maira114

Δεν ξέρεις ποια είναι κι όμως αυτή δε σε αποχωρίζεται ποτέ. Δεν έχετε συστηθεί, δεν έχετε κοιταχτεί κατάματα, κι ίσως αυτό να ‘ναι το μεγαλύτερο λάθος σου. Ξέρει και καμουφλάρεται καλά, σύμβουλο των πράξεών σου δεν τη λες, αλλά ούτε και κινητήρια δύναμη. Θα ‘λεγε κάποιος ότι σε βοηθάει να μη ρίχνεις τις άμυνες, ότι ξέρει αυτή και με κάποιο τρόπο σε προστατεύει. Μα δεν είναι και λίγες οι φορές που σε ‘χει οδηγήσει σε κινήσεις που δευτερόλεπτα μετά μετάνιωσες, σε αποφάσεις που ούτε απ’ το μυαλό ούτε απ’ την καρδιά προτάσσει, και που πηγή τους είναι μονάχα αυτή.

Τη λένε ανασφάλεια κι ίσως να συνυπάρχετε και να μην ξέρεις καν ότι την έχεις. Ίσως πάλι να μη θες και να το παραδεχτείς. Ίσως έχει καταφέρει να είναι τόσο «εσύ», να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού σου, που να μην μπορείς να τη διακρίνεις .

Αν νομίζεις ότι είσαι ο τυχερός που δεν επέλεξε να επισκεφτεί ή αυτός που έχει καταφέρει να την ξορκίσει, πλανάσαι πλάνην οικτρά. Είναι η ανασφάλεια και λίγο-πολύ όλοι την έχουμε μέσα μας. Κάποιοι απλώς έχουν την ικανότητα να την κρύβουν καλά, να μην την αφήνουν να φαίνεται, κι άλλοι να συμφιλιώνονται μαζί της και να τη θεωρούν πλέον σύμμαχο και όχι εχθρό.

Είναι η ανασφάλεια, μα προκύπτει άραγε όντως από έλλειψη ασφάλειας, όπως μαρτυράνε τα συνθετικά της; Κι αν ναι, τότε τι σου λείπει έγινες ανασφαλής; Η ασφάλεια έρχεται άραγε από μόνη της ή περιμένουμε κάποιον να μας την προσφέρει; Χωρίς υπηρεσία 24ωρης φύλαξης και χωρίς συναισθηματική κάλυψη, μπορούμε να νιώθουμε ασφαλείς;

Κάποιοι πιστεύουν πως είναι θέμα προσωπικότητας. Πως εξ’ ορισμού κάποιοι γεννήθηκαν για δυναμισμό, για μεγάλες και σπουδαίες αποφάσεις, ενώ άλλοι έχουν την τάση να αμφιβάλλουν, έχουν την αβεβαιότητα στο αίμα τους. Κι αν και οι γενετικοί παράγοντες δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αποκλειστούν κι αυτό ισχύει για όλα τα στοιχεία, τόσο του χαρακτήρα όσο και της εξωτερικής εμφάνισης, προσωπικά δε θεωρώ ότι είναι αυτοί που παίζουν μείζονα ρόλο στην ανασφάλειά μας.

Την έχουμε μέσα μας κι αυτό που ποικίλει είναι ο τρόπος που θα εμφανιστεί από άτομο σε άτομο, αλλά και το πώς θα τη διαχειριστεί καθένας από εμάς. Το περιβάλλον καταφέρνει και εντείνει το συναίσθημα αυτό, κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες βγαίνει στην επιφάνεια και σε αναγκάζει να παλέψεις μαζί του, να προσπαθήσεις να το διαχειριστείς. Δε στο δημιουργούν οι γύρω σου με λόγια και πράξεις, δεν έχουν αυτή τη δύναμη. Ίσως κάποιες στιγμές το προκαλούν μα και εσύ αυτή την περίπτωση από μέσα σου γεννιέται.

Τη λένε ανασφάλεια και μπορείτε να κάνετε παρέα. Μπορείς να ψάξεις από πού πηγάζει μόνος σου ή με ψυχανάλυση να εντοπίσεις το αδύναμο σημείο σου που της δίνει τροφή και να το δουλέψεις. Να ασχοληθείς με αυτό, να το αναλύσεις, να στο εξηγήσεις, να το λύσεις.

Δεν υπάρχει αθεράπευτη ανασφάλεια, παρά μόνο σε αυτούς που δεν την έχουν διακρίνει ακόμα ή δε θέλουν να τη δουν. Εσύ και ο εαυτός σου μπορείτε αντί να την αγνοήσετε, να την κοιτάξετε κατάματα και να της δείξετε ότι δεν υπάρχει λόγος να σας συνοδεύει, ότι μπορείτε να τα βγάλετε πέρα και μόνοι σας, χωρίς αυτή.

Άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο, σε ανόμοια πράγματα, μας πιάνουν οι ενδόμυχοι φόβοι μας, παλεύουμε με τον εαυτό μας, βγάζουμε συμπεριφορές που δε δείχνουν τη σίγουρα που θα θέλαμε να έχουμε για τον εαυτό μας και κατ’ επέκταση να δείχνουμε και στους γύρω μας.

 

Συντάκτης: Βασιλική Γουγούλα
Επιμέλεια κειμένου: Μάιρα Τσιρίγκα

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!