα σπάνια ξεκινούν με τη φράση «περίμενε να ευθυγραμμίσω τα διακοσμητικά».

 

3. Η τέλεια ισορροπία

Εσύ βρίσκεσαι κάπου στη μέση. Το σπίτι είναι τακτοποιημένο, αλλά όχι σε σημείο που να φοβάται κάποιος να ακουμπήσει στον καναπέ. Αν εμφανιστεί κάποιο φιλικό σου πρόσωπο ξαφνικά για καφέ, δεν θα αρχίσεις να τρέχεις πανικόβλητα με το σκουπάκι στο χέρι. Θα μαζέψεις δύο-τρία πράγματα, θα ανάψεις ένα κερί και θα πεις το κλασικό «μη δίνεις σημασία στο χάος», ενώ στην πραγματικότητα το χάος είναι… μία ζακέτα πάνω στην καρέκλα.

Αυτή η ισορροπία συνδέεται συχνά με ανθρώπους που προσαρμόζονται εύκολα στις αλλαγές. Ξέρουν πότε αξίζει να αφιερώσουν χρόνο στην οργάνωση και πότε είναι προτιμότερο να αφήσουν το πλυντήριο για αύριο και να απολαύσουν μια βόλτα ή μια σειρά.

Δεν κυνηγούν την τελειότητα. Κυνηγούν την άνεση. Και τελικά αυτό κάνει το σπίτι να μοιάζει πραγματικά ζεστό και φιλόξενο.

 

Τελικά… πόσο σε περιγράφει το σπίτι σου;

Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν ανήκει αποκλειστικά σε μία κατηγορία. Μπορεί την Κυριακή να διπλώνεις τις μπλούζες σαν επαγγελματίας στην οργάνωση και την Τετάρτη να ψάχνεις τα γυαλιά σου ενώ τα φοράς ήδη.

Και ξέρεις κάτι; Είναι απολύτως φυσιολογικό. Το σπίτι αλλάζει μαζί μας. Άλλες περίοδοι είναι πιο ήρεμες, άλλες πιο απαιτητικές. Μερικές φορές έχουμε διάθεση να οργανώσουμε μέχρι και το συρτάρι με τα καλώδια –ναι, αυτό που όλοι έχουμε και όλοι φοβόμαστε να ανοίξουμε– και άλλες φορές αρκεί να υπάρχει καθαρή κούπα για καφέ και όλα τα υπόλοιπα μπορούν να περιμένουν.

Στο τέλος της ημέρας, το πιο όμορφο σπίτι δεν είναι αυτό που μοιάζει έτοιμο για φωτογράφιση. Είναι εκείνο που σε κάνει να πετάς τα παπούτσια στην είσοδο, να χαμογελάς μόλις κλείνει η πόρτα και να νιώθεις ότι βρίσκεσαι ακριβώς εκεί που θέλεις να είσαι.

Και αν αυτή τη στιγμή κοιτάς γύρω σου και σκέφτεσαι ότι μάλλον ανήκεις και στις τρεις κατηγορίες, καλώς ήρθες στο κλαμπ. Έχει ήδη γεμίσει.

Συντάκτης: Ράνια Λιάσκου