Σε έντονα φορτισμένο κλίμα εξελίχθηκε η εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», με τη Ζήνα Κουτσελίνη να ξεσπά σε κλάματα στον αέρα, κάνοντας λόγο για αδικία εις βάρος της και απαντώντας σε κριτική που έχει δεχτεί το τελευταίο διάστημα.

Η παρουσιάστρια είχε ήδη συγκινηθεί από τα λόγια του φιλολόγου της, κ. Σπανού, ο οποίος αναφέρθηκε στα μαθητικά της χρόνια και μιλώντας για τη δύναμη που είχε εντοπίσει στην ίδια από παιδί. Παίρνοντας τον λόγο, τον ευχαρίστησε, επισημαίνοντας ότι μέσα από τη στήριξη που έλαβε από τους καθηγητές της κατάφερε να βρει διέξοδο σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής της. Όπως ανέφερε, από την ηλικία των 13 ετών ζούσε μόνη της, προσπαθώντας να διαχειριστεί την καθημερινότητά της και να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.

 


 

Στη συνέχεια, η ίδια προχώρησε σε πιο προσωπικές τοποθετήσεις, εξηγώντας ότι πολλές φορές επιλέγει να μην απαντά σε επικρίσεις. «Καμιά φορά, όταν με αδικείτε, σιωπώ. Γιατί δε θέλω να δακρύσω», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Αναφερόμενη σε υπόθεση κακοποίησης που είχε απασχολήσει τη δημόσια συζήτηση, υποστήριξε ότι έχει αδικηθεί, τονίζοντας ότι η στάση απέναντί της ήταν άδικη. «Στη γνωστή υπόθεση με την κακοποίηση με αδικήσατε. Ανθρώπινα με αδικήσατε», είπε, προσθέτοντας πως θεωρεί ότι βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης κριτικής.

Συγκεκριμένα, είχε κατηγορηθεί από μερίδα του κοινού και των social media ότι, μέσα από την εκπομπή της, κράτησε μια στάση που θεωρήθηκε «επιεικής» ή και υποστηρικτική απέναντι σε πρόσωπο που εμπλεκόταν σε καταγγελία κακοποίησης. Αυτό οδήγησε σε κύμα κριτικής, με πολλούς να της καταλογίζουν ότι δε στάθηκε όσο ξεκάθαρα θα περίμεναν υπέρ του θύματος.

Σε πιο έντονο τόνο, η παρουσιάστρια συνέδεσε τη δημόσια αυτή κριτική με προσωπικές εμπειρίες του παρελθόντος, αναφέροντας: «Ως παιδί κακοποιημένο, με κακοποιήσατε». Παράλληλα, εξέφρασε τη δυσαρέσκειά της για το γεγονός ότι της αποδόθηκε η κατηγορία πως υποστήριξε κακοποιητή, κάτι που, όπως είπε, τη στιγμάτισε.

«Γιατί να θυμάστε -και σας το λέω αυτή τη μέρα των γενεθλίων μου- ότι στη γνωστή υπόθεση με την κακοποίηση με αδικήσατε. Ανθρώπινα με αδικήσατε! Αλλά το καταλαβαίνω. Ψάχνατε να “φάτε” έναν άνθρωπο και διαλέξατε εμένα! Αυτό. Τα υπόλοιπα θα τα γράψει η ιστορία κάποια στιγμή. Αλλά είναι σημαντικό σήμερα να ξέρεις να λες αυτό που νιώθεις. Αυτό που αισθάνεσαι και αυτό που πιστεύεις.

Γιατί ως παιδί κακοποιημένο, με κακοποιήσατε -και σας το λέω ανοιχτά σήμερα στα 56 μου χρόνια! Αλλά εκείνο το παιδί που πήγαινε στο σχολείο κακοποιημένο κάποτε και μπορέσατε σ’ αυτό το κακοποιημένο παιδί να του βάλετε το μαχαίρι στην καρδιά και να πείτε ότι υποστήριξα έναν κακοποιητή!».

Η τοποθέτησή της ολοκληρώθηκε με την επισήμανση ότι είναι σημαντικό κάποιος να εκφράζει ανοιχτά όσα πιστεύει, ειδικά όταν αισθάνεται ότι έχει αδικηθεί.