Λευκό νυφικό, όρκοι, καλεσμένοι, τούρτα και μια τελετή που θύμιζε σε όλα έναν κανονικό γάμο. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση… ο γαμπρός έλειπε. Ή, για να το πούμε σωστά, ήταν ήδη εκεί. Γιατί η 42χρονη Βρετανίδα Sarah Wilkinson αποφάσισε να κάνει κάτι που για πολλούς ακούγεται ασυνήθιστο: να παντρευτεί τον ίδιο της τον εαυτό.
Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Σάφολκ τον περασμένο μήνα και οργανώθηκε από φίλη της που είναι wedding planner. Η Wilkinson, που εργάζεται ως ασφαλίστρια, δεν το αντιμετώπισε σαν κάποιο περίεργο happening, αλλά σαν μια απολύτως φυσική εξέλιξη. Όπως είπε στο BBC, η ιδέα είχε αρχίσει να ωριμάζει από τότε που έκλεισε τα 40 και αποφάσισε να κάνει στον εαυτό της ένα δώρο που πάντα ήθελε: ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι αρραβώνων.
View this post on Instagram
«Ήταν μια υπέροχη μέρα για μένα που ήμουν στο επίκεντρο της προσοχής», δήλωσε. «Η τελετή δεν ήταν ένας επίσημος γάμος, αλλά είχα την ημέρα του “γάμου μου”. Νομίζω ότι φτάνεις σε ένα σημείο που σκέφτεσαι: μπορεί να μην το έχω αυτό με έναν σύντροφο στο πλευρό μου, αλλά γιατί να το χάσω; Τα χρήματα ήταν δεσμευμένα για τον γάμο μου, οπότε γιατί να μην τα χρησιμοποιήσω για κάτι που θέλω να κάνω;».
Και πράγματι, το έκανε. Η Wilkinson ξόδεψε περίπου 10.000 λίρες για τη γιορτή, χρήματα που είχε μαζέψει σιγά-σιγά κάθε μήνα, προσθέτοντας ακόμη και μικρά κέρδη που κέρδιζε στο Bingo.
Η τελετή είχε όλα τα στοιχεία ενός κανονικού γάμου. Η νύφη φόρεσε ένα παραδοσιακό λευκό φόρεμα με παγιέτες, η μητέρα της τη συνόδευσε μέχρι το «διάδρομο» και περίπου 40 στενοί φίλοι και συγγενείς παρευρέθηκαν στην τελετή. Το βράδυ ακολούθησε δεύτερη γιορτή με άλλους 40 καλεσμένους σε ένα τένις κλαμπ απέναντι.
Η Wilkinson έγραψε μάλιστα και 14 προσωπικούς όρκους που υποσχέθηκε να τηρήσει στον εαυτό της. Ο πρώτος; Να μην εγκαταλείψει ποτέ τον έλεγχο του τηλεχειριστηρίου της τηλεόρασης. Η τούρτα της βραδιάς είχε επίσης τη δική της συμβολική πινελιά: στην κορυφή της υπήρχε μια φιγούρα νύφης που φιλά έναν βάτραχο. Η wedding planner φίλη της, Katherine Cresswell, εξήγησε ότι πέρα από την προσωπική σημασία για τη Wilkinson, η ημέρα λειτούργησε και ως μια αφορμή για να συγκεντρωθούν όλοι μαζί.
«Όσο κι αν αυτή η ημέρα ήταν για τη Σάρα, ουσιαστικά έγινε για να έρθουμε ξανά όλοι κοντά. Να βρεθούμε όλοι μαζί. Υπάρχει πάντα η ανάγκη να γιορτάζουμε και νομίζω ότι το χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ αυτή τη στιγμή», είπε.
Και, για να μην παρεξηγηθούμε, η ίδια η Wilkinson ξεκαθάρισε ότι δεν αποκλείει καθόλου το ενδεχόμενο να παντρευτεί κάποτε και έναν κανονικό γαμπρό. Απλώς… αν συμβεί, θα είναι ένας δεύτερος γάμος.
Το trend της «σολογαμίας»
Η ιστορία της Wilkinson δεν είναι μια μεμονωμένη ιδιοτροπία. Αντίθετα, εντάσσεται σε ένα αυξανόμενο παγκόσμιο trend που ονομάζεται sologamy ή «σολογαμία» – δηλαδή ο γάμος με τον ίδιο σου τον εαυτό. Για αρκετές γυναίκες, ο παραδοσιακός γάμος δεν αποτελεί πλέον το βασικό σημείο ζωής. Αντί γι’ αυτό, επιλέγουν να δεσμευτούν συμβολικά ότι θα αγαπούν και θα σέβονται πρώτα τον εαυτό τους.
Δεν πρόκειται για νομική διαδικασία, αλλά για μια τελετουργική δήλωση προσωπικής αυτοεκτίμησης. Μια στιγμή που αναγνωρίζει την προσωπική εξέλιξη, την αυτονομία και την ανάγκη να σταθεί κανείς στα πόδια του χωρίς να ορίζει την αξία του μέσα από έναν σύντροφο.
Η συγγραφέας Sophie Tanner, που έγραψε το βιβλίο «Reader, I married me» και παντρεύτηκε τον εαυτό της το 2015 σε μια τελετή στο Μπράιτον με παράνυμφους και έναν φίλο ντυμένο Πάπα, εξηγεί ότι τα τελευταία χρόνια η πρακτική αυτή εμφανίζεται ολοένα και πιο συχνά σε ΗΠΑ, Ευρώπη και Ασία.
Αγάπη στον εαυτό ως κοινωνικό μήνυμα
Η κοινωνική επιστήμονας Neus Tur Bujosa, που ειδικεύεται στις Σπουδές Φύλου, επισημαίνει ότι το φαινόμενο έχει και μια βαθύτερη κοινωνική διάσταση. «Οι άντρες έχουν μάθει από πολύ μικροί να πιστεύουν στις δυνάμεις τους και να εκτιμούν τον εαυτό τους. Το ίδιο κάνει και η κοινωνία. Τους αναγνωρίζει ευκολότερα. Οι γυναίκες δεν μεγαλώνουν με την ίδια ενθάρρυνση να αγαπούν τον εαυτό τους. Το να αγαπάς και να σέβεσαι τον εαυτό σου μπορεί να γίνει ένα πολύ καλό σημείο εκκίνησης για να αλλάξει αυτό».
Παρόμοια άποψη εκφράζει και η καθηγήτρια ψυχολογίας Esperança Bosch Fiol από το Πανεπιστήμιο του Bergen στη Νορβηγία, η οποία τονίζει ότι η αυτοαγάπη βοηθά τους ανθρώπους να ξεχωρίσουν ποιος πραγματικά τους αγαπά. «Η αγάπη προς τον εαυτό μάς δίνει καλύτερη κρίση για το ποιος μας αγαπά και ποιος όχι και μας βοηθά να βρούμε τη θέση μας στον κόσμο», λέει.
Από το Sex and the City στην πραγματική ζωή
Η ιδέα του να παντρευτεί κανείς τον εαυτό του δεν είναι εντελώς καινούργια. Το 2003, σε ένα επεισόδιο του Sex and the City, η Carrie Bradshaw λέει σε μια εχθρό της ότι θα παντρευτεί τον εαυτό της και γράφεται στη λίστα δώρων του Manolo Blahnik. Στην πραγματική ζωή, τέτοιες τελετές έχουν γίνει σε πολλές χώρες. Το 2011, για παράδειγμα, δέκα γυναίκες στο Μπιλμπάο της Ισπανίας συγκεντρώθηκαν για να δηλώσουν δημόσια την «αυτοαγάπη» τους.
Η Juncal Alzugaray Zurimendi αποφάσισε να παντρευτεί τον εαυτό της όταν συνειδητοποίησε, μετά τη γέννηση της μικρότερης κόρης της, ότι είχε χάσει κάθε προσωπικό χώρο για τον εαυτό της. «Ήμουν απλώς η μαμά των παιδιών μου. Δεν ήμουν πια η γυναίκα που ήμουν πριν», είπε. Μετά την τελετή, όπως δήλωσε, ένιωσε ότι η σχέση της με τον σύζυγο και τα παιδιά της έγινε καλύτερη.
Παρόμοια είναι και η ιστορία της Errica Anderson, που μετά από έναν αποτυχημένο γάμο και αρκετές απογοητευτικές σχέσεις αποφάσισε να δώσει στον εαυτό της την αγάπη που δεν έβρισκε αλλού.
Ναρκισσισμός ή ελευθερία;
Φυσικά, δεν βλέπουν όλοι με καλό μάτι το φαινόμενο. Κάποιοι το θεωρούν ένδειξη ναρκισσισμού ή υπερβολικής αυτοαναφοράς. Όσοι όμως το επιλέγουν απαντούν με έναν πολύ απλό τρόπο: ελευθερία σημαίνει να μπορείς να διαλέξεις τον δικό σου δρόμο. Και αν αυτός ο δρόμος περιλαμβάνει ένα λευκό νυφικό, μια τελετή και έναν γάμο με τον εαυτό σου, τότε ίσως τελικά η ουσία δεν βρίσκεται στο ποιος στέκεται δίπλα σου στον διάδρομο.
Αλλά στο αν έχεις μάθει να στέκεσαι δίπλα στον ίδιο σου τον εαυτό.
