Αχ, αυτά τα ραντεβού στη σημερινή εποχή. Έχουν γίνει μία πολύ σύνθετη και δύσκολη υπόθεση, ειδικά για τους ονειροπόλους και τους πιο ρομαντικούς, γιατί αυτοί είναι που παιδεύονται και βασανίζονται λίγο περισσότερο, ίσως. Να μου πεις, ποιος δε θέλει, μωρέ, την αληθινή σύνδεση, έστω και κατά βάθος; Πιστεύω όλοι, λίγο πολύ, απλά άλλοι το παραδέχονται και άλλοι όχι, υψώνουν τείχη άμυνας και άντε να τα γκρεμίσεις. Αν τα γκρεμίσεις, όμως, θα είναι για πάντα στην καρδιά σου αυτές οι ψυχές. Τελικά, όλα σχετικά είναι.
Βγαίνεις, λοιπόν, ραντεβού και βλέπεις ότι οι συζητήσεις περιστρέφονται κυρίως γύρω από τους στόχους και τα όνειρά σας, το τι θέλετε να πετύχετε, το τι έχετε πετύχει μέχρι σήμερα και όλα αυτά τα ωραία κατορθώματα, τα οποία, ειδικά στις πρώτες συναντήσεις, φαντάζουν, αλλά και είναι, πραγματικά γοητευτικά και μαγευτικά. Σκέφτεσαι ότι έχεις έναν φιλόδοξο άνθρωπο απέναντί σου, ο οποίος θέλει να εξελίσσεται, τον θαυμάζεις και όλο αυτό σε συναρπάζει. Είναι απίστευτα σημαντικό να θαυμάζεις τον άνθρωπό σου, όσο απίστευτα σημαντική είναι και η ψυχή του, την οποία θα κάνεις δική σου μόνο μέσω της πνευματικής οικειότητας.
Δεν κρατάει μία σχέση μόνο ο θαυμασμός και η προσπάθεια να κατακτήσεις τον άλλον μέσα από μία εικόνα που πολλές φορές δε σε αντιπροσωπεύει καν, απλώς το κάνεις για να αρέσεις. Ξαναλέω ότι είναι πολύ σημαντική η ζωή και τα επιτεύγματα του κάθε ενός ανθρώπου, όμως την αληθινή, βαθιά, ψυχική σύνδεση θα την αισθανθείς μέσα από το να ανοίξεις την καρδιά σου και να εκμυστηρευτείς τις πιο βαθιές, σκοτεινές σκέψεις σου και τα υπαρξιακά σου.
Η πνευματική οικειότητα σημαίνει ειλικρινές δέσιμο, στο οποίο δε χωράνε φίλτρα και το οποίο σε κάνει να είσαι ένα με το άλλο πρόσωπο. Σε κάνει να θες να εκφράζεις και τις πιο απόκρυφες επιθυμίες και σκέψεις σου, χωρίς να φοβάσαι ότι ο άλλος θα σε παρεξηγήσει, σε κάνει να θες να γυμνωθείς εγκεφαλικά απέναντί του, δίχως να φοβηθείς στιγμή αυτό το κόστος. Πρόκειται για ατελείωτες βραδινές συζητήσεις μέχρι τα ξημερώματα, μέσα από τις οποίες εκφράζετε απόψεις για τον κόσμο, για τη ζωή, για την αγάπη, για τον θάνατο, για τους φόβους, για τα τραύματα, για τον πόνο, για τα άγχη.
Καταστάσεις που «ζουν» ανάμεσά μας, αλλά για κάποιο λόγο φοβόμαστε πολύ να τις αγγίξουμε. Μέσα από αυτή την ανταλλαγή απόψεων και ιδεών, μαθαίνεις τον εαυτό σου καλύτερα και σε μαθαίνει και ο άλλος καλύτερα και έτσι μπορείτε να προχωρήσετε μαζί, στον ίδιο δρόμο, χωρίς να φοβάστε την έκθεση ή ότι θα χάσετε ο ένας τον άλλο, αν εκτεθείτε, ίσα ίσα που θα είστε κάτι μοναδικό και ξεχωριστό σε έναν κόσμο που όλα είναι ίδια.
Γιατί, πέρα από κάθε εντυπωσιασμό, πέρα από κάθε δουλειά, αυτό που μένει είναι οι άνθρωποί μας. Η ένωση, η πραγματική ένωση με τον άλλο άνθρωπο, προκύπτει μόνο όταν ο κάθε ένας είναι αποκλειστικά ο εαυτός του. Οτιδήποτε άλλο είναι επιφανειακό και επιδερμικό, μπορεί να κρατήσει στον χρόνο, όμως δεν έχει πραγματική ουσία και βάθος. Ξέρεις ότι είναι εκεί ο άλλος, για εσένα, όμως μέχρι ένα σημείο, πιάνει ταβάνι όλο αυτό.
Πνευματική σύνδεση, όμως, μπορεί να προκύψει, σε ορισμένες περιπτώσεις, αποκλειστικά και μόνο με την παρουσία του άλλου στη ζωή μας, χωρίς να μπορούμε να το εξηγήσουμε ή απλώς μέσα από την ανταλλαγή μίας λέξης, μίας κουβέντας, η οποία φαίνεται απλή, όμως αποτελεί ένωση για αυτούς τους δύο, η οποία δεν μπορεί να εξηγηθεί και να ερμηνευτεί με τη λογική και κάπως μπορεί να τρομάζει αυτό, όμως είναι δυνατόν να συμβεί και, όταν συμβεί, δεν μπορεί να αγνοηθεί, γιατί σε παρασύρει χωρίς να το θέλεις, δεν μπορείς να το απαρνηθείς.
Είναι όμορφο και ιδιαίτερο να καταλαβαίνει ο άλλος πώς αισθάνεσαι, απλά και μόνο επειδή είστε στον ίδιο χώρο ή επειδή είπες μία λέξη. Σκέψου τι θα γίνει στην πορεία, τι ιδιαίτερη χημεία υπάρχει. Είναι τόσο συγκινητικό να δεθείς με μία άλλη ψυχή με αυτόν τον τρόπο, αλλά, όσο συγκινητικό είναι, άλλο τόσο τρομακτικό φαντάζει, γιατί δεν πρέπει να κρατήσεις τίποτα για εσένα και γιατί θα πρέπει να πιστέψεις στο «για πάντα μαζί», για να μπορέσεις να επιβιώσεις μέσω μίας τέτοιας σύνδεσης.
Να πείσεις τον εαυτό σου να πιστέψει ότι, όσο ανέφικτο και αν ακούγεται, θα είστε μαζί για πάντα, να μοιράζεστε κάθε σκέψη σας, σε κάθε στιγμή σας, είτε αυτή η στιγμή είναι να βρίσκεστε μαζί, ανάσκελα στο κρεβάτι με όμορφη μουσική, είτε σε μία παραλία, είτε στο αυτοκίνητο, γιατί ένα ενδεχόμενο τέλος, σίγουρα θα πληγώσει πολύ.
Όταν δεθείς πνευματικά, γίνεσαι πιο ευάλωτος, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δε θα το ρισκάρεις και δε θα το δοκιμάσεις. Θα το κάνεις και όπου βγει, αν αντέξεις τη διαδρομή, για να αντέξεις και το τέλος, αν ποτέ έρθει αυτό. Άλλωστε, ποιος δε θέλει να γίνει ξανά παιδί και να νιώσει ξανά ελεύθερος, μακριά από πρέπει και μη;
Ποιος δε θέλει απλά να κοιμάται αγκαλιά με έναν άλλο άνθρωπο και να μοιράζονται είτε σιωπές είτε λόγια; Σε τραβάει μαζί του ο έρωτας, σε τραβάει μαζί της η αγάπη και άντε να ανέβεις μετά… αφού θα ξαναπέσεις… Και πάλι από την αρχή!
Συντάκτης: Διατσέντα Μαράτου
