Ίσως τελικά να μη φταίει το θάρρος. Ίσως να φταίνε τα καλοκαιρινά βράδια που μας κάνουν να σκεφτόμαστε λίγο λιγότερο και να νιώθουμε λίγο περισσότερο.
Υπάρχει μια περίεργη θεωρία που μάλλον δεν θα επιβεβαιώσει ποτέ η επιστήμη, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρη ότι ισχύει. Το καλοκαίρι οι άνθρωποι στέλνουν περισσότερα μηνύματα. Όχι απαραίτητα επειδή ερωτεύονται πιο εύκολα, αλλά επειδή διστάζουν λίγο λιγότερο. Κάπου ανάμεσα σε ένα ηλιοβασίλεμα, μια βραδινή βόλτα και ένα μπαλκόνι που δεν λέει να δροσίσει, εμφανίζεται εκείνη η σκέψη: «Να του στείλω;». Τον χειμώνα, συνήθως, η απάντηση είναι «άστο καλύτερα».
Το καλοκαίρι όμως… «Έλα, τι μπορεί να γίνει;». Και κάπως έτσι ξεκινούν οι πιο απρόσμενες συζητήσεις. Ένα απλό «τι κάνεις;». Ένα τραγούδι που «τυχαία» σου τον θύμισε. Ένα reel που ξέρεις ότι μόνο εκείνος θα καταλάβει.
Ή εκείνο το κλασικό: «Είσαι εδώ ή έχεις φύγει διακοπές;». Το οποίο, μεταξύ μας, σπάνια αφορά πραγματικά τις διακοπές. Ίσως το καλοκαίρι να μας κάνει λίγο πιο θαρραλέους, γιατί όλα μοιάζουν λιγότερο οριστικά. Αν το μήνυμα δεν πάει όπως το φανταζόμασταν, αύριο έχει θάλασσα. Έχει φίλους. Έχει μια βόλτα που θα μας αλλάξει διάθεση. Σαν η εποχή να μας ψιθυρίζει ότι δεν χρειάζεται να παίρνουμε τα πάντα τόσο σοβαρά.
Και αυτό, όσο μικρό κι αν ακούγεται, είναι μια μικρή ελευθερία. Γιατί πόσα όμορφα πράγματα δεν ξεκίνησαν από ένα μήνυμα που στάλθηκε σχεδόν αυθόρμητα; Χωρίς σχέδιο. Χωρίς δεύτερες σκέψεις. Χωρίς να γραφτεί και να σβηστεί δέκα φορές πριν πατηθεί η αποστολή. Εντάξει… ίσως μόνο πέντε.
Και το πιο ωραίο είναι ότι το καλοκαίρι δεν φέρνει μόνο καινούργιες συζητήσεις. Φέρνει και τις παλιές. Εκείνα τα «Χάθηκες» που δεν ακούγονται σαν παράπονο. Τα «Πότε θα τα πούμε;» που αυτή τη φορά ίσως πραγματοποιηθούν. Τους ανθρώπους που εμφανίζονται ξανά στην οθόνη σου σαν να ήξεραν ότι αυτή είναι η σωστή εποχή για να ξανασυστηθούν.
Δεν είναι τυχαίο. Το καλοκαίρι πάντα είχε κάτι από επανεκκίνηση. Σαν να αφήνει λίγο χώρο ανάμεσα στις υποχρεώσεις, για να χωρέσουν οι άνθρωποι. Και ίσως γι’ αυτό, κάθε χρόνο, υπάρχουν μερικές συνομιλίες που ξεκινούν τον Ιούλιο και τελειώνουν… κανείς δεν ξέρει πότε. Ή αν τελειώνουν ποτέ.
Γιατί μερικές φορές δεν είναι το μήνυμα που αλλάζει τα πράγματα. Είναι απλώς το θάρρος να το στείλεις.
ΥΓ: Αν σκέφτεσαι να στείλεις εκείνο το μήνυμα εδώ και μέρες, ίσως αυτό να είναι το σημάδι που περίμενες. Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι να μείνει στο «διαβάστηκε». Το καλύτερο; Να γίνει η αρχή μιας ιστορίας που κάποτε θα θυμάσαι κάθε καλοκαίρι.
Συντάκτης: Νεφέλη Μπάκα
