Αγαπητό HR στην συνέντευξη μην κοιτάς μόνο προϋπηρεσία, κοίτα και το ήθος

Συνέντευξη, μία λέξη που προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα, αναλόγως τις εμπειρίες και τα βιώματα του κάθε ανθρώπου. Mιας που είπαμε άνθρωπος, να τονίσουμε ένα και πολύ βασικό ζήτημα, το οποίο είναι ότι, πέρα από κάθε διαδικασία πρόσληψης και συνέντευξης, πάνω από όλα πρέπει να υπολογίζεται ο κάθε υποψήφιος όχι απλά ως νούμερο, αλλά ως άνθρωπος με συναισθήματα, με αγωνία, με οικογένεια, με βιοποριστικό πρόβλημα, με φιλοδοξίες για το μέλλον, με το άγχος της έκβασης της συνέντευξης.

Η αλήθεια είναι ότι, η αναζήτηση εργασίας είναι μία αρκετά ψυχοφθόρα διαδικασία, όσο δυναμική κι αν είναι, καθώς παίζει πολύ μεγάλο ρόλο ο παράγοντας τύχη και ο παράγοντας συγκυρίες, εκτός φυσικά από τα προσόντα και τις δυνατότητες του κάθε ανθρώπου. Αν έχεις περάσει και εσύ την συγκεκριμένη φάση θα καταλαβαίνεις απόλυτα πόση δύναμη ψυχής χρειάζεται και πόση πειθαρχία, προκειμένου να αντέξει κάποιος τα σκαμπανεβάσματα και τις κυκλοθυμίες της όλης κατάστασης, καθώς δεν μπορείς να γνωρίζεις εάν θα βρεις την πολυπόθητη δουλειά, όποια και αν είναι αυτή για τον κάθε ένα, σε ένα μήνα, σε έξι μήνες, σε ένα χρόνο ή την επόμενη ημέρα. Συνεπώς όλη αυτή η αβεβαιότητα σου δημιουργεί μεγάλη ανασφάλεια. Εσύ κάνεις την προσπάθειά σου, στέλνεις τα βιογραφικά σου και χαίρεσαι ιδιαίτερα όταν σε καλούν για συνέντευξη, καθώς βλέπεις ότι κινείται η κατάσταση και σίγουρα αυξάνονται οι ελπίδες και οι προσδοκίες για ένα καλό αποτέλεσμα.

Φτάνεις λοιπόν στο σημείο της συνέντευξης, η οποία συνέντευξη θα πρέπει ρητά να εστιάζει σε ερωτήσεις γύρω από το αντικείμενο εργασίας και την περιγραφή της θέσης, την προϋπηρεσία σου, τα επαγγελματικά σου όνειρα και φυσικά, το μισθολογικό κομμάτι. Τι γίνεται όμως όταν κατά τη διάρκεια της συνέντευξης διαπιστώνεις ότι εκτός από όλα αυτά, γίνονται ερωτήσεις προσωπικού περιεχομένου, οικογενειακής κατάστασης, ηλικίας, οι οποίες δεν έχουν καμία μα καμία απολύτως θέση με την πρόσληψη; Μόνο αν πρόκειται για μία πολύ τυπική ερώτηση, η οποία έχει σκοπό απλά και μόνο να βοηθήσει στον υπολογισμό του μισθού ή σε διαδικαστικά ζητήματα, προσωπικές ερωτήσεις δεν υπάρχει λόγος να γίνονται, καθώς σε φέρνουν σε δύσκολη και άβολη θέση κι είναι φυσικά αναπόφευκτο ν’ αρχίζεις ν’ αναρωτιέσαι για την αξιοπιστία της εταιρείας.

Συνεπώς πρέπει να υπάρχει σεβασμός προς τον κάθε υποψήφιο εργαζόμενο, από την πλευρά του hr, όπως φυσικά σεβασμός πρέπει να υπάρχει και από τον κάθε υποψήφιο εργαζόμενο προς την εταιρεία. Επιπλέον, καλό είναι να αποφεύγονται ερωτήσεις ιδιαίτερα ανακριτικές ή ελεγκτικές, για παράδειγμα όπως αυτές που αφορούν τα χρονικά διαστήματα παραμονής σε μία εργασία. Σίγουρα θα θέλει ο υποψήφιος εργοδότης σου να μάθει και μπορεί να ρωτήσει διακριτικά ή εάν θέλεις το αναφέρεις εσύ, όμως άλλο η διακριτική συζήτηση, άλλο τα επικριτικά ή πιο προσωπικά σχόλια σχετικά με τις συχνές αλλαγές ή τις λάθος επιλογές, καθώς δεν έχει δικαίωμα κανένας να κρίνει έναν άνθρωπο για το τι έχει κάνει στο παρελθόν και να παρέμβει στην διαδρομή του.

Πέραν αυτού, είναι ιδιαίτερα βασικό το hr της κάθε εταιρείας να βρίσκεται εκεί, δίπλα σου, όταν έχεις να διατυπώσεις κάποια απορία και λειτουργεί υποστηρικτικά με το να απαντά στο τηλέφωνο και στα email των εργαζομένων, ούτως ώστε να αισθάνονται υπολογίσιμη δύναμη. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος, θετικού ή αρνητικού, τουλάχιστον θα νιώσεις ότι η εταιρεία σε σεβάστηκε πλήρως σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Σίγουρα δεν αναζητάς εργασία από χόμπι και σίγουρα το ότι αφιερώνεις χρόνο για να βρεις μία δουλειά που πρέπει, θέλεις ή σου ταιριάζει, κοστίζει σε ψυχικά και σωματικά αποθέματα, οπότε καλό είναι όλοι οι εργοδότες να λαμβάνουν υπόψιν τους, όσο είναι εφικτό και τον παράγοντα άνθρωπο κι ότι πίσω από την κάλυψη μίας θέσης κρύβεται ένας άνθρωπος ο οποίος αναμένει εναγωνίως το αποτέλεσμα κι έχει συναισθήματα. Σίγουρα θα προχωρήσεις μπροστά, ό,τι και αν συμβεί, απλώς είναι σημαντικό να τηρούνται και να εφαρμόζονται κάποια πράγματα, προκειμένου να μπαίνει στο όλο παιχνίδι και το ανθρώπινο πρόσωπο, η ανθρώπινη σκοπιά, όσο και αν αυτό είναι ή φαντάζει ουτοπικό.

Τέλος και ακόμα πιο κρίσιμο, είναι επίσης η τήρηση της υπόσχεσης ότι θα λάβεις ενημέρωση, είτε θετικά, είτε αρνητικά. Πρόκειται για μία φράση αρκετά συχνή στο τέλος κάθε διαδικασίας συνέντευξης, η οποία όμως, θα έχεις παρατηρήσει, σε πολλές περιπτώσεις δεν υλοποιείται. Προφανώς το αποτέλεσμα, που είναι η απόρριψη, δεν αλλάζει, όμως αναλογίσου πόσο μα πόσο σημαντικό είναι να νοιαστεί η εταιρεία για τους υποψήφιους που δεν επιλέχθηκαν και να τους ενημερώσει, αντί να τους αφήσει στο σκοτάδι να μαντεύουν ή να μην λαμβάνουν κάποια απάντηση στα email τους και τελικά μέσα από αυτό να υποθέτουν ή να καταλαβαίνουν ότι η εταιρεία δεν επιθυμεί να συνεργαστεί μαζί τους. Σκέψου πόσο δύσκολο είναι και πόσο επιβαρυντικό για την ψυχολογία να περνάς κάθε φορά αυτά τα αγχωτικά στάδια και να μην εισπράττεις το ελάχιστο, στοιχειώδες ενδιαφέρον. Σίγουρα όσοι είναι έξω από αυτό, μπορεί να σου πουν μην ασχολείσαι, πήγαινε παρακάτω, μην κολλάς και θα έχουν και δίκιο, δεν λέω, όμως είναι άλλο να το βιώνεις, αλλά να το βιώνεις χωρίς να εμπλέκεσαι υπερβολικά, όσο γίνεται.

Καταλαβαίνεις λοιπόν, από όλα αυτά, ότι η συνέντευξη θα πρέπει να είναι μία απλή αναγνωριστική συζήτηση για τις προοπτικές συνεργασίας και για να μάθει μια εταιρεία τον άνθρωπο που έχει απέναντί της, όπως κι ο αιτών αντίστοιχα, να εμβαθύνει στην ίδια του την προσωπικότητα και τους στόχους αλλά και να δει αν ταιριάζει με το προφίλ της εκάστοτε εταιρείας. Άλλωστε πολλοί νέοι εργαζόμενοι μπορούν να εκπαιδευτούν στις νέες θέσεις και το καθηκοντολόγιο, όμως το ήθος, η ακεραιότητα κι οι αξίες είναι κάτι μοναδικό και σπάνιο και οφείλουν οι εταιρείες να το λαμβάνουν σοβαρά υπόψιν αν θέλουν να έχουν ένα υγιές εργασιακό περιβάλλον. Άλλωστε, τί είναι αυτό που μένει στο τέλος; Ο άνθρωπος, φυσικά.