Μην υποτιμάς την αναμονή του καλοκαιριού.
Καμιά φορά
είναι πιο όμορφη από το ίδιο.
Οι άνθρωποι αλλάζουν λίγο
όταν πλησιάζει η άδεια.
Οι κινήσεις μαλακώνουν,
οι σκέψεις φεύγουν νωρίτερα από το γραφείο,
τα απογεύματα αποκτούν υπομονή.
Αρχίζεις να μετράς αλλιώς τον χρόνο.
Όχι με υποχρεώσεις
με βράδια.
Με εκείνη τη μικρή ιδέα
πως κάπου σε περιμένει μια θάλασσα
που δεν γνωρίζει τίποτε για εσένα
και για αυτό μπορεί να σε ξεκουράσει.
Η αναμονή έχει τη δική της χαρά.
Τα εισιτήρια στο συρτάρι,
οι συζητήσεις που επαναλαμβάνονται,
το λίγο ακόμα
που γίνεται σχεδόν τελετουργία.
Και όταν τελικά φύγεις,
θα δεις πως δεν ήθελες μόνο διακοπές.
Ήθελες να θυμηθείς
πώς είναι να ξυπνάς
χωρίς να σε περιμένει κάτι επείγον.
Το καλοκαίρι δεν λύνει τη ζωή.
Απλώς, για λίγο,
σε πείθει
πως μπορείς να τη ζήσεις
πιο ελαφρά.
Και ίσως αυτό
να είναι αρκετό.
Συντάκτης: Στάθης Αναστασίου
