Οι αναζητητές χαμένων πορειών
γεννούν έναν Θεό μέσα τους
κι ύστερα ρέουν.
Γίνονται νερό.
Κυλούν σαν τη Ζωή.
Δεν πνίγονται στους μύθους,
ούτε χάνονται στις βαθιές επιθυμίες.
Ακολουθούν το ταξίδι.
Μικροί, μεγάλοι προορισμοί.
Μέχρι τους επόμενους.
Άραγε, είμαστε έτοιμοι;
Νοσταλγός σίγουρα, με μια παιδικότητα που δεν εγκατέλειψα ποτέ. Όσα ένιωσα, έζησα, είναι μέσα μου, με οδηγούν. Γιατί γράφω θα ρωτήσεις... Γράφω για μένα. Περιπλανιέμαι συνεχώς αλλάζοντας κόσμους. Μέσα απ' τα ποιήματα εκφράζω όλα όσα έζησα και ζω.
Αν θέλεις να με ψάξεις θα είμαι χαμένος … σε έναν «Χαμένο Παράδεισο Λέξεων» ή πίσω από «Μαύρες Κουρτίνες» (οι ποιητικές συλλογές μου από τις εκδόσεις Διάνοια). καταθέτοντας την ψυχή μου και τα όνειρα μου με όλα τα συναισθήματα που συνθέτουν το ταξίδι μας αυτό που λέγεται ζωή.
Άλλοτε ξεχασμένος σε ένα ξέφωτο, μια νύχτα χωρίς φεγγάρι, χαζεύοντας τα αστέρια. Άλλοτε στην πλάτη μιας χήνας να ταξιδεύω σαν το Νιλς Χόλγκερσον. Και άλλοτε στη Χώρα του Ποτέ να παίζω με τα Χαμένα Παιδιά... για το παιδί που δεν χάθηκε ποτέ από μέσα μου.
