Ο γάτος μου δεν είναι κατοικίδιο. Είναι αναρχικό πνεύμα.

Και το εννοώ. Μέσα του έχει μια επανάσταση που δεν θα καταλάβει ποτέ κανένας σκύλος.
Μου έμαθε τι θα πει ανεξαρτησία.
Ο σκύλος θα σε υπακούσει. Ο γάτος θα σε ακούσει, θα σε σκεφτεί, θα γελάσει εσωτερικά και θα κάνει ακριβώς το αντίθετο. Και θα το κάνει με στιλ.

Του λες “μην ανέβεις εκεί”. Ανεβαίνει. Του λες “μη ρίξεις το ποτήρι”. Το κοιτάει. Σε κοιτάει. Το ρίχνει αργά. Τελετουργικά. Γιατί μπορεί. Γιατί δεν ανήκει σε κανέναν. Ούτε καν σε σένα, Χιου-μάν μου.

Και αυτό είναι το μάθημα. Δεν τον αγόρασες. Δεν τον έχεις. Ζείτε μαζί γιατί το θέλει κι αυτός. Όχι γιατί τον ανάγκασες.
Μου έμαθε τι θα πει αναρχία.

Δεν έχει αφεντικά. Δεν έχει ωράρια. Δεν έχει “πρέπει”.

Κοιμάται όταν θέλει, τρώει όταν θέλει, σ’ αγαπάει όταν θέλει. Και όταν δεν θέλει, θα σου δείξει τον κώλο του και θα φύγει. Χωρίς ενοχές. Χωρίς εξηγήσεις.

Εμείς οι Χιούμανς μάθαμε από μικροί να λέμε “ναι” για να μας αγαπάνε. Να είμαστε βολικοί. Να μην ενοχλούμε.

Αυτός όχι. Αυτός θα ενοχλήσει. Θα νιαουρίσει στις 5 το πρωί επειδή έτσι. Θα γρατζουνίσει την πόρτα επειδή είναι κλειστή. Γιατί ποιος είσαι εσύ που θα του κλείσεις πόρτα;

Και ξέρεις κάτι; Τον ζηλεύω.

Ζηλεύω που δεν φοβάται να πει “όχι, τώρα θέλω να είμαι μόνος μου”.
Ζηλεύω που δεν απολογείται που θέλει όλο το κρεβάτι.
Ζηλεύω αυτή την άγρια, μικρή αναρχία που κουβαλάει μέσα του και δεν την αντάλλαξε ποτέ με ένα χάδι.

Και τελικά, μου έμαθε την πιο αναρχική πράξη αγάπης απ’ όλες.

Να είσαι ελεύθερος και παρόλα αυτά να διαλέγεις να γυρίσεις.

Γιατί η πόρτα είναι ανοιχτή. Θα μπορούσε να φύγει. Δεν είναι δεμένος. Δεν είναι υποχρεωμένος.

Κι όμως, κάθε βράδυ, γυρνάει. Πηδάει στο κρεβάτι. Κουλουριάζεται πάνω μου. Και γουργουρίζει.

Δεν μένει επειδή πρέπει. Μένει επειδή θέλει.

Και για έναν Χιούμαν σαν εμένα, που έμαθε να φοβάται ότι οι άνθρωποι μένουν από συνήθεια ή από υποχρέωση, αυτό είναι η πιο μεγάλη επανάσταση που μου έκαναν ποτέ. Οι γάτες γνωρίζουν .Μια γάτα δεν θα εμπιστευόταν ποτέ γυμνό οδηγό λεωφορείου (ατάκα από ταινία του Woody Allen).

Συντάκτης: Ρόμυ Βασιλειάδη