Υπάρχουν δύο βασικές νοοτροπίες των happy travellers που συχνά μοιάζουν να βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές: το backpacking και το luxury travel. Από τη μία ο ταξιδιώτης με το σακίδιο στην πλάτη, που ψάχνει φθηνά εισιτήρια, μικρούς ξενώνες και αυθόρμητες περιπέτειες σε camping. Από την άλλη, ο ταξιδιώτης που επιλέγει άνεση, πολυτελή ξενοδοχεία, καλό φαγητό και μια εμπειρία χωρίς άγχος. Είναι όμως απλώς θέμα χρημάτων όλο αυτό ή μήπως ο τρόπος που ταξιδεύουμε λέει κάτι βαθύτερο για την προσωπικότητα και την ψυχολογία μας;
Ο backpacker συνήθως έχει έντονη την ανάγκη για ελευθερία και εξερεύνηση. Το ταξίδι γι’ αυτόν δεν είναι μόνο ο προορισμός, αλλά η ίδια η διαδρομή. Δεν τον πειράζει να χαθεί σε μια άγνωστη γειτονιά, να γνωρίσει νέους ανθρώπους σε ένα hostel ή να αλλάξει σχέδια την τελευταία στιγμή. Η αβεβαιότητα λειτουργεί σχεδόν σαν καύσιμο για την εμπειρία. Συχνά πρόκειται για ανθρώπους που αναζητούν αυθεντικότητα, θέλουν να δοκιμάσουν τοπικές κουλτούρες από μέσα και δεν φοβούνται να βγουν από τη «ζώνη άνεσής» τους. Για αυτούς το ταξίδι είναι μια μορφή προσωπικής ανακάλυψης και συχνά είναι και solo travellers.
Από την άλλη πλευρά, όσοι προτιμούν το luxury travel έχουν συχνά διαφορετικές προτεραιότητες. Δεν σημαίνει ότι δεν αγαπούν την περιπέτεια, αλλά θέλουν να τη ζουν με έναν τρόπο που προσφέρει ποιότητα, άνεση και αίσθηση φροντίδας. Η καλή αισθητική, η οργάνωση και η ξεκούραση παίζουν σημαντικό ρόλο. Για πολλούς ανθρώπους η πολυτέλεια στο ταξίδι είναι μια μορφή ανταμοιβής για τον κόπο της καθημερινότητας. Ένα ωραίο ξενοδοχείο, ένα καλό spa ή ένα δείπνο υψηλής γαστρονομίας μπορεί να είναι μέρος μιας εμπειρίας που συνδέεται με αυτοφροντίδα και απόλαυση. Συνήθως είναι άνθρωποι που για αυτούς τα ταξίδια είναι ένα δώρο στον εαυτό τους, μια μορφή επιβράβευσης.
Ψυχολογικά, οι δύο αυτές προσεγγίσεις αντικατοπτρίζουν συχνά διαφορετικούς τρόπους διαχείρισης της ζωής. Ο backpacker τείνει να νιώθει άνετα με την αβεβαιότητα και να απολαμβάνει την αυθόρμητη εμπειρία. Ο ταξιδιώτης της πολυτέλειας εκτιμά περισσότερο τον έλεγχο, την ποιότητα και την ασφάλεια που προσφέρει μια καλά οργανωμένη εμπειρία. Καμία επιλογή δεν είναι καλύτερη από την άλλη· απλώς αντανακλούν διαφορετικές ανάγκες και στάδια ζωής.
Το ενδιαφέρον είναι ότι πολλοί άνθρωποι αλλάζουν «ταξιδιωτική ταυτότητα» με τα χρόνια. Κάποιος που στα 20 του έκανε backpacking σε τρεις ηπείρους μπορεί στα 40 να προτιμά ένα άνετο ξενοδοχείο. Και αντίστροφα, κάποιος που είχε συνηθίσει την άνεση μπορεί κάποια στιγμή να θελήσει να ταξιδέψει πιο απλά για να νιώσει ξανά την αίσθηση της περιπέτειας. Δεν υπάρχουν περιορισμοί.
Τελικά, ο τρόπος που ταξιδεύουμε δεν είναι απλώς θέμα στυλ. Είναι ένας μικρός καθρέφτης του πώς βλέπουμε τον κόσμο, πόσο χώρο αφήνουμε στο απρόβλεπτο και τι σημαίνει για εμάς η έννοια της απόλαυσης. Είτε με σακίδιο στην πλάτη είτε με check-in σε πεντάστερο ξενοδοχείο, το σημαντικό είναι το ίδιο: να επιστρέφουμε από κάθε ταξίδι λίγο πιο γεμάτοι εμπειρίες, εικόνες και ιστορίες. Άλλωστε τα ταξίδια είναι ο μόνος δρόμος για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας καλύτερα, αλλά και για να κατανοήσουμε αυτόν τον κόσμο πολυδιάστατα και με αυξημένη ενσυναίσθηση.
Συντάκτης: Δήμητρα Τανού
